Rare Flowers Δικτυοφώνου, Holy Barbarians

Rare Flowers Δικτυοφώνου, Holy Barbarians
O Ian Astbury είναι πασίγνωστος ως η φωνή των μεγάλων Cult, σε πολλούς είναι άγνωστο πως το 1996 δημιούργησε άλλο ένα project τους Holy Barbarians οι οποίοι πήρανε το όνομα τους από το ομώνυμο βιβλίο του Lawrence Lipton.

Οι Ιεροί Βάρβαροι κυκλοφορήσανε ένα πολύ καλό δισκάκι το Cream, μοιάζανε σαν μια πιο pop έκδοση των Cult είχανε μπόλικη ψυχεδέλεια, 60 s αναφορές και πολλοί βρήκανε επιρροές από Garbage, Suede και David Bowie...

To Cream πήρε αρκετά καλές κριτικές και όχι άδικα, αποτελείται από 10 τραγούδια στην πλειοψηφία τους πολύ καλά με τον Astbury να συνεισφέρει κιθαριστικά σε πολλές από τις συνθέσεις. Drummer ο πολύ καλός Scott Garret της τότε σύνθεσης των Cult ενώ στις κιθάρες βρίσκεται ο Patrick Sugg . Η μπάντα περιοδεύει αρκετά και το 1997 ξεκινά να γράφει το νέο της δίσκο, για να την αφήσει ο Ian στη λήθη και να τα ξαναβρεί το 1999 με τον Billy Duffy στο πρώτο από τα reunions των Cult.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Flashback, Type O Negative - October Rust

Οι απορίες λύθηκαν το 1996 με τους μελωδικούς ύμνους του October Rust, οι Type O Negative παραμερίζουν την παράνοια και βγάζουν μπροστά μια ατμόσφαιρα που δίπλα της εκείνη την εποχή δεν μπορούσε να σταθεί τίποτα και κανείς. 

Rare Flowers Δικτυοφώνου, Kaura

Σας αρέσουν οι Tool, οι Perfect Circle, o Μaynard James Keenan; Aν ναι η μπάντα αυτή θα σας ενθουσιάσει

Rare Flowers Δικτυοφώνου,Eleven Pictures

Το 1995 κυκλοφορεί η συλλογή Metallurgy της οποίας συγκριτικό πλεονέκτημα ήταν ένα πολύ ωραίο ένθετο το οποίο παρουσίαζε με πολύ ωραίο τρόπο βιογραφικά και μικρές συνεντεύξεις των καλλιτεχνών, ένα από τα συγκροτήματα της συλλογής είναι οι Eleven Pictures από την Σουηδία.

Counting Crows, August and everything after

O λυρισμός και η μελωδία είναι διάχυτα σε όλη τη διάρκεια του album, ποιοτική μουσική που φλερτάρει με ευκολία και κερδίζει τόσο το mainstream κοινό όσο και την generation X των 90’s. 

Rare Flowers Δικτυοφώνου, Scary Mother

Σκοτεινή ατμόσφαιρα, πομπώδης ερμηνεία και μεταλλικές κιθάρες, πλήκτρα σε πρώτο πλάνο και ένα γενικότερο horror vibe. Τεράστιοι και αδικημένοι, δεν πειράζει όμως αφού πλέον η μετεξέλιξη τους σε Floating Me τους έφερε και πάλι στο προσκήνιο.
ΣΧΟΛΙΑ: