Flashback, Ξύλινα Σπαθιά

Flashback, Ξύλινα Σπαθιά

O δίσκος έπεσε στα χέρια μου το καλοκαίρι του 1997 λίγο πριν φύγω για σπουδές , οι φήμες και τα σχόλια των φίλων ήταν ήδη τα καλύτερα και έτσι αποφάσισα να εντρυφήσω και εγώ σε μια μπάντα με την οποία δεν είχα ασχοληθεί γνωρίζοντας έως τότε μόνο τα γνωστά της τραγούδια.

Η σχέση μου με το «Μια ματιά σαν βροχή» είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με πολλές όμορφες αναμνήσεις και μεγάλη εσωτερική αναζήτηση, ο Παυλίδης με την παρέα του βρίσκονται συνθετικά στο απόγειο τους και γράφουνε ότι πιο φευγάτο έχει κυκλοφορήσει κατά την γνώμη μου στο ελληνόφωνο ροκ. Ο ίδιος δηλώνει και αναγνωρίζει την επίδραση του Κ.Βήτα και των Στέρεο Νόβα στο τελικό αποτέλεσμα το οποίο είναι εκπληκτικό.

Μια ολόκληρη γενιά της εποχής πέφτει στο απόλυτο τριπάρισμα και τραγουδά στίχους του Παύλου ο οποίος δίνει τα ρέστα του, δημιουργεί το δικό του ιδίωμα και βάζει  σφραγίδα μια για πάντα στην καρδιά, στον εγκέφαλο και το υποσυνείδητο μιας νεολαίας που διψά για καινούρια πράματα. Στα live η μπάντα είναι εκρηκτική και το ίδιο καλοκαίρι στο festival του Άρδα θα πάρουν κεφάλια, η απόλυτη αναγνώριση και η δημιουργία  momentum για την ελληνική σκηνή που μόλις πριν από ένα χρόνο είχε συγκλονιστεί από Το κεφάλι γεμάτο χρυσάφι και τις Τρύπες. Σταθήκαμε με δέος μπροστά στο μεγαλείο του Βροχοποιού καθίσαμε στον Βράχο και βγάλαμε φτερά για να πετάξουμε και να αλλάξουμε πρόσωπα στη θλίψη μας, ανεβήκαμε στο Καράβι για να βρούμε την απάντηση γραμμένη στη Σελήνη, το ταξίδι στο άπειρο δεν είχε Τέλος..

Δεν υπάρχουν πολλές  λέξεις για να εκφράσεις εικόνες και συναισθήματα μιας μαγικής περιόδου, η αθωότητα τελείωνε με την υπόκρουση αυτού του μαγικού soundtrack, ο καθένας έπαιρνε τον δρόμο του, κάποιοι τον χάσανε μια για πάντα, όσοι βρίσκονται ακόμα εδώ γυρίζουν πίσω και κοιτάνε με δέος όλα όσα έδωσε αυτή η μπάντα σε όλες τις ανήσυχες ψυχές.

Ένα αριστούργημα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο τραγούδι, ένα μεγάλο συγκρότημα  και ένας αρτίστας που μόλις άρχισε να χαρτογραφεί ανεξερεύνητες περιοχές της ψυχής του.

 

Μη με ρωτάς αν η αγάπη ανασταίνει
μου είπε κάποιος κάποτε το είδε να συμβαίνει
θυμήσου, τότε που σ'άφησαν μονάχο
τον σκορπιό που βρήκες όταν σήκωσες το βράχο
το βράχο, που επάνω του το κάστρο φτάνει στους ουρανούς
για ναύτες σαν κι αυτούς λιμάνι
κάνει να ακούγεται κι αυτό το βράδυ
ο ήχος απ'τα κέρματα που ρίχνει στο πηγάδι,η μόίρα
θυμάμαι τ'αρωμά της
τους σκύλους που ησυχάζανε κάτω απ'τα βλέματά της
πήγαινε δε θα το μετανιώσεις
πες της πως ήρθες εσύ και θα το νιώσεις
θα νιώσεις στο πλάι σου την πνοή της
μια νύχτα με πανσέληνο στο ιπτάμενο χαλί της

Μοναδικοί...

 

Τσάνταλης Χρήστος

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Jim Morrison 8/12/1943 - 3/7/1971

Έρως και θάνατος δεν του έφτασε ποτέ το όμορφο ήθελε να πιάσει το υπέροχο και το σπουδαίο, το κατάφερε όπως και όλοι οι μεγάλοι τραγικοί, για αυτούς η ζωή είναι απλά ένα ποίημα.. 

Flashback, Type O Negative - October Rust

Οι απορίες λύθηκαν το 1996 με τους μελωδικούς ύμνους του October Rust, οι Type O Negative παραμερίζουν την παράνοια και βγάζουν μπροστά μια ατμόσφαιρα που δίπλα της εκείνη την εποχή δεν μπορούσε να σταθεί τίποτα και κανείς. 

Flashback, Core 27 χρόνια από το ντεμπούτο των Stone Temple Pilots

Προσπαθώ να θυμηθώ πότε έπεσε ακριβώς στα χέρια μου το Core, δεν θυμάμαι με τίποτα έχω όμως μερικές τρομερές αναμνήσεις μαζί του. Ο βομβαρδισμός του Plush με είχε βρει απροετοίμαστο το 1993 στο Mtv μι...

Flashback, Alice In Chains - Dirt

Σαν σήμερα 27 χρόνια πριν οι Alice in Chains κυκλοφορούν το μεγαλοπρεπές Dirt, δεν ξέρω αν υπάρχουν λέξεις κατάλληλες για να περιγράψει κανείς την επίδραση που είχε πάνω  και μέσα του κυρίως αυτό...

Verve το φθινόπωρο των αστικών ύμνων

Προσπαθώντας να αποβάλλω το συναίσθημα της λύπης για το τέλος του καλοκαιριού και όλα όσα δεν πρόλαβα να κάνω σε μια πολύ περίεργη περίοδο για τη χώρα και πριν νιώσω τις πρώτες σταγόνες της βροχής, πρ...
ΣΧΟΛΙΑ: