Συνέντευξη με τον Μιχάλη Τσαντίλα

Συνέντευξη με τον Μιχάλη Τσαντίλα

Μιχάλη σε καλωσορίζω στην παρέα του Music Festival, δώσε μας ένα μικρό βιογραφικό σου.

Σε ευχαριστώ πολύ Χρήστο, καλώς σας βρίσκω!

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1978, και μεγάλωσα στη Σπάρτη. Ασχολήθηκα από μικρή ηλικία με τη μουσική, σπουδάζοντας κλασικό πιάνο και συμμετέχοντας σε χορωδίες και συγκροτήματα. Σπούδασα, επίσης, ηλεκτρονικά στα Χανιά και συνέχισα στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Ε.Μ.Π. Ως τραγουδοποιός έκανα την πρώτη μου εμφάνιση στο Φεστιβάλ Νέων Δημιουργών Κοζάνης, το 2007. Αργότερα, κάποια τραγούδια μου μπήκαν σε εγχώριες και διεθνείς συλλογές ενώ το 2012 κυκλοφόρησε το πρώτο μου άλμπουμ, με τίτλο Σκιά Στο Μυαλό, από τον Μετρονόμο. Από το 2008 ασχολούμαι συστηματικά και με τη μουσική δημοσιογραφία, γράφοντας για διάφορα ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα.

Ποια είναι τα 10 αγαπημένα σου συγκροτήματα;

Αν μου επιτρέπεις, θα αναφερθώ σε καλλιτέχνες γενικότερα. Βάζω πρώτους τους Beatles, και μετά, με τυχαία σειρά, τους Pink Floyd, Bob Dylan, Blur, Radiohead, Sufjan Stevens, Rolling Stones, Bruce Springsteen, Nirvana, Led Zeppelin.

Ποιοί είναι οι παιδικοί σου ήρωες;

Οι παιδικοί μου ήρωες ήταν κυρίως οι υπερήρωες των κόμιξ της Marvel: Spider-Man, Daredevil, Avengers, Fantastic Four, X-Men κλπ. Αλλά αργότερα αγάπησα και τον Batman, αφού είδα τις αντίστοιχες ταινίες του Tim Burton.

Πρόσφατα κυκλοφόρησες ένα νέο ep. Μίλησέ μας για αυτό.


Πρόκειται για μια μίνι συλλογή τεσσάρων τραγουδιών, με αγγλικό στίχο και γενικό τίτλο What You See Is Just A Lie. Δουλέψαμε για πολύ καιρό με τους φίλους Χρήστο Χριστοδούλου (που ανέλαβε συνολικά την παραγωγή και έπαιξε σχεδόν τα πάντα) και Χρήστο Σπυράκη (που έπαιξε τις κιθάρες και συνεισέφερε σε ιδέες). Επίσης, σε ένα τραγούδι συμμετέχει ο Κωστής Χριστοδούλου στα πλήκτρα. Σαν ήχος απέχει αρκετά, νομίζω, από τον πρώτο δίσκο, καθώς κυριαρχούν τα ηλεκτρονικά όργανα. Μπορεί στο εξώφυλλο να γράφει το όνομά μου, αλλά η συνεισφορά των συνεργατών μου στο τελικό αποτέλεσμα είναι τεράστια.

Τι ακούς αυτό το διάστημα;

Ο τελευταίος δίσκος που με συγκίνησε είναι το Carrie & Lowell του Sufjan Stevens. Μου άρεσε, επίσης, ο νέος δίσκος των Μέντα, το Telepherique. Γενικά, ακούω πολλή μουσική, όχι μόνο λόγω της δημοσιογραφίας αλλά και επειδή μου αρέσει να ανακαλύπτω νέα πράγματα. Φυσικά, παράλληλα με τη νέα μουσική, κάνω και βουτιές στο παρελθόν, όπου πάντα υπάρχουν θησαυροί προς ανακάλυψη. Μόλις χθες, για παράδειγμα, άκουσα ξανά κάποια σπουδαία κομμάτια των Prefab Sprout.

Πώς βλέπεις τη σκηνή στην Ελλάδα;

Νομίζω τα τελευταία 10 χρόνια τα πράγματα έχουν ζωηρέψει στην εγχώρια μουσική παραγωγή και σε αυτό έχουν συμβάλλει μια σειρά από παράγοντες, με κυριότερο το ίντερνετ. Τώρα το αν πράγματι υπάρχει μία «σκηνή» είναι μεγάλη συζήτηση, μάλλον θα πρέπει να μιλάμε για πολλές μικρές «σκηνές».

Αμερική ή Αγγλία;

Αν μιλάμε για τη μουσική παραγωγή τους, μου είναι πολύ δύσκολο να διαλέξω, αν και μάλλον η Βρετανική σκηνή έχει ένα ελαφρύ πραβάδισμα στα γούστα μου. Αν το πάμε, όμως, στο ποια θα προτιμούσα για ένα ταξίδι ή ως μόνιμη κατοικία, εύκολα απαντώ: Αμερική.

Σκέφτηκες ποτέ τα τελευταία χρόνια τη μετανάστευση στο εξωτερικό;

Θέλοντας και μη, περνάει από το μυαλό μου κάτι τέτοιο, λόγω της γενικότερης κατάστασης στην Ελλάδα. Μέχρι στιγμής, πάντως, επιλέγω συνειδητά να μείνω και να δημιουργήσω εδώ. Εκτός των άλλων, το θεωρώ και μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πρόκληση. Ή μπορείς να το πεις και βίτσιο...

Ποιά είναι η ψυχοθεραπεία σου;

Εύκολο: η μουσική!

Αγαπημένες Ελληνικές μπάντες.

Και πάλι θα αναφερθώ σε καλλιτέχνες γενικότερα. Ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Φοίβος Δεληβοριάς και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου έχουν παίξει μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωσή μου, όπως και οι Χατζιδάκις και Θεοδωράκης. Μου αρέσουν επίσης πολύ οι Τρύπες, οι GravitySays_i, ο Νίκος Χαλβατζής, οι Μητέρα Φάλαινα Τυφλή, οι Yianneis, τα Υπόγεια Ρεύματα... Είμαι σίγουρος ότι αν διαβάσω αύριο αυτές τις επιλογές μου, θα σκεφτώ άλλους 50 καλλιτέχνες που ξέχασα. Αλλά έτσι είναι αυτά...

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

LIVE REPORT: Vodka Juniors - Bad Movies - The Answer? @Stage Live Komotini/Υπόγειο Λέσχης Κομοτηναίων (Κομοτηνή,18/4/2019)

Οι Vodka Juniors μετά από περίπου 8 χρόνια επέστρεψαν πίσω στην Κομοτηνή αλλά αυτήν την φορά παίζοντας στο Υπόγειο της Λέσχης Κομοτηναίων έχοντας στο πλευρό τους, τους Θεσσαλονικείς Bad Movies σε μία ...

Συνέντευξη με τους Mortal Torment

Μετά από αρκετά χρόνια επιτυχίας, οι Αθηναίοι Mortal Torment θα παίξουν σε ένα φεστιβαλ στο Σικάγο της Αμερικής και αυτήν την περίοδο προετοιμάζονται για αυτό το πράγμα όπως και δουλεύουν στις ιδέες τ...

Πολιτικής το ανάγνωσμα..αλήθειες και ψέματα, όνειρα και αυταπάτες

Σκέψεις, παρατηρήσεις και ιδεοληψίες για τις εκλογές που έρχονται. 1) Οι εκλογές δεν κερδίζονται από το ιντερνετ. 2) Τα likes δεν φέρνουν ψήφους. Δημιουργούν μόνο εντυπώσεις οι οποίες μπορού...

Συνέντευξη με τη νέα φωνή των C:Real, Κάτια Σαμαντζή

Καλώς όρισες στο Music Festival Κάτια. Δώσε μας ένα μικρό βιογραφικό σου. Πως σου φαίνεται η έως τώρα συνεργασία σου με τους C Real..Ποιοι ήταν οι παιδικοί σου ήρωες.. Αγαπημένες ξένες μπάντες. Ποιε...

Συνέντευξη με τους Lacrimae

Οι Lacrimae είναι μία Progressive/Expernimental Rock Band που ξεκίνησε από την Αθήνα το 2011 και το 2017 κυκλοφόρησε το EP τους με τίτλο "Entropia". Με αφορμή την κυκλοφορία τους,την επερχόμενη δουλει...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα