Flashback, Monster Magnet - Dopes to Infinity

Flashback, Monster Magnet - Dopes to Infinity

Είναι η χρονιά που ξεκινά η προετοιμασία για πανελλήνιες, φυσικά τότε δεν υπήρχε η ενημέρωση του ίντερνετ, σκάει μύτη ένας φίλος από το σπίτι, είχα πήξει στο διάβασμα, μου φέρνει ένα cd  λέω τι είναι αυτό, μου λέει άκου…

Στο random του τότε στερεοφωνικού παίζει το 4,μια βαθιά ψυχεδελική εισαγωγή και ένας τύπος που τραγουδά για κόσμους φανταστικούς, μιλά για μανιτάρια ταξίδια και πλανήτες, ο ήχος είναι μια μίξη από τις καλύτερες για την εποχή, έχουν όλα όσα θέλω να ακούσω, μου βγάζουν κάτι από  Cult, Soundgarden, Doors, Alice in Chains, τις αγαπημένες μου δηλαδή μέχρι τότε μπάντες περασμένες από ένα 70’s πρίσμα, σε αυτές θα προστεθεί άλλη μια Monster Magnet κυρίες και κύριοι και ο δίσκος το μεγαλειώδες Dopes to Infinity.

Από το εξώφυλλο μέχρι την μουράτη φωτογραφία του Dave Wyndorf όλα έμοιαζαν τέλεια, φυσικά αποτέλεσε προσωπικό μου κόλλημα για πολλά χρόνια, ο Dave και οι συνοδοιπόροι του γράψανε τραγούδια επικών διαστάσεων, το παραμυθένιο Look to your orb, τα κολασμένα Ego the Living Planet, Third Alternative, τα ονειρικά Blow Em Off, Dead Christmas, οι καλύτεροι Sabbath και Ηαwkind στα Κing of Mars, Νegasonic Teenage Warhead το απόλυτο τριπάρισμα του Vertgo!

Φυσικά οι κριτικές είναι αποθεωτικές και ο Wyndorf γίνεται ένα νέο είδος διαστημικού σαμάνου για την γενιά μας, όχι άδικα, χαρισματικός όσο λίγοι, πιστεύει και την τελευταία νότα που γράφει, τιμά την μουσική με την παρουσία του και δημιουργεί μαζί με τους Kyuss αυτό που αργότερα θα ονομαστεί stoner, psychedelic, heavy rock.

To Dopes to Infinity είχε τις ρίζες του στους κολοσσούς των 70’s αλλά για μένα πήρε τα καλύτερα μιας εποχής και τα έκανε άψογα, δεν ήταν πιασάρικο, ήταν μια γιορτή της ίδιας της μουσικής, οι στίχοι του καθαρά σουρεάλ σε πηγαίνανε σε χώρες με γίγαντες, μιλούσες με μανιτάρια και ξανά στο αστρόπλοιο για μια βόλτα στον Άρη, στο video του  Negasonic  μια πίτσα σε σιδερώστρα…

Tα festival αρχίζουν να τους δίνουν το χρόνο που τους αξίζει και το όνομα ξεπερνά το underground status που είχε έως τότε, φυσικά καμιά σχέση ακόμα με τα μεγαλεία και την εμπορική επιτυχία του Powetrip, άλλωστε πως θα μπορούσε να είναι εμπορικό με αυτόν τον τίτλο.

Tαξίδι στο άπειρο στην καλύτερη δυνατή εποχή και στην καλύτερη δυνατή ηλικία, ακούγοντας το χιλιάδες φορές έγινε βίωμα και πέρασε στην προσωπικότητα και στις αναζητήσεις μου, οι  Monster Magnet προσδιορίσανε κατά πολύ τη μουσική που ήθελα να παίξω.

Μια μπάντα μαγική, το 1995 ήταν πλέον έτοιμη ήρθε και μας πήρε μαζί της, μας απογείωσε και για τον λόγο αυτό θα την λατρεύουμε για πάντα..

Τσάνταλης Χρήστος

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

H ατέρμονη μελαγχολία του William Corgan

Όλοι οι καλλιτέχνες περνούν από τηv ολοκλήρωση και αυτό που ονομάζουμε απόγειο της δημιουργίας , οι μπάντες φυσικά δεν εξαιρούνται, αυτές που γίνανε πολύ μεγάλες πέρασαν από αυτή τη φάση και κατέθεσαν...

Rockstars, the lost children..

Χθες είδα ένα πολύ ωραίο ντοκιμαντέρ για τον Kurt Cobain, δεν είναι ο αγαπημένος μου, ούτε θα γίνει ποτέ, πάντα όμως θα αναγνωρίζω την καλλιτεχνική του μεγαλοπρέπεια και το έντιμο της ύπαρξής του, δεν...

Vitalogy 23

To 1994 η παγκόσμια ροκ κοινότητα σοκάρεται από την αυτοκτονία του Kurt, οι φίλοι του στο Seattle θρηνούν περισσότερο από όλους, η παντοδυναμία του grunge φθίνει και τα μεγάλα ονόματα βρίσκονται σε πο...

Rare Flowers Δικτυοφώνου, Holy Barbarians

Οι Ιεροί Βάρβαροι κυκλοφορήσανε ένα πολύ καλό δισκάκι το Cream, μοιάζανε σαν μια πιο pop έκδοση των Cult είχανε μπόλικη ψυχεδέλεια, 60 s αναφορές και πολλoί εντόπισαν επιρροές από Garbage, Suede και David Bowie...

Λίγο πριν σβήσει η φλόγα..22 χρόνια, από το σκοτεινότερο album των Alice in Chains

Πότε πέρασαν  22 χρόνια....θυμάμαι τον ξάδερφο μου  Δημήτρη να κατεβαίνει Αθήνα και να μου λέει θα σου φέρω εγώ το cd, είχαμε μιλήσει τηλεφωνικά και μου  έχει  αναφέρει για ένα τρα...
ΣΧΟΛΙΑ: