Jim Morrison 8/12/1943 - 3/7/1971

Jim Morrison 8/12/1943 - 3/7/1971

Σαν σήμερα τον Δεκέμβρη του 1943 γεννιέται η χαρισματικότερη κατά την άποψή μου ροκ περσόνα  της ιστορίας, ένας άνθρωπος που ιδρύει την έννοια του frontman. Ζει όσο λίγοι την υπερβολή του ροκ παραμυθιού, δηλητηριάζεται από το ίδιο του το ταλέντο και την εμμονή με την άλλη πλευρά. Ποιητής κατά βάση αρνείται την εικόνα του όμορφου αστέρα που επέβαλλαν οι εταιρείες και ζει μια παρακμιακή ζωή χαμένη στις σκιές και τις ουσίες.

Έχει δηλώσει από την πρώτη στιγμή τις προθέσεις του, βάζει τη θεατρικότητα και την τελετουργία μέσα στις συναυλίες, είναι ιδιαίτερος. Πολλές φορές αναλογιζόμενος το μεγάλο έργο των Doors  σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, βλέπω το μάταιο της επιλογής του, είχε να δώσει πάρα πολλά…

Ήταν όμως ένας ατόφιος καλλιτέχνης, η ακεραιότητα ήταν κάτι που με γοήτευε πάντα, η γνωριμία μαζί του καταλυτική, θα αποτελέσει μια από τις μεγαλύτερες επιρροές μου, μια μεγάλη πατριαρχική φιγούρα, η γενιά μου θα μαγευτεί μέσω της επικής μυθοπλασίας του Oliver Stone.

Ωριμάζοντας καταλαβαίνω πως αυτές οι μορφές δεν έχουν πολύ ζωή, βιάζονται να τα κάνουν όλα, γοητεύονται από την ιδέα του όμορφου νεκρού νέου, που έζησε γρήγορα και έντονα, απλοί κανόνες φυσικής και ενέργειας, όταν τα δώσω όλα τελειώνω, τα παραδείγματα άπειρα, όπως ακριβώς το άναμμα και η φλόγα του σπίρτου…

Δεν είμαι εγώ που θα κρίνω τις επιλογές του, τον έχει κρίνει ήδη η ιστορία του Δυτικού πολιτισμού που εκμεταλλεύεται τον θάνατό του ακόμα, ήταν άραγε ευτυχισμένος, η απάντηση πολύ εύκολη, όχι…

Δεν μπορώ να διαλέξω κάποιον δίσκο των Doors ως αγαπημένο μου, ούτε κάποιο τραγούδι είναι όλα τους ιδιαίτερα, μου θυμίζουν τα χρώματα του απογεύματος και τα πλάσματα της νύχτας, ένα μεγάλο ταξίδι, μια μάχη του ήλιου με τα άστρα και το φεγγάρι, της λογικής με τις κραυγές του υποσυνείδητου, δυστυχώς στην περίπτωσή του κέρδισε το σκοτάδι…

Έρως και θάνατος δεν του έφτασε ποτέ το όμορφο ήθελε να πιάσει το υπέροχο και το σπουδαίο, το κατάφερε όπως και όλοι οι μεγάλοι τραγικοί, για αυτούς η ζωή είναι απλά ένα ποίημα..

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Paradise Lost - Obsidian

Στα 90’s οι Paradise Lost ήταν μια από τις μεγαλύτερες μπάντες στον κόσμο, ότι και αν παίξανε το κάνανε με στυλ και συναίσθημα, προφανώς και δε τους βγήκαν όλες οι ηχητικές αλλαγές μα πάντα κάτι έβρισ...

Stone Temple Pilots - Perdida

Το Perdida δείχνει μια λογική κίνηση για τους Stone Temple Pilots, μετά τη φυγή αλλά και τον χαμό του μεγάλου Scott Weiland, βρήκαν επιτέλους έναν τραγουδιστή που του μοιάζει φωνητικά αλλά και είναι ε...

Flashback, Soundgarden - Down on the upside

BUY LINK https://amzn.to/2s2TLPS Ο χρόνος είναι σχετικός μπροστά στο μεγαλείο της τέχνης, μπροστά στις αναμνήσεις και όλα όσα αυτή προσφέρει, τα αριστουργήματα είναι αειθαλή..έτσι λοιπόν όλοι μας...

an interview with Craig Walker

Hello Craig how are things in Berlin?Berlin is still in a kind of lockdown mode. No bars, restaurants, clubs, cinemas etc open yet. It is very quiet apart from the parks, when it is sunny. Overall, pe...

Rare Flowers Δικτυοφώνου, Talk Show

Οι Stone Temple Pilots το 1996 και μη μπορώντας να κάνουν κάτι για την τροπή που έπαιρνε η εξάρτηση του Scott Weiland η οποία επηρέαζε άμεσα την καριέρα του συγκροτήματος και ακριβώς πάνω στο momentum...
ΣΧΟΛΙΑ: