Flashback, Gruntruck

Flashback, Gruntruck

Περάσανε 22 ολόκληρα χρόνια από την πρώτη φορά που άκουσα Gruntruck και συγκεκριμένα τον ανυπέρβλητο δίσκο  Push, o οποίος κυκλοφόρησε το 1992 από την  Roadrunner. Όλα αυτά τα χρόνια δε διάβασα ποτέ τίποτα απολύτως για την μεγάλη αυτή μπάντα σε κάποιο ελληνικό έντυπο ή site.

Oι  Gruntruck δημιουργήθηκαν από τις στάχτες των Accused και των grunge πατεράδων Skin Yard, το 1990 κυκλοφορεί το Inside Yours ένα από τα πρωτόλεια albums που έβαλε τις βάσεις για μια ολόκληρη σκηνή και η δεύτερη δουλειά τους είναι το απίστευτο Push.

Δεν μπορώ σε καμιά περίπτωση να πω πως οι Gruntruck αντέγραψαν τους  Alice in Chains και τους Soundgarden αφού οι δύο μπάντες τρέφουν το απόλυτο respect στον Ben McMillan και την παρέα του. Το Push βέβαια έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που λατρέψαμε στο Dirt και το Badmotor Finger, δυνατές κιθάρες, γκάζια, ψαλμωδίες, συναίσθημα, δύναμη, συνθέσεις… Ο Ben σηκώνει στους ώμους του το εγχείρημα σαν  μεγάλος frontman και δημιουργεί έναν από τους καλύτερους δίσκους των 90’s.

Το album δεν έχει αδύναμες στιγμές, έχει απλά κάποια tracks που είναι πλέον κλασσικά, όποιος έρθει σε επαφή με τα Tribe, Machine Action, Above Me, Crazy Love θα καταλάβει για τι ακριβώς μιλάμε. Θυμάμαι να έχουν την τιμητική τους  στο παλιό καλό Berlin δίπλα στα hit της βραδιάς.

To 1992-93 το συγκρότημα θα βγει σε περιοδείες με τους Pantera, Alice in Chains, Screaming Trees και θα φτιάξει όνομα ανάλογο της μεγάλης αξίας του. Οι επιπτώσεις των tours μάλλον καταστροφικές για τα μέλη και για τις σχέσεις τους με την εταιρεία. Το project δεν ήταν πολύ εμπορικό για να μπει στα ραδιόφωνα και το 1996 η συνεργασία θα τελειώσει για να αναζητήσουν άλλη δισκογραφική στέγη. Δεν θα κυκλοφορήσει άλλος δίσκος παρά μόνο κάποια singles, το 2002 διαλύονται οριστικά και μετά από 6 χρόνια ο μεγάλος Ben McMillan θα χάσει την μάχη με τον διαβήτη.

Το Push είναι μια δουλειά βουτηγμένη στην ψυχεδέλεια και την παράνοια της εποχής εκείνης, στέκεται άξια ανάμεσα στους καλύτερους και πιο αδικημένους δίσκους των 90’s. Υπέροχο από την αρχή ως το τέλος.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Συνέντευξη με τους Doomocracy

Λίγο καιρό μετά τις 2 τιμητικές τους live εμφανίσεις οι Κρητικοί Doom Metallers Doomocracy μίλησαν στο MusicFestival και απάντησαν στις ερωτήσεις του Φαν Βαλ Νουέβο ...

Tremonti - A Dying Machine

To ταλέντο του Tremonti ήταν εδώ και πολλά χρόνια αδιαπραγμάτευτο γνωρίζοντας την κορυφή εδώ και 20+ χρόνια και από την εποχή των αδικοχαμένων Creed τους οποίους όμως συχνά πυκνά αναφέρει στις τελευτα...

Λίγο πριν σβήσει η φλόγα..23 χρόνια, από το σκοτεινότερο album των Alice in Chains

Πότε πέρασαν  23 χρόνια....θυμάμαι τον ξάδερφο μου  Δημήτρη να κατεβαίνει Αθήνα και να μου λέει θα σου φέρω εγώ το cd, είχαμε μιλήσει τηλεφωνικά και μου  έχει  αναφέρει για ένα τρα...

Lenny Kravitz - Raise Vibration

Πάντα μου άρεσε αυτό που πρεσβεύει ο Lenny Kravitz, όλη αυτή η γκλαμουριά σε συνδυασμό με τα ωραία χιτάκια που βγάζει κατά περιόδους και το πακέτο γενικά με ξεκουράζει από μια ζωή που έχει γίνει αγχωτ...

Dave Mathews Band - Come Tomorrow

Ο Dave Mathews είναι ένας πολύ πλατινενιος καλλιτέχνης στην Αμερική, στην Ευρώπη βέβαια πέρα από κάποια παρουσία κατά περιόδους δεν έκανε το αναμενόμενο γκελ στο κοινό για λόγους που εξηγούνται εύκολα...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα