Flashback - HIM, λίγο πριν το τέλος..

Flashback - HIM, λίγο πριν το τέλος..

18 χρόνια από την κυκλοφορία του και 17 από την εποχή που το Join Me έκανε πλύση εγκεφάλου σε όλα τα κοριτσόπουλα και τους ερωτιάρηδες της εποχής. Οι HIM με τον δεύτερο δίσκο τους και έχοντας πατήσει ήδη με το ντεμπούτο στην αγορά της Γερμανίας ήταν έτοιμοι να κατακτήσουν την Ευρώπη. Όχι άδικα, πιτσιρικάδες γαρ, με έναν πολύ καλό frontman στου οποίου τα εξωτερικά χαρακτηριστικά στήθηκε μια πολύ μεγάλη μπίζνα.

Οι Φινλανδοί όμως πέρα από ομορφιά είχαν και τραγούδια, το Razorblade Romance, όσο γραφικό να ακούστηκε λόγο της συνεχούς επανάληψης και της ωδής στην καψούρα είχε όλα εκείνα τα στοιχεία που θα το έκαναν αυτό που έγινε. Έναν κλασσικό γοτθικό δίσκο με πολλά ωραία τραγούδια. Το εφεύρημα του love metal στα σπάργανα του και ο Ville το όνειρο κάθε πιτσιρίκας της εποχής, λίγο Morrison, λίγο Bolan, αρκετά νάρκισσος και σκοτεινός, προικισμένος με μια μπάσα φωνή κατάλληλη για αυτό που θέλανε να κάνουν, να σαρώσουν τα charts.

To album είχε μερικά εξαιρετικά τραγούδια με προσωπικά αγαπημένα πλέον του κλασσικού  Join Me, το ρυθμικό Poison Girl, το καλύτερο κομμάτι του δίσκου που είναι με διαφορά το Bury me deep inside your heart που αποτελεί ίσως και μια από τις καλύτερες και εκφραστικότερες μπαλάντες της δεκαετίας εκείνης, το πομπώδες Razorblade Kiss. Όλα αυτά μαζί μερικά ακόμα singles και μια ατμόσφαιρα καταλυτική που σε κέρδιζε σε όλα τα σημεία, ήταν αρκετά για να ακουστεί και να απολαμβάνει έως και σήμερα σχεδόν καθολικής αποδοχής.

Οι HIM μόλις ξεκινούσαν, ελπιδοφόροι, ταλαντούχοι, πετυχημένοι από τα αποδυτήρια..η αλήθεια είναι πως πνίγηκαν καλλιτεχνικά στην επιτυχία τους, συνεχόμενοι δίσκοι με ίδια θεματολογία που μετά το 2003 άρχισαν να κουράζουν. Περίμενα περισσότερα από ένα τέτοιο σχήμα αλλά η εξέλιξη δεν ήρθε μιας και προτιμήθηκε να γεμίσουν οι λογαριασμοί τους, πράγμα που δεν μπορείς να κρίνεις, ποτέ άλλωστε δεν είναι αργά για μια στροφή στην ποιότητα..

Το Razorblade Romance πάντως θα είναι για πάντα στις καρδιές μας αποτελώντας ένα ανεπανάληπτο ηλεκτρικό ρομάντζο. Λίγο πριν κλείσει η μεγάλη τους καριέρα φαντάζομαι πως θα αποτελεί και την περήφανη στιγμή τους..






ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Oι νέοι Stone Temple Pilots είναι εδώ..

O Jeff Gutt λοιπόν είναι ο νέος τραγουδιστής των Stone Temple Pilots. Γνωρίζοντας τον εδώ και κάποια χρόνια από τις μπάντες του Dry Cell, Band with No Name που θα γίνουν επιτέλους γνωστές..θεωρώ πως έ...

LIVE REPORT: KOMOTINI METAL FEST@ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ Π. ΝΟΜΙΚΗΣ, ΚΟΜΟΤΗΝΗ (11/11/2017)

Η μέρα που περίμενα πως και πως με μεγάλη ανυπομονησία έφτασε επιτέλους. Προφανώς αναφέρομαι σε ένα απο τα πιο σημαντικά γεγονότα για τον χώρο της Metal στην Θράκη, ο λόγος; Για το πρώτο Komotini Meta...

Λίγο πριν σβήσει η φλόγα..22 χρόνια, από το σκοτεινότερο album των Alice in Chains

Πότε πέρασαν  22 χρόνια....θυμάμαι τον ξάδερφο μου  Δημήτρη να κατεβαίνει Αθήνα και να μου λέει θα σου φέρω εγώ το cd, είχαμε μιλήσει τηλεφωνικά και μου  έχει  αναφέρει για ένα τρα...

Stereophonics - Scream above the sounds

Κάθε κυκλοφορία των Stereophonics την αναμένω με ανυπομονησία, εδώ και χρόνια είναι μια από τις καλύτερες μπάντες που εκπροσωπούν το μελωδικό και εμπορικό ροκ με επιτυχία, ο Kely Jones είναι ένας...

Foo Fighters - Concrete and Gold

To ότι ο νέος δίσκος των Foo Fighters έχει ενδιαφέρον κρίνεται γρήγορα και εύκολα από τις πρώτες νότες του T-Shirt που θα μπορούσε να βρίσκεται σε οποιοδήποτε δίσκο των Queen για να μπει πολύ γρήγορα ...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα