Layne Staley, 15 years later... Legend

Layne Staley, 15 years later... Legend

Καλοκαίρι 1994, έφηβος  απόγευμα, λίγο πριν βγω βόλτα, βλέπω ΜΤV, ξεκινά ένα υπνωτικό τραγούδι η μπασογραμή είναι απόκοσμη το ίδιο και η ψαλμωδία του κιθαρίστα  με τον σκούφο… Ξαφνικά ξεπροβάλλει μια απίστευτη μορφή με φωνή που δημιουργεί απανωτές εκρήξεις μέσα μου, είναι η εποχή που δημιουργούμε ήρωες, πιστέψτε με αν τραβάς ζόρια στο σπίτι οι ήρωες είναι αναγκαίοι. Τον Layne και τους Alice in Chains τους αγάπησα για πολλούς λόγους, δεν ξέρω για ποιόν από όλους πρώτα. Την ίδια μέρα έχω γράψει το βίντεο κλιπ του Would?,  το βλέπω πάνω από 50 φορές.... Τότε ακριβώς σε εκείνη τη μοναδική χρονική στιγμή δημιουργήθηκε μια ανάγκη, ήσουν ο λόγος που με έκανε να θέλω να τραγουδήσω, να εκφραστώ και εγώ κάπως έτσι αληθινά, με ειλικρίνεια, λέγοντας μόνο όσα είχα στην ψυχή μου…

Έγινες το είδωλό μου και μεγάλη επιρροή, πριν από κάποια χρόνια μας έγινε πρόταση να δώσουμε τραγούδια για μια ταινία με θέμα τη ζωή σου, ένοιωσα ευλογημένος, ένοιωσα πως για κάποιο καρμικό λόγο έπρεπε να τραγουδήσω εγώ, η ταινία δεν έγινε  - η απογοήτευση μεγάλη, η αγάπη μου για την μουσική σου ακόμα μεγαλύτερη..

Σαν σήμερα μας άφησες περάσανε, 15 χρόνια, δεν κατάφερες ποτέ να πολεμήσεις τους δαίμονες σου, η μούσα σου ήταν η καταστροφή σου, είχες πολλά να δώσεις , η παρακαταθήκη πίσω σου τεράστια, πόσα μικρά παιδιά άραγε και πόσοι μουσικοί ξεκίνησαν  μαγεμένοι από το  ταλέντο σου…

Τις ημέρες που είμαι προβληματισμένος περπατώ σιγοτραγουδώντας τους στίχους σου, νομίζω πως με ένα μαγικό τρόπο με ακούς.... θα μπορούσα να γράφω μέρες ολόκληρες για τον θρύλο Layne Staley προτιμώ να τα πω με ένα τραγούδι μας…. Legend.

Μέχρι τότε έχω να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για  όλες τις στιγμές που πέρασα στα ταξίδια μου με τη μουσική, όπως τότε εκείνα τα καλοκαίρια με φίλους και  κιθάρες,  τραγουδώντας μπροστά στα κύματα το Nutshell, το Angry Chair, το Wake up και το River of deceit, στα βράχια κάτω από τον φάρο και το αχανές βλέμμα του έναστρου ουρανού, κάνοντας όνειρα....

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Paul Draper - Spooky Action

O Paul Draper ήταν για πολλά χρόνια ο Mr Mansun, πως θα μπορούσε άλλωστε να αποφύγει από έναν τέτοιο τίτλο όταν η μπάντα του ήταν ένα από τα μεγαλύτερα και δημοφιλέστερα συγκροτήματα της βρετανικής σκ...

Συνέντευξη με τους ΘΡΑΞ ΠΑΝΚC

Μίληστε μας λίγο για τους Thrax Punks, πως θα χαρακτηρίζατε τη μουσική σας, παίζει η Θράκη το ρόλο της.. Κάπου στο 2007 ο Γιώργος Σταυρίδης (νταούλι) και ο Βάϊος Χαρακοπίδης (γκάιντα) βρεθήκαμε για ν...

Queens of the Stone Age - Villains

To Villains είναι καλός δίσκος ευθύς εξαρχής δεν είναι όμως τόσο καλό όσο και το προ τετραετίας Like Clockwork...πως θα μπορούσε άλλωστε.. Ο Josh Homme κάθεται εδώ και καιρό στο θρόνο του και παρακολ...

The Eden House - Songs for the Broken Ones

Πέραν της ομορφιάς εμείς οι άνδρες έχουμε να μάθουμε κ να πάρουμε από τις γυναίκες πολλά...Προσπαθώντας να συλλάβω έναν χαρακτήρα μυθιστορήματος έπεσα πάνω σε ένα πολύ ωραίο video, δεν είναι βέβαια δό...

Cradle of Filth - Cryptoriana

“Υποσυνείδητη αγάπη, ταξίδι προς την αυτοκαταστροφή….”     Οι Άγγλοι βετεράνοι του Extreme/Gothic Metal ήχου, Cradle Of Filth μετρώντας πλέον 26 χρόνια ζωής, συνεχίζουν αναίμακτα και ακού...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα