H ατέρμονη μελαγχολία του William Corgan

H ατέρμονη μελαγχολία του William Corgan

Όλοι οι καλλιτέχνες περνούν από τηv ολοκλήρωση και αυτό που ονομάζουμε απόγειο της δημιουργίας , οι μπάντες φυσικά δεν εξαιρούνται, αυτές που γίνανε πολύ μεγάλες πέρασαν από αυτή τη φάση και κατέθεσαν αριστουργήματα. Για να θεωρηθεί κάτι μεγάλο σίγουρα ξεχωρίζει, λάμπει και είναι αχανές, έχει ψυχή, συναίσθημα, χρώμα και σκότος. Τα αριστουργήματα συνήθως έχουν από πίσω πολύ δουλειά, φιλοδοξία, πίεση, παράνοια και ομορφιά, είναι συνήθως άπειρα..

Κάπως έτσι ένιωσε ο μανιοκαταθλιπτικός και τελειομανής, ταλαντούχος και εργασιομανής Billy Corgan, είχε προλάβει ήδη να βγάλει μια σουπερ δισκάρα το Siamase Dream και ένα ντεμπούτο το Gish που μόνο απαρατήρητο δεν πέρασε. O Cobain είχε φύγει και όλοι έψαχναν τον νέο σωτήρα του ροκ, ο Vedder αποποιήθηκε τον ρόλο, δεν ήθελε να γίνει ο επόμενος αυτόχειρας, ο Corgan όμως χαμογέλασε στη μοίρα, ήξερε πως είναι η σειρά του.

Αποφασίζει να δουλέψει σκληρά, με στρατιωτική πειθαρχία και να δώσει έναν διπλό δίσκο με 28 παρακαλώ τραγούδια…όσα και τα χρόνια του τότε..Η αλήθεια είναι όμως πως ο αριθμός των συνθέσεων αν συνυπολογίσεις αυτά που έβαλε στα singles ξεπερνούσε τα εξήντα!! Η εταιρεία αν και προτιμούσε το νέο Siamase του έκανε τα χατίρια, ήξερε και πίστευε στο ταλέντο του.

Το Μelon Collie and the infinite Sadness υπήρξε σαρωτικό, ένας προσωπικός θρίαμβος απέναντι σε κάθε τι εκείνη τη χρονιά και μιλάμε για το 95 όταν οι μπάντες γράφανε ακόμη εξαιρετική μουσική. Οι Smashing Pumpkins μας ταξίδεψαν παντού σε όλες τις ώρες και όλα τα τοπία, σε όλες τις συναισθηματικές καταστάσεις της ταραγμένης εφηβείας, ο Corgan είχε κάτι ιδιαίτερο μιλούσε με πολύ μεγάλη άνεση μέσα σου, ψιθύριζε τα μυστικά των παιδιών και επούλωνε τις πληγές των μεγάλων, ζωγράφιζε με νότες τον δικό του καημό, σε ένα σύμπαν με γαλαξιακούς συμπαραστάτες τους υπέροχους υπόλοιπους Pumpkins.

Όλα τα ζωντανά αστέρια του εξώφυλλου ήταν με το μέρος τους, όπως και οι μούσες, ο κόσμος χόρευε στο ρυθμό του καραφλού αγοριού, φυσικά η νομοτέλεια λέει άλλα..

Το απόγειο και την κορυφή ακολουθεί η πτώση, ναρκωτικά, νεκροί στα ξενοδοχεία και στις συναυλίες, δικαστήρια, κρίσεις, αλλαγές μελών, αποτέλεσμα του πολύ μεγάλου που κακά τα ψέματα είναι πολύ δύσκολο να διαχειριστούν όπως έχουμε πει όλοι οι κοινοί θνητοί, ακόμα και αυτός, ο μοναδικός William, μια περίπου εξωγήινη φιγούρα, που προσπάθησε να σώσει τα 90’s.

Για πολλούς καλλιτέχνες δεν υπάρχουν όρια και όροι, χαρακτηρισμοί, τίτλοι τραγουδιών, οι Smashing Pumpkins σήκωσαν στις πλάτες τους τη λάμψη των άστρων και αυτοαναφλέχθηκαν στο βωμό της αγάπης τους για τέχνη και μουσική..

Love is suicide..


ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Α Perfect Circle - Eat The Elephant

Eίναι 4.30 το πρωί, μόλις ξύπνησα και δεν μπορώ να συνεχίσω τον ύπνο μου, στο repeat παίζει ο νέος δίσκος των A Perfect Circle, αγαπημένη μπάντα, πολυετής απουσία, λατρεμένος Maynard, τεράστιο project...

an interview with Tim Branom and his story with Alice in Chains, Layne Staley and Days of the New

Hello Tim, welcome to Music Festival.gr. Thanks for having me. Give us a brief Bio. Google seems to overly simplify me. I’m a guy from Seattle who left for Los Angeles right when the Grunge scene ...

Flashback, The Cult - Sonic Temple

Tον Απρίλη του 1989 ήμουν πολύ μικρός για να θυμάμαι που βρισκόμουν, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού οι Cult έχοντας γνωρίσει ήδη την επιτυχία του Electric που τους έβαλε για τα καλά στην αμερικάνικη ...

Συνέντευξη με τους Bacchanalia

Το ιδρυτικό μέλος και ντράμερ των Bacchanalia, Σάββας Kαρπουζής μίλησε στο MusicFestival και τον Φάν Βάν Νουέβα για την επερχόμενη και συνολικά 2η ολοκληρωμένη τους δουλειά και για την επικείμενη live...

30 Seconds To Mars - America, αγνώριστοι...

Δυστυχώς οι 30 Seconds To Mars δεν έχουν καμιά σχέση με την εναλλακτική μπάντα των πρώτων δύο δίσκων, εν έτη 2018 η μεταμόρφωση έχει ολοκληρωθεί και ο νέος τους δίσκος δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα