Sofa Surfers

Sofa Surfers

Είναι ωραίο να ξαφνιάζεσαι ευχάριστα. Τώρα μεταξύ μας, για μας τους 30+ (οκ, 40-, μη βαράς) που ακούσαμε αρκετή μουσική στη ζωή μας (και είναι δεδομένο κι όχι επηρμένο), οι ευχάριστες εκπλήξεις περιορίζονται. Σχεδόν εκμηδενίζονται. Αλλά όπως στη ζωή, έτσι και στη μουσική, ποτέ μη λες ποτέ.

Ο λόγος για τους Sofa Surfers. Alter Ego Le Atomique, after hours, ένας πιτσιρικάς DJ βάζει το 100 Days. Ώπα. Μπάστα. Αυτοί είναι προκλητικοί! Μπασογραμμή επιθετική, παρεμβολές noiz κιθάρας σε low σχετικά tempo.. Εντάξει, εντάξει.. Το ‘χεις ξανακούσει.. Σου θυμίζει το Inertia Creeps και το Angel των Massive Attack καθώς και το Army of Me της Bjork. To ξέρεις άλλωστε ότι πλέον δεν υπάρχει παρθενογένεση στην τέχνη, πόσο μάλλον στη μουσική που είναι το best seller της. Ναι αλλά… Αυτόν τον μαυρούλη με τη χαρακτηριστική χροιά αλά Seal σε τέτοιου είδους μουσική, με φωνητικές μελωδίες που RnBωραπάρουν, δεν το ‘χεις συναντήσει. Τις λες και απρόβλεπτες. Αυτό το περίεργο δέσιμο που κάνουν οι τύποι (Αυστριακοί παρακαλώ, δες εσύ!) είναι, αν μη τι άλλο, άξιο αναφοράς. Και απλότητα μεγάλε.. Δεν χρειάζονται παπάδες για να κάνεις μια μουσική δήλωση.. Έχε το κατά νου.. Και ένταση.. Δεν το περιμένεις. Κι όμως βγάζουν μ’ ένα δικό τους μοναδικό τρόπο..

 

Αυτοί είναι εν τέλει οι Sofa Surfers. Μην περιμένεις ψαγμεναρία. Αυτό που θέλουν να πουν, εκεί ανάμεσα σε trip-hop και ψιλό noisy-melodic rock, το λένε καθαρά και ξάστερα. Χαρακτηριστικό είναι το White Noise. Τρεις – τέσσερις νότες φίλε μου. Αλλά τι νότες. Χτυπούν εκεί που πρέπει, έτσι όπως πρέπει, για ν’ αρχίσει το ταξίδι. Η αύρα που αναδύει αυτό το κομμάτι φέρει μέσα της τοπία. Για να εξηγούμαστε, αναφέρομαι στο ομώνυμο album “Sofa Surfers (2005)” καθώς και στο «Blindside (2010)”. Η πορεία των Sofa Surfers, με 8 δίσκους στο ενεργητικό τους παρακαλώ, δεν κινήθηκε στα πλαίσια που περιγράφω. Οι εν λόγω κύριοι κινηθήκαν στην 15ετή τους περίπου πορεία σε Dub, Electro, Drum n Bass ύφος. Μιλάμε για τα album που ενσωμάτωσαν τον Mani Obeya στα φωνητικά. Τα υπόλοιπα δεν τα ξέρω και δεν με αφορούν μιας και δεν γνωρίζω τις παραπάνω μουσικές. Εν κατακλείδι, εσύ που στο μουσικό σου διάβα πέρασες από Bristol και αγάπησες Massive Attack, Portishead κλπ, ρίξε ένα αυτί. Δεν θα χάσεις το χρόνο σου. Ευχαριστώ τον πιτσιρικά DJ που τους μοιράστηκε μαζί μου (και απολογούμαι που δεν θυμάμαι τ’ όνομά σου φιλαράκο). Για σχόλια, παρατηρήσεις, αντι-κριτική, γαμοσταυρίδια και άλλα διαλεκτικά μέσα, κάνε τον κόπο στο https://www.facebook.com/ted.med.9
ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Βιβλίο, Mark Lanegan - Sing Backwards and Weep

To Sing Backwards and Weep είναι το ροκ βιβλίο της δεκαετίας..’όχι επειδή το έγραψε ο αγαπημένος Mark Lanegan αλλά επειδή είναι τόσο ωμό, κυνικό και ειλικρινές που σπάει κόκαλα. Αν κάποιος είχε στα χέ...

Flashback, Kyuss - Sky Valley

Οι Kyuss είναι μεγάλη υπόθεση, θυμάμαι να διαβάζω το όνομα και τις διθυραμβικές κριτικές στα περιοδικά της εποχής χωρίς καν να τους έχω ακούσει, ο πρώτος δίσκος που έπεσε στα χέρια μου ήταν το Blues F...

Katatonia - City Burials

Οι Katatonia είναι μια εξαιρετική περίπτωση ποιοτικά, συνεπείς σε ότι κάνουν ηχητικά εδώ και πολλά χρόνια. Φλερτάρουν με την ψυχεδέλεια των Tool και τις ατμόσφαιρες της πατρίδας τους.Σουηδοί γαρ είναι...

Rare Flowers Δικτυοφώνου, Headswim

Headswim μια παλιά κυριολεκτικά ιστορία, συγκρότημα που έμαθα από τον φίλο μου το Βασίλη που σπούδαζε εκείνη την περίοδο στην Αγγλία. Το Gone to pot με την απίστευτη refrain – ια με κέρδισε άμεσα. Οι ...

Monster Magnet - Powetrip, 22 years Spacelords

https://amzn.to/2JSd7mQ Είναι πολύ όμορφο να γυρνάς πίσω σε εποχές που ήταν σχετικά ανώδυνες εσωτερικά και εξωτερικά πόσο μάλλον δύο δεκαετίες πίσω, εκεί λοιπόν ανακαλύπτεις αναμνήσεις και μουσικές πο...
ΣΧΟΛΙΑ: