Flashback, Alice In Chains - Dirt

Flashback, Alice In Chains - Dirt

Σαν σήμερα 26 χρόνια πριν οι Alice in Chains κυκλοφορούν το μεγαλοπρεπές Dirt, δεν ξέρω αν υπάρχουν λέξεις κατάλληλες για να περιγράψει κανείς την επίδραση που είχε πάνω  και μέσα του κυρίως αυτό το πολιτιστικό μνημείο. Ο αμερικάνικος ήχος δεν θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος, το ταλέντο και η χημεία της μπάντας ακουμπούν την απόλυτη κορυφή και το δίδυμο Staley Cantrell αφήνει το αποτύπωμά του στην μουσική αιωνιότητα. Το Dirt είναι το ημερολόγιο στην παράνοια του χρήστη, είναι τόσο δυνατό που σε τραβά σε μια δίνη από το πρώτο δευτερόλεπτο της κραυγής του Them Bones  μέχρι το τελευταίο μεγαλειώδες ερωτηματικό του Would?.

Τα μέλη τους συγκροτήματος περιγράφουν με μοναδικό τρόπο και με τις ψαλμωδίες του Layne όλα όσα δε χρειάζεται να κάνεις στη ζωή σου, ένα ψυχογράφημα και μια κόλαση άνευ προηγουμένου δοσμένη τόσο όμορφα και πειστικά που αν είσαι επιρρεπής σε ρίχνει στις φλόγες της.

Το Dirt με παραγωγό τον Dave Jerden είναι η ώρα των Alice in Chains, είναι το απόγειο μιας καριέρας και για το λόγο αυτό αποτελεί το ξεκίνημα της άμεσης  φθοράς, ο Layne εγκλωβισμένος στον κόσμο που ο ίδιος δημιουργεί, καίγεται μικρός και η περιοδεία για τον δίσκο είναι και η τελευταία εκτεταμένη, έκτοτε δεν είναι σε θέση και η μπάντα μπαίνει ουσιαστικά στον πάγο. Τα χτυπήματα διαδέχονται το ένα το άλλο με όλα τα τραγούδια να αποτελούν αριστουργήματα, οι διφωνίες των δύο συνθετών, οι κιθάρες του Cantrell, το απίστευτο rhythm section των Kinney, Starr φτιάχνουν ένα προσωπικό ηχητικό ευαγγέλιο.

Damn that River, Rain when I die, Rooster, Junkhead, Dirt, Down in a hole, Angry Chair το soundtrack μιας ολόκληρης ζωής, επίδραση και αποτύπωμα, το Would? Ο λόγος που θα ασχοληθώ με το τραγούδι. Προσωπικά πιστεύω πως μαζί με το Aenima των Tool είναι οι απόλυτοι δίσκοι των 90’s.

Αν κάποτε οι εξωγήινοι ερχόταν στη γη και με ρωτούσαν τι ήταν το Seattle θα τους έβαζα το Dirt και θα τους έδειχνα το video του Would?..Aν κάποιος με ρωτούσε πως ακούγεται ο καλύτερος τραγουδιστής θα έκανα το ίδιο ακριβώς. Δε νομίζω πως υπάρχει κάποιος που μπορεί να αντισταθεί στη μαγεία και το μεγαλείο του. Ο δίσκος αυτός πήρε τις ψυχές των συνθετών η ζωή τους δε θα ήταν ποτέ ξανά η ίδια, δύο εξ αυτών πλήρωσαν το τίμημα του δημιουργήματος. Ένας θρυλικός δίσκος με την κάθε έννοια, ποτισμένος με ψυχές, συναισθήματα και δύο μάρτυρες στο μνημείο. Κόκκινο και μαύρο, πάθος, ένας δαιμονισμένος άγγελος, οι βρώμικες εξομολογήσεις της ψυχής, η άβυσσος, αίμα, το έπος, προσπάθεια για εξιλέωση, αυτόεκπληρούμενες προφητείες, ο ψαλμωδός, οι φωνές της σκιάς.. θα τολμήσεις.. αγγίζοντας και πεθαίνοντας με τις μούσες στο βάθρο της τελειότητας..

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

LIVE REPORT: Vodka Juniors - Bad Movies - The Answer? @Stage Live Komotini/Υπόγειο Λέσχης Κομοτηναίων (Κομοτηνή,18/4/2019)

Οι Vodka Juniors μετά από περίπου 8 χρόνια επέστρεψαν πίσω στην Κομοτηνή αλλά αυτήν την φορά παίζοντας στο Υπόγειο της Λέσχης Κομοτηναίων έχοντας στο πλευρό τους, τους Θεσσαλονικείς Bad Movies σε μία ...

Συνέντευξη με τους Mortal Torment

Μετά από αρκετά χρόνια επιτυχίας, οι Αθηναίοι Mortal Torment θα παίξουν σε ένα φεστιβαλ στο Σικάγο της Αμερικής και αυτήν την περίοδο προετοιμάζονται για αυτό το πράγμα όπως και δουλεύουν στις ιδέες τ...

Πολιτικής το ανάγνωσμα..αλήθειες και ψέματα, όνειρα και αυταπάτες

Σκέψεις, παρατηρήσεις και ιδεοληψίες για τις εκλογές που έρχονται. 1) Οι εκλογές δεν κερδίζονται από το ιντερνετ, το οποίο είναι πλέον το απόλυτο μέσο προβολής κερδίζοντας κατά κράτος όλα τα υπ...

Συνέντευξη με τη νέα φωνή των C:Real, Κάτια Σαμαντζή

Καλώς όρισες στο Music Festival Κάτια. Δώσε μας ένα μικρό βιογραφικό σου. Πως σου φαίνεται η έως τώρα συνεργασία σου με τους C Real..Ποιοι ήταν οι παιδικοί σου ήρωες.. Αγαπημένες ξένες μπάντες. Ποιε...

Συνέντευξη με τους Lacrimae

Οι Lacrimae είναι μία Progressive/Expernimental Rock Band που ξεκίνησε από την Αθήνα το 2011 και το 2017 κυκλοφόρησε το EP τους με τίτλο "Entropia". Με αφορμή την κυκλοφορία τους,την επερχόμενη δουλει...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα