Flashback, The Cult s/t

Flashback, The Cult s/t

Το 1994 οι Cult βρέθηκαν σε ένα μεγάλο σταυροδρόμι, το πολύ καλό Ceremony δεν είχε πουλήσει τα αναμενόμενα, ο ήχος άλλαζε παντού με το alternative και το grunge να σαρώνουν παγκοσμίως και το πείραμα με το Witch της συλλογής Pure Cult κρίθηκε πολύ επιτυχημένο. Οι ίδιοι γνωστοί για τις αλλαγές του ήχου τους μέσα στα χρόνια, παίρνουν πάλι τον Bob Rock πίσω από την κονσόλα και ηχογραφούν τον καλύτερο κατ εμέ δίσκο της καριέρας τους. Το ομώνυμο album φυσικά ξένισε τους πάντες, ο ήχος πολύ τραχύς, στα όρια της live ηχογράφησης χωρίς πολλά φτιασίδια, με έναν νέο εξαιρετικό drummer από πίσω τον Scott Garret και μπασίστα τον Craig Adams που έπαιζε στους Mission.

Αρχικά το album δεν άρεσε ούτε σε εμένα, οι συνεχείς επαναλήψεις και το βάθος που απόπνεαν μαζί με μερικούς από τους καλύτερους στίχους του Ian Astbury σε βαθύτατες εσωτερικές ερμηνείες και έναν Billy Duffy να παραδίδει μαθήματα λιτής και ουσιαστικής μελωδίας με κέρδισαν για πάντα. Το Cult αποτελεί την πιο αδικημένη ηχογράφηση του συγκροτήματος, καλλιτεχνικό statement μεγάλου εκτοπίσματος. Τεράστια τραγούδια όπως τα Real Grrl, Saints Are down, το Sacred Life με συγκινητικές αναφορές στους Kurt Cobain, Andy Wood, River Phoenix, το μεγάλο Black Sun για την παιδική ηλικία του IanTo Warhol – ικό  Star το groovy Coming Down, το Joy φόρος τιμής στον Manzarek και στον Morrison. Δεν υπάρχει η παραμικρή συνθετική μετριότητα μιας και ο δίσκος ήταν το απόλυτο διαμάντι.

Στυλιστικά θα περάσουν πολύ πιο κοντά στο alternative look της εποχής με τον Astbury να αποδεικνύει πως δε χρειάζεται το μαλλί για να είναι performer ολκής, όπως και ο Duffy δε χρειάζεται πιστολάκι για να αποδείξει το κιθαριστικό του μέγεθος. Στο εξώφυλλο το μαύρο πρόβατο κάπως έτσι προφανώς θεωρούσαν και οι ίδιοι τους εαυτούς τους..

Φυσικά οι εσωτερικές αναζητήσεις δεν μπορούν να πουλήσουν και να περάσουν στα πλήθη, το album κρίθηκε εμπορικά αποτυχημένο και η μπάντα μετά από πολλές διαφωνίες, drugs και κραιπάλες διαλύεται για πρώτη φορά κάπου στην Βραζιλία…

Η ομορφότερη δουλειά των Cult και σίγουρα η πιο αδικημένη, πέρασαν κιόλας 23 χρόνια, αειθαλές..

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Συνέντευξη με τον Nίκο Νικολάου

Ο Νίκος Νικολάου είναι ένας ταλαντούχος μουσικός από τον Βόλο ο οποίος είχε μία πολύ ωραία συζήτηση μαζί με τον Φαν Βαλ Νουέβο για την επερχόμενη και συνολικά 2η ολοκληρωμένη προσωπική του δουλειά, γι...

Συνέντευξη με τους Black Light

Οι Black Light είναι μία Metalcore μπάντα Γαλλικής και Ιταλικής καταγωγής. Πρόσφατα έδωσαν στην δημοσιότητα, το πρώτο τους κομμάτι με τίτλο “Map Of Truth” απο το νέο τους EP με τίτλο “Set Yourself Abl...

Συνέντευξη με τους Above us the Waves

Ένας μήνας περίπου πέρασε, μετά την 2η ολοκληρωμένη δουλειά των Above Us The Waves, με τίτλο “Rough On High Seas”. Με αφορμή την νέα τους δουλειά,την live εμφάνιση τους μαζί με τους Rotting Christ στη...

Monster Magnet - Powetrip, 20 years Spacelords

https://amzn.to/2JSd7mQ Είναι πολύ όμορφο να γυρνάς πίσω σε εποχές που ήταν σχετικά ανώδυνες εσωτερικά και εξωτερικά πόσο μάλλον δύο δεκαετίες πίσω, εκεί λοιπόν ανακαλύπτεις αναμνήσεις και μουσικές π...

Συνέντευξη με τον Στέλιο Κοσλίδη - Stealth Sound Studios

Τα Stelthsound Studios πρόκειται για ένα Studio το οποίο, φιλοξενεί και βοηθάει διάφορες μπάντες να ηχογραφήσουν την μουσική που αγαπάνε και φυσικά να ανοίξουν τα φτερά τους για ένα καλύτερο αύριο. Με...
ΣΧΟΛΙΑ: