Layne Staley, 15 years later... Legend

Layne Staley, 15 years later... Legend

Καλοκαίρι 1994, έφηβος  απόγευμα, λίγο πριν βγω βόλτα, βλέπω ΜΤV, ξεκινά ένα υπνωτικό τραγούδι η μπασογραμή είναι απόκοσμη το ίδιο και η ψαλμωδία του κιθαρίστα  με τον σκούφο… Ξαφνικά ξεπροβάλλει μια απίστευτη μορφή με φωνή που δημιουργεί απανωτές εκρήξεις μέσα μου, είναι η εποχή που δημιουργούμε ήρωες, πιστέψτε με αν τραβάς ζόρια στο σπίτι οι ήρωες είναι αναγκαίοι. Τον Layne και τους Alice in Chains τους αγάπησα για πολλούς λόγους, δεν ξέρω για ποιόν από όλους πρώτα. Την ίδια μέρα έχω γράψει το βίντεο κλιπ του Would?,  το βλέπω πάνω από 50 φορές.... Τότε ακριβώς σε εκείνη τη μοναδική χρονική στιγμή δημιουργήθηκε μια ανάγκη, ήσουν ο λόγος που με έκανε να θέλω να τραγουδήσω, να εκφραστώ και εγώ κάπως έτσι αληθινά, με ειλικρίνεια, λέγοντας μόνο όσα είχα στην ψυχή μου…

Έγινες το είδωλό μου και μεγάλη επιρροή, πριν από κάποια χρόνια μας έγινε πρόταση να δώσουμε τραγούδια για μια ταινία με θέμα τη ζωή σου, ένοιωσα ευλογημένος, ένοιωσα πως για κάποιο καρμικό λόγο έπρεπε να τραγουδήσω εγώ, η ταινία δεν έγινε  - η απογοήτευση μεγάλη, η αγάπη μου για την μουσική σου ακόμα μεγαλύτερη..

Σαν σήμερα μας άφησες περάσανε, 15 χρόνια, δεν κατάφερες ποτέ να πολεμήσεις τους δαίμονες σου, η μούσα σου ήταν η καταστροφή σου, είχες πολλά να δώσεις , η παρακαταθήκη πίσω σου τεράστια, πόσα μικρά παιδιά άραγε και πόσοι μουσικοί ξεκίνησαν  μαγεμένοι από το  ταλέντο σου…

Τις ημέρες που είμαι προβληματισμένος περπατώ σιγοτραγουδώντας τους στίχους σου, νομίζω πως με ένα μαγικό τρόπο με ακούς.... θα μπορούσα να γράφω μέρες ολόκληρες για τον θρύλο Layne Staley προτιμώ να τα πω με ένα τραγούδι μας…. Legend.

Μέχρι τότε έχω να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για  όλες τις στιγμές που πέρασα στα ταξίδια μου με τη μουσική, όπως τότε εκείνα τα καλοκαίρια με φίλους και  κιθάρες,  τραγουδώντας μπροστά στα κύματα το Nutshell, το Angry Chair, το Wake up και το River of deceit, στα βράχια κάτω από τον φάρο και το αχανές βλέμμα του έναστρου ουρανού, κάνοντας όνειρα....

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

LIVE REPORT: PURPLE DINO – COMFORT IN SILENCE – QADESH@Ν. ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ, ΚΟΜΟΤΗΝΗ (15/12/2017)

Ξεκινάει η περιοδεία των Γειτονικών Ξανθιωτών Purple Dino για την παρουσίαση της 2ης ολοκληρωμένης τους δουλειάς με τίτλο “And Now What?!” με πρώτη στάση την Κομοτηνή, ας πάρουμε όμως τα πράγματα απο ...

Συνέντευξη με τους Kemerov

MusicFestival: Καλησπέρα σας και καλώς ήρθατε στο Music Festival. Καταρχάς θέλω να σας ρωτήσω, πως ιδρύθηκαν οι Kemerov; Ματθαίος: Οι Kemerov ιδρύθηκαν το 2013 στις Σέρρες. Αρχικά ήμασταν δύο άτ...

H ατέρμονη μελαγχολία του William Corgan

Όλοι οι καλλιτέχνες περνούν από τηv ολοκλήρωση και αυτό που ονομάζουμε απόγειο της δημιουργίας , οι μπάντες φυσικά δεν εξαιρούνται, αυτές που γίνανε πολύ μεγάλες πέρασαν από αυτή τη φάση και κατέθεσαν...

Rockstars, the lost children..

Χθες είδα ένα πολύ ωραίο ντοκιμαντέρ για τον Kurt Cobain, δεν είναι ο αγαπημένος μου, ούτε θα γίνει ποτέ, πάντα όμως θα αναγνωρίζω την καλλιτεχνική του μεγαλοπρέπεια και το έντιμο της ύπαρξής του, δεν...

U2 - Songs of Experience

Το Songs of Experience έφτασε αυτή την εβδομάδα στο Ν.1 του Billboard κατά κάποιο τρόπο λοιπόν δεν έχει σημασία αν παίρνει μέτριες κριτικές αφού οι πωλήσεις είναι αυτές που κρίνουν πολλές φορές ένα κα...
ΣΧΟΛΙΑ: