Order Of The Ebon Hand - VII:The Chariot

Order Of The Ebon Hand -  VII:The Chariot
«Να ζει κανείς ή να μη ζει, αυτό είναι το ζήτημα τι δείχνει πιο γενναία ψυχή, να υποφέρεις πετριές και σαΐτες μιας άθλιας τύχης, ή να παίρνεις τ’ άρματα ενάντια σ’ ένα πέλαγο από βάσανα κι αντιβγαίνοντας να τους δίνεις τέλος»

Είμαι σίγουρος πως πολλοί αναρωτιέστε για ποίο λόγο διάλεξα την παραπάνω επικεφαλίδα, ο λόγος είναι ίσως γιατί κάθε φορά που αντίκριζα το εξώφυλλο του νέου πονήματος των Order Of The Ebon Hand, μου άφησε την αίσθηση του Άμλετ που δημιούργησε ο William Shakespeere

Κατά την διάρκεια της συνεχής προσωπικής μου ακρόασης μουσικά αλλά και αισθητικά μου έφερνε πολλά πράγματα στο μυαλό, για παράδειγμα το εμβληματικό album των Dissection και συγκεκριμένα το «Somberplan» που ατμοσφαιρικά το ταυτίζεις σε έντονο βαθμό.

Όλα ξεκίνησαν με το ντεμπούτο του δίσκου, το οποίο αγάπησα, ο λόγος για το Dreadnaught,  που σου δίνει μία γεύση από ήχους των Watain και ένα άψογο συνθετικό μέρος του Ορέστη, πείραμα πρώτο πέτυχε με τεράστια επιτυχία. Μελαγχολία,θλίψη,σκότος και η απόλυτη γοητεία πυκνώνουν αυτό το άψογο αποτέλεσμα μέσα σε αυτό το κομμάτι που τελειώνει με ένα απίθανο σόλο κιθάρας.

Συνεχίζεται η ατμόσφαιρα του σκανδιναβικού και ατόφιου Black Metal ήχου όπως ήταν τον παλιό καλό καιρό με το Μόρες... Πυκνό,ζυγισμένο,ισορροπημένο και σκοτεινό ταυτόχρονα από την αρχή μέχρι το τέλος επιθετικό και επιβλητικό.

Wings και το ηχόχρωμα συνεχίζει σε πιο βαρβάτους ρυθμούς όσον αφορά τα μπλαστίδια των τυμπάνων, δίνοντας την αίσθηση ότι ακούς παλιούς ωραίους δίσκους των Dimmu Borgir.

Το ταξίδι προς τον κάτω κόσμο συνεχίζεται με το Sabnock που παντρεύεται με τον Καβαλλάρη των Σπαθιών(Knight Of Swords) όπως ο Άδης φυλάκισε αιώνια την Περσεφώνη στον κάτω κόσμο όταν αντάμωσε μαζί της.

Αίαντας απ'ότι φαίνεται ο δίσκος δεν αποτελείται μόνο από ξένα κομμάτια αλλά και από κομμάτια Ελληνικού στίχου βασισμένα στην Αρχαία Ελλάδα, αυτό είναι και το ωραίο της ιστορίας, δηλαδή να τιμάμε τις ρίζες μας και αυτό το πετυχαίνουν πολύ καλά... Τα γκάζια συνεχίζουν κανονικά, με την μελωδία να ανταμώνεται μαζί με τον τόσο σκληρό ρυθμό των ήχων σε τόσο όμορφο φάσμα.

Bael και η κόλαση πλησιάζει σαν ένα ηφαίστειο που είναι έτοιμο να εκραγεί.

Τίτλους τέλους δίνει το The Slow Death Walk σαν τον χάρο ο οποίος περπατάει αργά και βασανιστικά...

Μετά από πολλά χρόνια μία από τις πιο μεγάλες Black Metal μπάντες της Ελληνικής Underground μουσικής επέστρεψε με το νέο της πόνημα.. Έναν δίσκο αρκετά καλό που κάνει τον κάθε παλιό να νοσταλγεί εποχές που άκουγε κομμάτια της παραπάνω μπάντας η τις λίγες συναυλίες που έκαναν, Στην δική μου αντίληψη πάντως αν κρίνω με βάση τα τελευταία 3 χρόνια που τους παρακολουθώ, έχω να πω πως βελτιώθηκαν πάρα πολύ, δεν είναι το τελείως σάπιο Black Metal που υπήρχε κάποτε, αλλά πλέον βρίσκεται σε ένα πιο πειραματικό επίπεδο που ισορροπεί μαζί και της παλιάς εποχής ήχο,με μία παραγωγή αρκετά καλή και με ένα Cover Art πολύ πολύ ενδιαφέρον και σημαδιακό θέλω να πιστεύω.

Ένα μεγάλο μπράβο σε όλο το συγκρότημα και με το καλό να πραγματοποιήσουν συναυλίες και στα βόρεια.


Για το Music Festival,
Φαν Βαλ Νουέβο

75%
MUSIC FESTIVAL
10
20
30
40
50
60
70
80
90
100
ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Βιβλίο, Mark Lanegan - Sing Backwards and Weep

To Sing Backwards and Weep είναι το ροκ βιβλίο της δεκαετίας..’όχι επειδή το έγραψε ο αγαπημένος Mark Lanegan αλλά επειδή είναι τόσο ωμό, κυνικό και ειλικρινές που σπάει κόκαλα. Αν κάποιος είχε στα χέ...

Flashback, Kyuss - Sky Valley

Οι Kyuss είναι μεγάλη υπόθεση, θυμάμαι να διαβάζω το όνομα και τις διθυραμβικές κριτικές στα περιοδικά της εποχής χωρίς καν να τους έχω ακούσει, ο πρώτος δίσκος που έπεσε στα χέρια μου ήταν το Blues F...

Katatonia - City Burials

Οι Katatonia είναι μια εξαιρετική περίπτωση ποιοτικά, συνεπείς σε ότι κάνουν ηχητικά εδώ και πολλά χρόνια. Φλερτάρουν με την ψυχεδέλεια των Tool και τις ατμόσφαιρες της πατρίδας τους.Σουηδοί γαρ είναι...

Rare Flowers Δικτυοφώνου, Headswim

Headswim μια παλιά κυριολεκτικά ιστορία, συγκρότημα που έμαθα από τον φίλο μου το Βασίλη που σπούδαζε εκείνη την περίοδο στην Αγγλία. Το Gone to pot με την απίστευτη refrain – ια με κέρδισε άμεσα. Οι ...

Monster Magnet - Powetrip, 22 years Spacelords

https://amzn.to/2JSd7mQ Είναι πολύ όμορφο να γυρνάς πίσω σε εποχές που ήταν σχετικά ανώδυνες εσωτερικά και εξωτερικά πόσο μάλλον δύο δεκαετίες πίσω, εκεί λοιπόν ανακαλύπτεις αναμνήσεις και μουσικές πο...
ΣΧΟΛΙΑ: