Layne Staley, 16 years later... Legend

Layne Staley, 16 years later... Legend

Καλοκαίρι 1994, έφηβος  απόγευμα, λίγο πριν βγω βόλτα, βλέπω ΜΤV, ξεκινά ένα υπνωτικό τραγούδι η μπασογραμή είναι απόκοσμη το ίδιο και η ψαλμωδία του κιθαρίστα  με τον σκούφο… Ξαφνικά ξεπροβάλλει μια απίστευτη μορφή με φωνή που δημιουργεί απανωτές εκρήξεις μέσα μου, είναι η εποχή που δημιουργούμε ήρωες, πιστέψτε με αν τραβάς ζόρια στο σπίτι οι ήρωες είναι αναγκαίοι. Τον Layne και τους Alice in Chains τους αγάπησα για πολλούς λόγους, δεν ξέρω για ποιόν από όλους πρώτα. Την ίδια μέρα έχω γράψει το βίντεο κλιπ του Would?,  το βλέπω πάνω από 50 φορές.... Τότε ακριβώς σε εκείνη τη μοναδική χρονική στιγμή δημιουργήθηκε μια ανάγκη, ήσουν ο λόγος που με έκανε να θέλω να τραγουδήσω, να εκφραστώ και εγώ κάπως έτσι αληθινά, με ειλικρίνεια, λέγοντας μόνο όσα είχα στην ψυχή μου…

Έγινες το είδωλό μου και μεγάλη επιρροή, πριν από κάποια χρόνια μας έγινε πρόταση να δώσουμε τραγούδια για μια ταινία με θέμα τη ζωή σου, ένοιωσα ευλογημένος, ένοιωσα πως για κάποιο καρμικό λόγο έπρεπε να τραγουδήσω εγώ, η ταινία δεν έγινε  - η απογοήτευση μεγάλη, η αγάπη μου για την μουσική σου ακόμα μεγαλύτερη..

Σαν σήμερα μας άφησες περάσανε, 16 χρόνια, δεν κατάφερες ποτέ να πολεμήσεις τους δαίμονες σου, η μούσα σου ήταν η καταστροφή σου, είχες πολλά να δώσεις , η παρακαταθήκη πίσω σου τεράστια, πόσα μικρά παιδιά άραγε και πόσοι μουσικοί ξεκίνησαν  μαγεμένοι από το  ταλέντο σου…

Τις ημέρες που είμαι προβληματισμένος περπατώ σιγοτραγουδώντας τους στίχους σου, νομίζω πως με ένα μαγικό τρόπο με ακούς.... θα μπορούσα να γράφω μέρες ολόκληρες για τον θρύλο Layne Staley προτιμώ να τα πω με ένα τραγούδι μας…. Legend.

Μέχρι τότε έχω να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για  όλες τις στιγμές που πέρασα στα ταξίδια μου με τη μουσική, όπως τότε εκείνα τα καλοκαίρια με φίλους και  κιθάρες,  τραγουδώντας μπροστά στα κύματα το Nutshell, το Angry Chair, το Wake up και το River of deceit, στα βράχια κάτω από τον φάρο και το αχανές βλέμμα του έναστρου ουρανού, κάνοντας όνειρα....

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Α Perfect Circle - Eat The Elephant

Eίναι 4.30 το πρωί, μόλις ξύπνησα και δεν μπορώ να συνεχίσω τον ύπνο μου, στο repeat παίζει ο νέος δίσκος των A Perfect Circle, αγαπημένη μπάντα, πολυετής απουσία, λατρεμένος Maynard, τεράστιο project...

an interview with Tim Branom and his story with Alice in Chains, Layne Staley and Days of the New

Hello Tim, welcome to Music Festival.gr. Thanks for having me. Give us a brief Bio. Google seems to overly simplify me. I’m a guy from Seattle who left for Los Angeles right when the Grunge scene ...

Flashback, The Cult - Sonic Temple

Tον Απρίλη του 1989 ήμουν πολύ μικρός για να θυμάμαι που βρισκόμουν, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού οι Cult έχοντας γνωρίσει ήδη την επιτυχία του Electric που τους έβαλε για τα καλά στην αμερικάνικη ...

Συνέντευξη με τους Bacchanalia

Το ιδρυτικό μέλος και ντράμερ των Bacchanalia, Σάββας Kαρπουζής μίλησε στο MusicFestival και τον Φάν Βάν Νουέβα για την επερχόμενη και συνολικά 2η ολοκληρωμένη τους δουλειά και για την επικείμενη live...

30 Seconds To Mars - America, αγνώριστοι...

Δυστυχώς οι 30 Seconds To Mars δεν έχουν καμιά σχέση με την εναλλακτική μπάντα των πρώτων δύο δίσκων, εν έτη 2018 η μεταμόρφωση έχει ολοκληρωθεί και ο νέος τους δίσκος δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα