Layne Staley, 15 years later... Legend

Layne Staley, 15 years later... Legend

Καλοκαίρι 1994, έφηβος  απόγευμα, λίγο πριν βγω βόλτα, βλέπω ΜΤV, ξεκινά ένα υπνωτικό τραγούδι η μπασογραμή είναι απόκοσμη το ίδιο και η ψαλμωδία του κιθαρίστα  με τον σκούφο… Ξαφνικά ξεπροβάλλει μια απίστευτη μορφή με φωνή που δημιουργεί απανωτές εκρήξεις μέσα μου, είναι η εποχή που δημιουργούμε ήρωες, πιστέψτε με αν τραβάς ζόρια στο σπίτι οι ήρωες είναι αναγκαίοι. Τον Layne και τους Alice in Chains τους αγάπησα για πολλούς λόγους, δεν ξέρω για ποιόν από όλους πρώτα. Την ίδια μέρα έχω γράψει το βίντεο κλιπ του Would?,  το βλέπω πάνω από 50 φορές.... Τότε ακριβώς σε εκείνη τη μοναδική χρονική στιγμή δημιουργήθηκε μια ανάγκη, ήσουν ο λόγος που με έκανε να θέλω να τραγουδήσω, να εκφραστώ και εγώ κάπως έτσι αληθινά, με ειλικρίνεια, λέγοντας μόνο όσα είχα στην ψυχή μου…

Έγινες το είδωλό μου και μεγάλη επιρροή, πριν από κάποια χρόνια μας έγινε πρόταση να δώσουμε τραγούδια για μια ταινία με θέμα τη ζωή σου, ένοιωσα ευλογημένος, ένοιωσα πως για κάποιο καρμικό λόγο έπρεπε να τραγουδήσω εγώ, η ταινία δεν έγινε  - η απογοήτευση μεγάλη, η αγάπη μου για την μουσική σου ακόμα μεγαλύτερη..

Σαν σήμερα μας άφησες περάσανε, 15 χρόνια, δεν κατάφερες ποτέ να πολεμήσεις τους δαίμονες σου, η μούσα σου ήταν η καταστροφή σου, είχες πολλά να δώσεις , η παρακαταθήκη πίσω σου τεράστια, πόσα μικρά παιδιά άραγε και πόσοι μουσικοί ξεκίνησαν  μαγεμένοι από το  ταλέντο σου…

Τις ημέρες που είμαι προβληματισμένος περπατώ σιγοτραγουδώντας τους στίχους σου, νομίζω πως με ένα μαγικό τρόπο με ακούς.... θα μπορούσα να γράφω μέρες ολόκληρες για τον θρύλο Layne Staley προτιμώ να τα πω με ένα τραγούδι μας…. Legend.

Μέχρι τότε έχω να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για  όλες τις στιγμές που πέρασα στα ταξίδια μου με τη μουσική, όπως τότε εκείνα τα καλοκαίρια με φίλους και  κιθάρες,  τραγουδώντας μπροστά στα κύματα το Nutshell, το Angry Chair, το Wake up και το River of deceit, στα βράχια κάτω από τον φάρο και το αχανές βλέμμα του έναστρου ουρανού, κάνοντας όνειρα....

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Συνέντευξη με τον Monsieur Minimal

Kαλώς όρισες στο Music Festival, συγχαρητήρια για το Εrotica, τι σημαίνει ερωτισμός για τον Monsieur Minimal...Είναι ο έρωτας η μγαλύτερη έμπνευση για έναν καλλιτέχνη..   Καλώς σας βρήκα και ευ...

Marilyn Manson - Heaven Upside Down

O Marilyn Manson έχει αποδείξει εδώ και πολλά χρόνια την καλλιτεχνική του αξία, στον δίσκο νούμερο δέκα παίζοντας με τις λέξεις για μια ακόμη φορά Say10 όπως Satan νομίζω πως πηγαίνει στο 1996 και στη...

Foo Fighters - Concrete and Gold

To ότι ο νέος δίσκος των Foo Fighters έχει ενδιαφέρον κρίνεται γρήγορα και εύκολα από τις πρώτες νότες του T-Shirt που θα μπορούσε να βρίσκεται σε οποιοδήποτε δίσκο των Queen για να μπει πολύ γρήγορα ...

William Patrick Corgan - Ogilala

Κακά τα ψέματα οι Smashing Pumpkins στη δεύτερη θητεία τους ήταν σκιά του μεγαλαειώδους εαυτού τους της πρώτης λαμπρής πορείας και σύνθεσης, είναι γνωστό βέβαια πως όπου συγκρότημα από πίσω εξ ολοκλήρ...

Chelsea Wolfe - Hiss Spun

Εκτιμώ απεριόριστα την Chelsea Wolfe, είναι ιέρεια, μάγισσα, μαινάδα, ποιήτρια, δράκαινα, φρικιό και γυναίκα, είναι μια πολύ μεγάλη καλλιτέχνιδα ανήκει στις εξαιρέσεις της εποχής μας όπου κάθε νούμερο...
ΣΧΟΛΙΑ: