Rotting Christ - The Heretics

Rotting Christ - The Heretics

Είναι καλύτερα να βασιλεύει κανείς στην κόλαση παρά να υπηρετεί στον παράδεισο”

 

Τρία χρόνια μετά τον μέτριο για μένα δίσκο τους με τίτλο “Rituals”, οι Rotting Christ επέστρεψαν με νέο album και ο τίτλος αυτού “The Heretics” ο οποίος συνολικά είναι ο 13ος ολοκληρωμένος τους και θα κυκλοφορήσει σε συλλεκτικό στις 15 Φεβρουαρίου μέσω της Season Of Mist. Το μαθαίνω από ένα απόσπασμα της συνέντευξης που έδωσε ο Σάκης Τόλης όσον αφορά το “The Heretics” και την συνεργασία τους μαζί με τον γνωστό Σουηδό παραγωγό Jens Bogren, από τότε ανυπομονούσα σαν τρελός .

Σήμερα είχα την τιμή να κατεβάσω για να τον ακούσω, για μένα ίσως η απόλυτη τελειότητα υποδοχής για τον κάθε οπαδό των Rotting Christ μπορεί να κρατάει έντονα το μοτίβο του For A Voice Like Thunder αλλά ήταν όσο-όσο για να δώσει το φως για μία καινούργια ταυτότητα στον ήχο των Αθηναίων Black Metallers… Οι κιθάρες που έγραψε ο Σάκης έκαναν να θυμίζει χαλαρά το εξαίσιο μελωδικό φαινόμενο του “A Dead Poem” και αν όχι 100% σίγουρα σε ένα καλό επίπεδο…. Η ατμόσφαιρα εντυπωσιακή, οι παραμορφώσεις στην φωνή σε έκαναν λες και παρακολουθείς την κόλαση του Δάντη και σε οδηγούν προς την κόλαση της Αβύσσου με έναν πιο επικό ρυθμό που συνδυάζει κάπως και μία λάμψη στον ηχόχρωμα όσον αφορά το In The Name Of God

Το επόμενο ήταν ένα Guest το οποίο δεν περίμενα να ακούσω, αναφέρομαι στο ντουέτο μαζί με την Irina των Ρώσων Graj….. Ρωσικά και ταξίδι στην Αρχαία Σλαβική ιστορία…. Παγανισμός, σκοτάδι που μαζί φέρνουν έναν συνδυασμό ονειρεμένο…..Ένα ποτήρι βότκα και ας φωνάξω “v zdorovye” ….  Πολύς πειραματισμός στα φωνητικά, εντυπωσιακή ατμόσφαιρα και μία θεματολογία που ταιριάζει γάντι!

 

THANKS TO THE GODS FOR THE AIR I BREATH GODS OF THE EARTH”

 

Heaven And Hell And Fire ένα κομμάτι παράξενο το οποίο ο Σάκης εμπνεύστηκε από τον John Milton ”The Mind Is A Universe And Can Make A Heaven Of Hell, A Hell Of Heaven”….. ψαλμωδίες και ρίφ βασισμένο στο θρυλικόTheogonia” του 2007. Δυναμικό, επικό, ιδιοφυές. Η μόνη ένσταση που έχω είναι ότι θα ήθελα περισσότερη ποικιλία στην σύνθεση.Έχει πολλά καλά όμως όπως σόλο κιθάρας, τεχνική και ένα πιο αναπτυγμένο ηχόχρωμα.

Hallowed Be Thy Name Μοτίβο από το In Yumen/Xibalba στο πιο σκιώδες θα έλεγα ήχο….. Η συνέχεια θυμίζει μία μίξη μεταξύ Ze Nigmar & Devadevam και με μία μονοτονία αρκετά κουραστική όπως και η ροή του κομματιού, ίσως το χειρότερο κομμάτι του δίσκου.

Dies Irae κομμάτι που θυμίζει Bathory στον τίτλο. Συνεχίζει την ροή του προηγούμενου κομματιού σαν να ήταν ένα ακόμα μέρος εμπνευσμένο από το Konx Om Pax… Γρήγορο παίξιμο, τρομερή τεχνική αυτά μπορώ να τα αναγνωρίσω όπως και να πω πως είναι ένα αξιέπαινο κομμάτι.

ΠΙΣΤΕΥΩ! Ένα κομμάτι περίεργο……Από την μία μου φέρνει στο μυαλό την χάρη του “Aealo” και την αφήγηση του Σάκη που είναι εν μέρει ανατριχίλα αλλά μουσικά αισθάνεσαι σαν να ακούς διαφημιστικό μήνυμα….Το μόνο που μπορώ να αναγνωρίσω είναι την ατμόσφαιρα που προκαλούν τα φωνητικά.

Στο επόμενο τραγούδι όλα ξεκινάνε με ένα απόφθεγμα του Βολταίρου……Fire, God And Fear το κομμάτι στο οποίο πόνταρα ότι το “Heretics” θα είναι εξαιρετικό. Μόνο στο ξεκίνημα θα φέρνει στην συνείδηση του κάθε οπαδού, το “Genesis” του 2002. Τα δεύτερα φωνητικά του Βρετανού Dayal Patterson (Συνεργάτης του Σάκη στην συγγραφή του βιβλίου που βασίζεται στην ιστορία των Rotting Christ) έδωσαν μία ξεχωριστή νότα που σε κάνουν να αισθάνεσαι σαν να είσαι σε έναν σκοτεινό ναό και να ακούς τις μελωδικές ψαλμωδίες μέσα από την κόλαση… Έξυπνο σόλο, που θυμίζει ελάχιστα το Δαιμόνων Βρώσις του Aealo, αλλά αυτό είναι αμελητέα λεπτομέρεια….Όλο το κομμάτι σου μένει στο μυαλό, αισθάνθηκα την παλιά ωραία εποχή τους.

The Voice Of Universe και οι ιαχές να κρούουν μέσα από έναν πολεμικό ρυθμό βγαλμένο από το Nemecic του “Theogonia”. Με εντυπωσίασε το Guest του Melechesh Ashmedi (Melechesh Performer), θεωρώ πως τα φωνητικά θύμιζαν μία τελετουργία όπως και η ροή…Δεν αναιρεί το γεγονός πως στο συγκεκριμένο τραγούδι έχει ίσως την μεγαλύτερη επανάληψη στο ηχόχρωμα του δίσκου…Παρόλα αυτά μου άρεσε αρκετά η όλη ροή σε μένα τουλάχιστον αλλά αυτό είναι υποκειμενικό.

Η παρουσία του νέου Μεσσία και The New Messiah σου αφήνει μία αίσθηση πολέμου και μία αίσθηση χαοτική…Σαν να παρουσιάζεται το ίδιο το χάος στο σύμπαν…. Παρόμοιο με το Ze Nigmar αλλά νομίζω πως ήταν συμπαθητικό.

Τέλος η στιγμή που περίμενα πως και πως είναι το ιδιαίτερα αξιέπαινο The Raven του Edgar Alan Poe. Μελωδίες από A Dead Poem & Sleep Of The Angels. Μετά από πολλές συζητήσεις που είχα τον τελευταίο καιρό κατάλαβα, ότι άλλοι υποστηρίζουν πως βασίζεται πολύ στο ηχόχρωμα του For A Voice Like ThunderΚατά την ταπεινή μου γνώμη θα πω ότι αυτό είναι τελείως λάθος, είναι ίσως το μοναδικό κομμάτι που βασίστηκε σε μέγιστο βαθμό στις παλιές μελωδικές ρίζες έχοντας ένα ενδιαφέρον προς τον μελαγχολικό χαρακτήρα που βασίστηκαν οι Rotting Christ, παρόλα αυτά ήταν και είναι κάτι ιδιαίτερο! Μπράβο στον Stratis Steele (Airged Lahm Vocalist) για την ερμηνεία του στο συγκεκριμένο, τίμησε πολύ σωστά τον συγκεκριμένο σκοτεινό ποιητή!

Ας πω και λίγα λόγια για το Bonus Track του οποίου ο τίτλος είναι Sons Of Hell. Ξεκινάει με ριφ εμπνευσμένο τέρμα από το Sanctus Diavolos και με τρελή επιθετικότητα που ανατρέπεται σε κάτι πιο μελωδικό ίσως και κάπως την μελωδία του My Sacred Path από το Khronos. Ομολογώ πως αυτό ήταν κάτι που με εντυπωσίασε…. Πιο δυνατό και μαγκιά τους που πειραματίζονται γενικότερα στην σύνθεση τους και ψάχνονται όλο και πιο βαθιά!

Αυτό που βλέπω είναι πως πρόκειται για μία μπάντα που πλέον για δεύτερη φορά καταφέρνει, να αποκτήσει ξεχωριστή ταυτότητα στα μοτίβο των ήχων της. 

Επιμένω πως ο δίσκος έχει ατέλειες αλλά είναι πολύ καλύτερος σε σχέση με το “Rituals” , ο Γιώργος Εμμανουήλ, έκανε πολύ καλή δουλειά στην ηχογράφηση, το εξώφυλλο ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ! Σε εντυπωσιάζει και μόνο που θα το δεις κάνοντας το εγώ σου να ταξιδέψει στους αιρετικούς και στην θρησκεία!!! Πολύ κοντά σε αυτό που θέλει να δείξει ο Σάκης… Ακόμα αντέχει η μπάντα και μάλιστα για τα καλά!!! Με το καλό όλο και καλύτερα!!! Απέδειξαν περίτρανα ότι ήταν ένα στραβοπάτημα η προηγούμενη κυκλοφορία και τίποτα άλλο!!!

 

Για το Music Festival,

Φαν Βαλ Νουέβο

80%
MUSIC FESTIVAL
10
20
30
40
50
60
70
80
90
100
ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Βιβλίο, Mark Lanegan - Sing Backwards and Weep

To Sing Backwards and Weep είναι το ροκ βιβλίο της δεκαετίας..’όχι επειδή το έγραψε ο αγαπημένος Mark Lanegan αλλά επειδή είναι τόσο ωμό, κυνικό και ειλικρινές που σπάει κόκαλα. Αν κάποιος είχε στα χέ...

Flashback, Kyuss - Sky Valley

Οι Kyuss είναι μεγάλη υπόθεση, θυμάμαι να διαβάζω το όνομα και τις διθυραμβικές κριτικές στα περιοδικά της εποχής χωρίς καν να τους έχω ακούσει, ο πρώτος δίσκος που έπεσε στα χέρια μου ήταν το Blues F...

Katatonia - City Burials

Οι Katatonia είναι μια εξαιρετική περίπτωση ποιοτικά, συνεπείς σε ότι κάνουν ηχητικά εδώ και πολλά χρόνια. Φλερτάρουν με την ψυχεδέλεια των Tool και τις ατμόσφαιρες της πατρίδας τους.Σουηδοί γαρ είναι...

Rare Flowers Δικτυοφώνου, Headswim

Headswim μια παλιά κυριολεκτικά ιστορία, συγκρότημα που έμαθα από τον φίλο μου το Βασίλη που σπούδαζε εκείνη την περίοδο στην Αγγλία. Το Gone to pot με την απίστευτη refrain – ια με κέρδισε άμεσα. Οι ...

Monster Magnet - Powetrip, 22 years Spacelords

https://amzn.to/2JSd7mQ Είναι πολύ όμορφο να γυρνάς πίσω σε εποχές που ήταν σχετικά ανώδυνες εσωτερικά και εξωτερικά πόσο μάλλον δύο δεκαετίες πίσω, εκεί λοιπόν ανακαλύπτεις αναμνήσεις και μουσικές πο...
ΣΧΟΛΙΑ: