Flashback, Type O Negative - October Rust

Flashback, Type O Negative - October Rust

Καλό μήνα, δεν ξέρω ποιον θεωρείτε ως τον πιο φθινοπωρινό δίσκο στη συλλογή σας αλλά στη δική μου μαζί με το Love των Cult υπάρχει το απόλυτο October Rust των Type O Negative από την απόλυτη μπάντα του Οκτωβρίου. Η γνωριμία μου μαζί τους ξεκίνησε από τον πρόλογο του φίλου μου Αλέξη στο Blood Kisses που ομολογώ πως πέραν των δύο singles δεν με ενθουσίαζε καθόλου, με άφηνε πάντα με την απορία τι μπορεί να βρίσκει κανείς σε αυτούς αφού τους θεωρούσα τελείως δύστροπους μουσικά. Οι απορίες λύθηκαν το 1996 με τους μελωδικούς ύμνους του October Rust, οι Type O Negative παραμερίζουν την παράνοια και βγάζουν μπροστά μια ατμόσφαιρα που δίπλα της εκείνη την εποχή δεν μπορούσε να σταθεί τίποτα και κανείς. Ελεγειακά αργόσυρτα κομμάτια, με έρωτα, σαρκασμό, φαζαριστές κιθάρες, πολύ πλήκτρο και έναν γίγαντα στο μικρόφωνο.

Ο Peter Steele στα καλύτερα του γίνεται ο απόλυτος γοτθικός ήρωας και οι κορασίδες παραληρούν σε κάθε του εμφάνιση, η εταιρεία ξέρει τι κρατά  στα χέρια της και οι Νέο Υορκέζοι γίνονται το πιο hot όνομα για την επόμενη διετία, τα Μy Girlfriends girlfriend με το ωραία κορίτσια  στο video που ω τη σύμπτωση θυμίζει Cult και το Cinnamon Girl γίνονται must στα ροκ bars της εποχής. Φυσικά το  μεγάλο προσόν του δίσκου είναι η μοναδική μελωδία που σε κρατά αφοσιωμένο όλες τις ώρες της ημέρας, σπίτι, δουλειά, μαθήματα, και φυσικά της νύχτας με τα πομπώδη τραγούδια του να δημιουργούν χώρο για όνειρα και σκέψη.

Οι Type O Negative δυστυχώς δεν γράψανε τα επόμενα χρόνια κάτι ανάλογο, αφού η παράνοια ξαναπήρε τα σκήπτρα και μαζί με τις καταχρήσεις έδωσε το τελικό χτύπημα προκαλώντας  την πτώση του γίγαντα και την διάλυσή τους..

Μεγαλειώδης δίσκος, από μια μπάντα στο απόλυτο peak της που έκανε τις μέρες και τις νύχτες μου πολύ έντονες, η χρονιά έμελε να είναι από της καλύτερες της μουσικής ιστορίας αφού λίγο μετά σκάνε μύτη οι Tool και το Aenema, όμως αυτό είναι μια άλλη πολύ μεγάλη ιστορία..

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

H ατέρμονη μελαγχολία του William Corgan

Όλοι οι καλλιτέχνες περνούν από τηv ολοκλήρωση και αυτό που ονομάζουμε απόγειο της δημιουργίας , οι μπάντες φυσικά δεν εξαιρούνται, αυτές που γίνανε πολύ μεγάλες πέρασαν από αυτή τη φάση και κατέθεσαν...

Rockstars, the lost children..

Χθες είδα ένα πολύ ωραίο ντοκιμαντέρ για τον Kurt Cobain, δεν είναι ο αγαπημένος μου, ούτε θα γίνει ποτέ, πάντα όμως θα αναγνωρίζω την καλλιτεχνική του μεγαλοπρέπεια και το έντιμο της ύπαρξής του, δεν...

Vitalogy 23

To 1994 η παγκόσμια ροκ κοινότητα σοκάρεται από την αυτοκτονία του Kurt, οι φίλοι του στο Seattle θρηνούν περισσότερο από όλους, η παντοδυναμία του grunge φθίνει και τα μεγάλα ονόματα βρίσκονται σε πο...

Rare Flowers Δικτυοφώνου, Holy Barbarians

Οι Ιεροί Βάρβαροι κυκλοφορήσανε ένα πολύ καλό δισκάκι το Cream, μοιάζανε σαν μια πιο pop έκδοση των Cult είχανε μπόλικη ψυχεδέλεια, 60 s αναφορές και πολλoί εντόπισαν επιρροές από Garbage, Suede και David Bowie...

Λίγο πριν σβήσει η φλόγα..22 χρόνια, από το σκοτεινότερο album των Alice in Chains

Πότε πέρασαν  22 χρόνια....θυμάμαι τον ξάδερφο μου  Δημήτρη να κατεβαίνει Αθήνα και να μου λέει θα σου φέρω εγώ το cd, είχαμε μιλήσει τηλεφωνικά και μου  έχει  αναφέρει για ένα τρα...
ΣΧΟΛΙΑ: