Flashback, Monster Magnet - Dopes to Infinity

Flashback, Monster Magnet - Dopes to Infinity

Είναι η χρονιά που ξεκινά η προετοιμασία για πανελλήνιες, φυσικά τότε δεν υπήρχε η ενημέρωση του ίντερνετ, σκάει μύτη ένας φίλος από το σπίτι, είχα πήξει στο διάβασμα, μου φέρνει ένα cd  λέω τι είναι αυτό, μου λέει άκου…

Στο random του τότε στερεοφωνικού παίζει το 4,μια βαθιά ψυχεδελική εισαγωγή και ένας τύπος που τραγουδά για κόσμους φανταστικούς, μιλά για μανιτάρια ταξίδια και πλανήτες, ο ήχος είναι μια μίξη από τις καλύτερες για την εποχή, έχουν όλα όσα θέλω να ακούσω, μου βγάζουν κάτι από  Cult, Soundgarden, Doors, Alice in Chains, τις αγαπημένες μου δηλαδή μέχρι τότε μπάντες περασμένες από ένα 70’s πρίσμα, σε αυτές θα προστεθεί άλλη μια Monster Magnet κυρίες και κύριοι και ο δίσκος το μεγαλειώδες Dopes to Infinity.

Από το εξώφυλλο μέχρι την μουράτη φωτογραφία του Dave Wyndorf όλα έμοιαζαν τέλεια, φυσικά αποτέλεσε προσωπικό μου κόλλημα για πολλά χρόνια, ο Dave και οι συνοδοιπόροι του γράψανε τραγούδια επικών διαστάσεων, το παραμυθένιο Look to your orb, τα κολασμένα Ego the Living Planet, Third Alternative, τα ονειρικά Blow Em Off, Dead Christmas, οι καλύτεροι Sabbath και Ηαwkind στα Κing of Mars, Νegasonic Teenage Warhead το απόλυτο τριπάρισμα του Vertgo!

Φυσικά οι κριτικές είναι αποθεωτικές και ο Wyndorf γίνεται ένα νέο είδος διαστημικού σαμάνου για την γενιά μας, όχι άδικα, χαρισματικός όσο λίγοι, πιστεύει και την τελευταία νότα που γράφει, τιμά την μουσική με την παρουσία του και δημιουργεί μαζί με τους Kyuss αυτό που αργότερα θα ονομαστεί stoner, psychedelic, heavy rock.

To Dopes to Infinity είχε τις ρίζες του στους κολοσσούς των 70’s αλλά για μένα πήρε τα καλύτερα μιας εποχής και τα έκανε άψογα, δεν ήταν πιασάρικο, ήταν μια γιορτή της ίδιας της μουσικής, οι στίχοι του καθαρά σουρεάλ σε πηγαίνανε σε χώρες με γίγαντες, μιλούσες με μανιτάρια και ξανά στο αστρόπλοιο για μια βόλτα στον Άρη, στο video του  Negasonic  μια πίτσα σε σιδερώστρα…

Tα festival αρχίζουν να τους δίνουν το χρόνο που τους αξίζει και το όνομα ξεπερνά το underground status που είχε έως τότε, φυσικά καμιά σχέση ακόμα με τα μεγαλεία και την εμπορική επιτυχία του Powetrip, άλλωστε πως θα μπορούσε να είναι εμπορικό με αυτόν τον τίτλο.

Tαξίδι στο άπειρο στην καλύτερη δυνατή εποχή και στην καλύτερη δυνατή ηλικία, ακούγοντας το χιλιάδες φορές έγινε βίωμα και πέρασε στην προσωπικότητα και στις αναζητήσεις μου, οι  Monster Magnet προσδιορίσανε κατά πολύ τη μουσική που ήθελα να παίξω.

Μια μπάντα μαγική, το 1995 ήταν πλέον έτοιμη ήρθε και μας πήρε μαζί της, μας απογείωσε και για τον λόγο αυτό θα την λατρεύουμε για πάντα..

Τσάνταλης Χρήστος

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Flashback, Core 25 χρόνια από το ντεμπούτο των Stone Temple Pilots

Προσπαθώ να θυμηθώ πότε έπεσε ακριβώς στα χέρια μου το Core, δεν θυμάμαι με τίποτα έχω όμως μερικές τρομερές αναμνήσεις μαζί του. Ο βομβαρδισμός του Plush με είχε βρει απροετοίμαστο το 1993 στο Mtv μι...

Flashback, Linkin Park

“Today This ends, I’m forgiving what I’ve done…..”     “I’m Forgiving what I’ve Done…” όπως μας είπαν οι Linkin Park μέσα από τους στίχους και την φωνή του τρομερού Frontman Chester ...

Rare Flowers Δικτυοφώνου, Pride and Glory

Οι Pride and Glory είναι η πρώτη προσπάθεια του μεγάλου Zack Wylde να δημιουργήσει κάτι ολότελα δικό του και να πιάσει εκτός από την κιθάρα και το μικρόφωνο δοκιμάζοντας ως μπροστάρης.

Flashback, Depeche Mode - Ultra

Το Ultra το άκουσα αρχές του 1998 και λίγο μετά την κυκλοφορία του, έως τότε για να πω την αλήθεια δεν ήμουν και ο μεγαλύτερος οπαδός των Depeche Mode, είχε κυκλοφορήσει ήδη το μνημειώδες Songs of Fai...

Flashback, The Cult - Sonic Temple

Tον Απρίλη του 1989 ήμουν πολύ μικρός για να θυμάμαι που βρισκόμουν, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού οι Cult έχοντας γνωρίσει ήδη την επιτυχία του Electric που τους έβαλε για τα καλά στην αμερικάνικη ...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα