Συνέντευξη με τους Why Not?

Συνέντευξη με τους Why Not?

Why not? Μια μπάντα που δημιουργήθηκε στην Αθήνα το 2000 με σκοπό να αναβιώσει το πνεύμα της κλασικής ροκ μουσικής, τράβηξαν την προσοχή μας με το νέο και πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο “Keep Rockin" που είναι έτοιμο να σαλπάρει στους δρόμους και να κάνει τον κόσμο να ροκάρει. Έτσι με αφορμή το πρώτο τους πόνημα, τα 2 ιδρυτικά μέλη της μπάντας (Μαρία Στεφανιδάκη & Περικλής Παλαμιώτης) είχαν μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μέσα από τις ερωτήσεις του Σάββα Παπαευαγγέλου ,για λογαριασμό του Music Festival. 

 

Let’s Rock Buddies!

 

Music Festival: Παιδιά καλησπέρα σας και καλώς ήρθατε στο Music Festival, Θα ήθελα να ξεκινήσουμε την συνέντευξη αναφέροντας μας από ποια συγκροτήματα έχετε επιρροές;

Μαρία Στεφανιδάκη: Καλώς σας βρήκαμε κ ευχαριστούμε για την φιλοξενία! Οι δικέςμου επιρροές είναι από Janis Joplin, Led Zeppelin, Doors, Hendrix μέχρι Robert Johnson, Nina Simone, Bessie Smith. Στους στίχους του κομματιού Keep rockin 'μάλιστα,αναφέρω κάποιους από αυτούς τους μουσικούς θρύλους .

Περικλής Παλαμιώτης: Καλησπέρα κι από μένα. Επιρροές ... Uriah Heep, Deep Purple, Camel, Eloy, Led Zeppelin, Scorpions, Pink Floyd, Frank Zappa, Rory Gallagher, Judas Priest, Iron Maiden ...

Music Festival: Πως κατασταλάξατε σε ένα είδος μουσικής που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «υπό εξαφάνιση»;

Περικλής Παλαμιώτης: Θα σου πω. Οι Why Not? με ιδρυτή και πυρήνα τη Μαρία, υπάρχουν από το 2000. Η σύνθεση της μπάντας άλλαξε πολλές φορές, ποτέ όμως το είδος της μουσικής που έπαιζε cover στα live. Όταν πήρα τους στίχους της, με αυτό στο μυαλό, συν την γενική εικόνα που μου έδινε σαν φωνή, attitude κλπ, αυτομάτως κατέληξα στα κομμάτια αυτά, πάντα όμως αναλόγως τον κάθε στίχο. 
Τώρα για την "εξαφάνιση", θα σου πω δύο παρατηρήσεις. Μέχρι τα τέλη του '60, διεθνώς ΔΕΝ υπήρχε κάποιο είδος μουσικής που να ΜΗΝ είναι χορός (βαλς, μάμπο, rock'n'roll, και πολλά άλλα ...) και να είναι παγκοσμίως αποδεκτό και κυρίως αφομοιώσιμο, εξελίξιμο και προσαρμοστικό. Τότε εμφανίστηκε η classic - hard - progressive Rock μουσική. Αυτή έγινε η διεθνής λαϊκή μουσική. Το "peaches en regalia" ή το "black dog", δεν είναι χορευτικά νομίζω. Προχώρησε, προσαρμόστηκε κατά τόπους, αλλά μέχρι σήμερα τουλάχιστον και στο ορατό μέλλον θα παραμένει αυτό : η διεθνής λαϊκή μουσική.

Μαρία Στεφανιδάκη: Το classic rock δεν θα γίνει ποτέ είδος προς εξαφάνιση, θα έχει πάντα λάτρεις ανεξαρτήτου ηλικίας. Είναι ρίζα της σημερινής μουσικής όπως κ τα blues. Προσωπικά έχω κατασταλάξει εκεί από την εφηβεία μου οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να βγει ένας δίσκος με διαφορετικό πυρήνα. Εξάλλου δεν γίναμε ποτέ πιόνια της μόδας, πόσο μάλλον στη μουσική. Όπως είπε κ ο ποιητής "Hey hey my my rock and roll can never die".

Music Festival: Ποία είναι η γνώμη σας για το ελληνική ροκ;

Μαρία Στεφανιδάκη: Και μόνο που επιμένουν οι ελληνικές μπάντες να παίζουν rock, με ικανοποιεί ιδιαιτέρως. Το θέμα είναι κατά πόσο προωθείται αυτή η προσπάθεια. Θέλει μεγάλο αγώνα για να σου επιτρέψουν να ακουστείς, όταν δεν εξυπηρετείς τα δικά τους "θέλω ". Σαν να βάζουν τους σημερινούς καλλιτέχνες σε μια μηχανή μετάλλαξης κ βγαίνουν όλοι κλωνοποιημένοι με συγκεκριμένο styling για να σου προσφέρουν στο τέλος ένα υπερθέαμα που σε χαζεύει κ δεν έχεις ιδέα ούτε τι μουσική ούτε τι στίχους σε ταΐζουν. Το ροκ που δεν έχει να κάνει με όλα αυτά αλλά μόνο με την ουσία, φυσικά φαίνεται ότι δεν είναι στην "πρώτη γραμμή ". Αν όμως έρθεις σε ένα live μας θα δεις κόσμο συνειδητοποιημένο κ χαρούμενο. Οπότε οι ροκ μπάντες στη χώρα μας κάνουν σωστά τη δουλειά τους τελικά.

Περικλής Παλαμιώτης: Αγγλόφωνα υπάρχουν πάρα πολλά που μου αρέσουν, ελληνόφωνα ελαχιστότατα.

Music Festival: Πως δημιουργήθηκε το Keep Rockin’ ως concept?

Μαρία Στεφανιδάκη: Άλλοι κάνουν την αυτοβιογραφία τους, εγώ έγραψα αυτά τα 9 κομμάτια. Λες κ είχα καταπιεί μια καταιγίδα κι ένα ουράνιο τόξο κ αν δεν τα ζωγράφιζα σε μορφή στίχων θα έσκαγα (Χα χα). Μετά τα έστειλα στον μονόκερο Περικλή, βούτηξε την κιθάρα του κ τα έντυσε με μουσικάρες.

Περικλής Παλαμιώτης: Κι εγώ σˊ αγαπώ Μαρία, ευχαριστώ. Το περιέγραψα πριν για το είδος προς εξαφάνιση. Συμπληρωματικά θα πω ότι ήταν κάτι σαν ανάγκη, νομοτέλεια, ή σαν στοίχημα δικό μου με τη Μαρία.

Music Festival: Πιστεύετε πως υπάρχει μέλλον για το είδος μουσικής που παίζετε;

Μαρία Στεφανιδάκη: Η rock μουσική έχει παρελθόν, παρόν κ μέλλον. Είμαστε πολύ  περισσότεροι από όσους θέλει να πιστεύει το σημερινό μουσικό σύστημα. Αυτό δε σημαίνει ότι θα τα παρατήσουμε.Απλά λειτουργούμε αλλιώς. Μας απασχολεί η μουσική μας κ το κοινό μας. Είμαστε συγκεντρωμένοι στους δικούς μας στόχους. Ο κόσμος ξεκινάει τόσα χρόνια από τα σπίτια του κ έρχεται να μας ακούσει. Δεν είναι αραχτός στον καναπέ να μας δει στην τηλεόραση του να πηγαίνουμε σαν προβατάκια για σφαγή μπροστά σε κριτές. Αγαπάμε τη ίδια τη μουσική κ δουλεύουμε σκληρά. Οπότε το μέλλον μας ανήκει!

Περικλής Παλαμιώτης: Φυσικά ναι.

Music Festival: Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο που δεν έχει ακούσει ποτέ του ροκ μουσική και είναι επιφυλακτικός ως προς αυτή;

Μαρία Στεφανιδάκη: Ένας νέος άνθρωπος δεν γίνεται να είναι επιφυλακτικός σε τίποτα πόσο μάλλον στη μουσική! Απλά ίσως του πάρει λίγο καιρό μέχρι να ανακαλύψει το ροκ γιατί βομβαρδίζεται από φελλούς(χαχα). Δεν ζούμε στο '70. Τα πράγματα είναι αλλιώς. Αν έβγαινε τώρα  η Joplin ως πρωτοεμφανιζόμενη , θα της έλεγαν "είσαι υπερβολική στην ερμηνεία σου γιατί τσιρίζεις ", στον Hendrix θα έλεγαν "χαμήλωσε τους ενισχυτές σου μας κούφανες" στον Morrison "είσαι εριστικός παιδί μου κ βγάλε επιτέλους αυτό το δερμάτινο παντελόνι βάλε ένα κουστούμι ". Όμως αυτοί οι άνθρωποι έγραψαν την ιστορία της rock πολύ απλά γιατί ήταν ο εαυτός τους.
Οι νέοι λοιπόν πρέπει να ακούσουν για να καταλάβουν τι σημαίνει αυθεντικός.

Περικλής Παλαμιώτης: Επειδή όλοι όμως έχουν ακούσει, μία συμβουλή μόνο. Μακριά από κολλήματα κάθε είδους,  αρτηριοσκληρώσεις, και "μόδες". Ότι γουστάρετε συνειδητοποιημένα μόνο.

Music Festival: Τι εξοπλισμός κιθάρας χρησιμοποιείται για το άλμπουμ και για τον ήχο

Περικλής Παλαμιώτης: Electric guitar: Kramer baretta american '84. Acoustic guitar: Godin multiac steel midi. Valve preamp: ART SGX 2000 express. Direct recording στο PC μου. Αυτά.

Music Festival: Live εμφανίσεις και που θα γίνουν αν και εφόσον;

Μαρία Στεφανιδάκη: Οι Why Not? κάνουν live 19 συναπτά έτη κ όσο αντέχουμε θα παίζουμε. Ξεκινάμε τέλη Σεπτεμβρίου φέτος κ Οκτώβριο θα κάνουμε την παρουσίαση του δίσκου. Θα ενημερώνουμε τον κόσμο από την σελιδούλα μας στο Facebook.

Music Festival: Έχετε σχέδια για κάποιο τούρ;

Μαρία Στεφανιδάκη: Μη μου βάζεις ιδέες χαχα! Λες να τα παρατήσω όλα κ να αρχίσουμε τα tour?  Επειδή δουλεύουμε καθημερινά για την επιβίωση - άτιμη κοινωνία και τέτοια - δεν ξέρω κατά πόσο θα ήταν εφικτό. Όμως ως γνωστόν η ιδεολογία μας είναι το όνομα της μπάντας. WHY NOT?

Περικλής Παλαμιώτης: Όχι, αυτά προκύπτουν, και δεν εξαρτώνται από εμάς. Έχουμε κι άλλες δουλειές.

Music Festival:Στην Κομοτηνή συμβαίνει αυτή την περίοδο αναγέννηση του ροκ είδους. Θα ήσασταν ανοιχτοί να μας επισκεφτείτε μιας και οι φοιτητές έχουν ανάγκη να ακούσουν κάτι διαφορετικό;

Μαρία Στεφανιδάκη: Στην Κομοτηνή? Εννοείται τρέχοντας θα ερχόμασταν περιμένουμε πρόσκληση παιδιά!

Περικλής Παλαμιώτης: Ναι, και όπως βλέπεις, από εσάς εξαρτάται, κι όχι από εμάς.

Music Festival: Πως προέκυψε η συνεργασία σας με την ANGELS PR?

Μαρία Στεφανιδάκη: Πήρα τηλέφωνο τον φίλο μου κ τιτανοτεράστιο καλλιτέχνη  Δημήτρη Λιόλιο μια μέρα μετά τη δουλειά κ του λέω "πες μου ποιους μπορώ να εμπιστευτώ ". Απλά τα πράγματα. Όταν κάποιος κάνει τη δουλειά του καλά, αυτό μαθαίνεται. Τα παιδιά μας έχουν λύσει τα χέρια πραγματικά κ η συνεργασία μας είναι άψογη!

Music Festival: Παιδιά σας ευχαριστούμε πάρα πολύ, ο τελευταίος λόγος για το κλείσιμο της συνέντευξης ανήκει σε εσάς.

Μαρία Στεφανιδάκη: Εμείς σας ευχαριστούμε! Να πω σε όλα τα νέα παιδιά μη μασάτε πουθενά, προχωράτε πάντα μπροστά κ οπωσδήποτε keep rockin'! Τα λέμε σύντομα live!

Περικλής Παλαμιώτης: Η μουσική είναι όπως το φαγητό. Περι ορέξεως ...

 

Για το Music Festival,

Σάββας Παπαευαγγέλου

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Flashback - Pearl Jam, Vitalogy

To 1994 η παγκόσμια ροκ κοινότητα σοκάρεται από την αυτοκτονία του Kurt, οι φίλοι του στο Seattle θρηνούν περισσότερο από όλους, η παντοδυναμία του grunge φθίνει και τα μεγάλα ονόματα βρίσκονται σε πο...

Rare Flowers Δικτυοφώνου, Veio

Μια από τις πραγματικά εξαιρετικές νέες μπάντες που άκουσα τελευταία είναι οι Veio τους οποίους και ανακάλυψα εντελώς τυχαία από την διασκευή τους σε τραγούδι των Filter. Oι Veio λοιπόν έχουν όλα εκε...

Λίγο πριν σβήσει η φλόγα..25 χρόνια, από το σκοτεινότερο album των Alice in Chains

Πότε πέρασαν  25 χρόνια....θυμάμαι τον ξάδερφο μου  Δημήτρη να κατεβαίνει Αθήνα και να μου λέει θα σου φέρω εγώ το cd, είχαμε μιλήσει τηλεφωνικά και μου  έχει  αναφέρει για ένα τρα...

Οι Tea Party και το μαγικό Τρίπτυχο..

Τους Tea Party τους είχα αγαπήσει πολύ πριν το Triptych, ο Jeff Martin ήταν ήδη ένα από τα μουσικά μου ινδάλματα, δεν θυμάμαι ακριβώς πότε και ποιο μήνα είδα για πρώτη φορά το video του Messanger, πιθ...

an interview with Grunge icon Gary Lee Conner (Screaming Trees)

Welcome to Music Festival.gr. Your musical journey and trajectory is simply great. What s the story behind the demise of the Screaming Trees, everyone thought that Dust will open new roads for the ban...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα