Οι 10 καλύτεροι δίσκοι για το έτος 2018 από τον Φαν Βαλ Νουέβο

Οι 10 καλύτεροι δίσκοι για το έτος 2018 από τον Φαν Βαλ Νουέβο

Πολλές σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου τον τελευταίο χρόνο, έχοντας ως βάση και κριτήριο τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς..... Κάτι που φέτος κατάλαβα είναι ότι έχει επικρατήσει έντονος ανταγωνισμός, ειδικά στον ακραίο ήχο που αποδεδειγμένα ανέβηκε πολλά σκαλιά ψηλά ας πάμε να δούμε λοιπόν ποίο είναι άραγε το Top 10 Της χρονιάς.

 

10. Necrophobic – Mark Of The Necrogram

Ποίος είπε ότι οι Σκανδιναβοί έχουν πάψει να υπάρχουν πλέον; Αυτός που το είπε η πρέπει να αλλάξει είδος μουσικής η απλά να ξεβουλώσει τα αυτιά του και να μάθει να ακούει μουσική.

Οι Σουηδοί Black Death Metallers Necrophobic μετά από πέντε χρόνια επέτρεψαν με διαφορετικό στύλ μουσικά αλλά και με έναν πιο επιβλητικό χαρακτήρα στην μουσική τους. Υπέροχη παραγωγή,τρομερά σόλο απο τον ταλαντούχο Johan Bergeback ο οποίος παρεμπιπτόντως επέστρεψε στην μπάντα το 2016. Κομμάτια που θα σου μείνουν είναι αυτά όπως το Pesta, το Sacrosanct, το τεράστιο Tsar Bomba. Οι θρυλικοί λοιπόν Necrophobic  απαντάνε με την φωνάρα του Anders Strokirk ότι ακόμα βαστάει γερά η Σκανδιναβία. Η μόνη ένσταση που έχω είναι στο ότι δεν σου φέρνουν στο μυαλό Black Death αλλά κάτι σε πιο Viking τομέα, παρόλα αυτά είναι πολύ δυνατό και πειραματικό. (Βαθμολογία: 84/100)

 

9. Unleashed – The Hunt For White Christ

“Χιόνια στην Asgard, που Χριστούγεννα σημαίνουν. Χιόνια στην Asgard, πολεμάνε στην Σκλαβιά!”

Οι Vikings του Death Metal Unleashed, επιστρέφουν μετά το εμβληματικό “Dawn Of The Nine” και με αλλαγή εταιρίας. Ο Johnny Hedlund γράφει έναν δίσκο που είναι βασισμένος καθαρά στην ουσία της Σκανδιναβίας, κάτι που φαίνεται και μουσικά άλλωστε. Ήχος όπως ακριβώς προβλέπεται σε μία μπάντα του είδους τους και θεωρώ ένα σκαλί πιο πάνω απο τον προηγούμενο δίσκο τους που κάπως έτσι συμπληρώνουν σχεδόν 30 χρόνια ζωής και τα γιορτάζουν επάξια για άλλη μία φορά. 13ος δίσκος λοιπόν για τους Σουηδούς Death Metal Vikings απο την Στοκχόλμη. Να συμπληρώσω ότι μου φέρνει κάπως στο μυαλό τους πρώτους 3 δίσκους και ταυτόχρονα το μόνο κακό είναι στις επαναλήψεις των ντράμς μουσικά.

Υ.Σ: Όσοι τους είδατε Αθήνα, εύχομαι να περάσετε εξαιρετικά! (Βαθμολογία: 85/100)

 

8. Rapture – Paroxysm Of Hatred

Κινούματε προς Μεσόγειο και συγκεκριμένα προς την πρωτεύουσα της Ελλάδας, την Αθήνα. Μία μπάντα έκπληξη για τον ήχο του Thrash, που αποδεικνύει ότι υποστηρίζει αυτό που είναι μουσικά αλλά και θεματολογικά. Ο λόγος για τους Rapture που μας παρουσιάζουν την δεύτερη ολοκληρωμένη τους δουλειά με τίτλο “Paroxysm Of Hatred”. Ο Απόστολος και η παρέα του επέστρεψαν αποφασισμένο και με διαφορετικό ήχο πιο τεχνικό αλλά και πιο πειραματικό. Το εμβληματικό Thriving On Atrocity , θερίζει στα σόλο και στα γκάζια, το Misanthropic Outburst καταπληκτικό με έναν πιο Old School χαρακτήρα και γενικότερα ένα σύνολο που σε αφήνει άναυδο και σε βάση Artwork αλλά και σε άποψη μουσικής. Άψογη χροιά, τρομερά ρίφς, ρυθμός κοφτερός σαν τροχός και ντράμς σε αρκετά καλό επίπεδο. Μπάντα που πραγματικά φαίνεται πόσο πολύ σέβεται τις επιρροές της μπράβο Μάγκες και είς ανώτερα!  (Βαθμολογία: 86/100)

 

7. Dimlight – Kingdom Of Horrors

Συνεχίζω με Ελληνικό έδαφος και πάω σε μία μπάντα η οποία έχει υποβιβαστεί αρκετά, ο λόγος για τους Dimlight. Επιστρέφουν μετά απο 3 χρόνια πίσω στον τόπο του εγκλήματος και πιο αποφασισμένοι απο ποτέ. Νέα τραγουδίστρια,νέες ιδέες και νέα δρόμενα. Εδώ θα μείνω σε αυτό που είχα πεί και θα εξακολουθώ να το λέω ότι τα γυναικεία φωνητικά δεν αξίζουν υποβίβαση, δεν υπάρχει κανόνας στην μουσική που να λέει ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να τραγουδάνε Metal. Πρόκειται για μία κοπέλα άνω των 20 που απλά σε αφήνει άναυδο, απο που να αρχίσω; Απο παύσεις; Χροιά; Νότες; Απο που; Έχει όλο το πακέτο, ο λόγος για την Mora.... Χημεία μεταξύ καθαρών και Growl φωνητικών σε αρκετά υψηλό επίπεδο,τεχνικές στις κιθάρες εξαιρετικές, με τους Invoker & Νικόλα να δίνουν ρέστα, ενορχήστρωση απο τον Απόστολο Σπανό καταπληκτική και όλο το σύνολο γενικότερα εκπληκτικό. Τρομερό Mixing απο τον John Mcris. Όσοι λοιπόν δεν έχετε ακούσει τον νέο δίσκο των Αθηναίων Dark Metallers Dimlight, ακούστε τον τώρα πραγματικά αξίζει!!!

“COME CROWN ME AS YOUR KING, PROSTRATE BEFORE ME!” (Βαθμολογία: 88/100)

 

6. Saxon – Thunderbolt

Κατευθυνόμαστε προς βρετανικό έδαφος και πιο συγκεκριμένα στο Μπράνσλυ της Μ. Βρετανίας που εκεί βρίσκουμε τους εξαίρετους Saxon με τον νέο τους δίσκο με τίτλο “Thunderbolt”. Διαφορετικό στύλ και με ένα κομμάτι αφιερωμένο στους Motorhead ως φόρος τιμής στον Lemmy. O Byff Byford και η παρέα του επιστρέφουν με άλλον έναν δίσκο που απλά θερίζει από παλιές ρίζες Heavy Metal με πινελιές Rock N Roll. Θα μιλήσω για το επιβλητικό Predator , έχοντας ως Guest τον Johan Hegg. Τυχεροί όσοι τους είδατε στην Μαλακάσα. Έχω παρατηρήσει πως όσο περνάει ο καιρός άλλο τόσο ανεβαίνουν επίπεδα πραγματικά το ThunderBolt κεραυνοβόλησε τους πάντες και τα πάντα καμία σχέση με το “Battering Ram”.

RUN FOR YOUR LIFE, THERE’S NO ESCAPE FOR PREDATOR” (Βαθμολογία: 88/100)

 

5. Architects – Holy Hell

 

Τώρα περνάμε στους Αρχιτέκτονες του Extreme Metal/Core στην Μ. Βρετανία, ο λόγος για τους Architects. Οκτώ δίσκοι μέσα σε κλάσματα 14 χρόνων, τι άλλο να πεί κανείς για αυτήν την μπαντάρα, η οποία δίνει την υπογραφή της με το εξαίρετο & δυναμικό “Holy Hell”. Ο Προβληματισμός στον εγκέφαλο του ανθρώπου για το πως να δημιουργήσει την δική του άποψη και θεωρία για να σταθεί στα πόδια του και φυσικά στις δύο όψεις του εαυτού του, το καλό και το κακό. Ενορχηστρώσεις,ωραία Scream Vocals, οργή,πυγμή,ρίφς και γενικότερα ένας δίσκος χαοτικός που σε ευχαριστεί να τον ξανακούσεις! (Βαθμολογία: 88/100)

 

4. Primordial Exile Amongst The Ruins

 

Ο Alan Averill και η παρέα του τρία χρόνια μετά την τρομερή κυκλοφορία των Ιρλανδών Pagan Metallers επέστρεψαν στα τέλη Μαρτίου με την 9η συνολικά ολοκληρωμένη τους δουλειά με τίτλο “Exile Amongst The Ruins”. Όπως ανακοίνωσε σε συνέντευξη του ο προαναφέρον τραγουδιστής, ο επόμενος δίσκος τους θα είναι πιο σκοτεινό και διαφορετικός απο ότι είχαν συνηθίσει οι οπαδοί τους θα’ναι περισσότερο μελωδικός και σκοτεινός. Προσωπικά θα πω ότι σαν Φάνης μου φέρνει κατά νου πολλά στοιχεία Solstafir ενώ ταυτόχρονα κρατάνε την ταυτότητα τους απο τα πολύ αγαπημένα “The Gathering Wilderness” & “To The Nameless Dead”. Ξεχωριστό,πρωτότυπο και απλά εντυπωσιακό όπως και το εξώφυλλο.....ΕΥΓΕ ΚΕΛΤΕΣ!!! Η Μόνη μου ένσταση είναι στην κιθάρα του Claran Macuilliam η οποία καταντάει κουραστική σε πολύ λίγα σημεία και στο σόλο του To Hell Or The Hangman, παρόλα αυτά είναι ΑΞΙΕΠΑΙΝΟ!!! (Βαθμολογία: 89/100)

 

3. Varathron – Patriarchs Of Evil

 

Επιστροφή στην Ελλάδα που έκανε την τεράστια έκπληξη τα τελευταία χρόνια με τις εξαίρετες δουλειές της. Αυτή η μία απο αυτές είναι και ο δίσκος των Varathron. Πειραματικό αρκετά,διαφορετικό απο το προηγούμενο και πιο σκοτεινό. Το Πατριαρχείο του σκότους ήρθε για να μας δείξει πόσο μπορεί να μας πάρει τα μυαλά αυτή η τόσο ιστορική μπάντα με κομμάτια όπως Into The Absurd, Hellwitch,Remnants Of Dark Testament και φυσικά το θρυλικό σύν μπαθοριασμένο απο το “Nordland Ouroboros Dweller. Συνολικά ο δίσκος έχει απλά τα πάντα, δεν μπορώ να πω κάτι που με ενοχλεί, είναι απλά άψογο. (Βαθμολογία: 90/100)

 

2. Acherontas – Faustian Ethos

 

Ένας πολύ ιστορικός δίσκος απο Ελληνικό έδαφος, είναι αυτός των Acherontas που μέχρι και σήμερα μας έχουν συνηθίσει σε πολύ άρτιες δουλειές στον κλάδο του Ambient/Atmospheric Black Metal που απο ότι φαίνεται ο V. Priest το κατέχει σε πολύ επαγγελματικό επίπεδο. Το “Faustian Ethos” είναι ένας δίσκος που αν το συγκρίνω με το “Amarta” θα πω ότι είναι δύο ξεχωριστά είδη εν μέρει αλλά απο την άλλη θα σκεφτώ πως υπάρχουν ιδεές απο το “Theosis” του 2010 στο τελευταίο τους Album. Πολλά σκαλιά μπροστά αυτός ο δίσκος,εξαιρετική παραγωγή,άψογες ιδέες περί ατμόσφαιρας και πολύ ψαγμένη θεματολογία βασισμένη στον Φάουστ και όχι μόνο. Επομένως θα συστήσω για τον κάθε οπαδό του σκοτεινού ήχου που θέλει να χαλαρώσει ότι ο συγκεκριμένος είναι ότι πρέπει για χαλάρωμα αλλά ταυτόχρονα και για Headbanging…Εύγε στην Ελλάδα για την πρόοδο της, το αξίζει απο άποψη καλλιτεχνών! (Βαθμολογία: 92/100)

 

1. Judas Priest – Firepower

 

Τέλος, γυρνάω στο Ηνωμένο Βασίλειο και για μένα ίσως στην καλύτερη μπάντα του πλανήτη αυτού, ο λόγος για τους Judas Priest. Για άλλη μία φορά ο Rob Halford και η παρέα του απέδειξαν στα 48 χρόνια πλέον πως αυτό που κάνουν, το κάνουν με καρδιά Metal και με πολύ τρέλα κρατώντας γερά τις ρίζες τους!!! Σολάρες απο το δίδυμο Folknaire Tipton , παρόλο που δυστυχώς στην περιοδεία δεν τον είδα live τον αρχηγό στην κιθάρα λόγο της ασθένειας του αλλά τους ευχαριστήθηκα παρεμπιπτόντως στo Hills Of Rock της Βουλγαρίας. Σολάρες, ρυθμός γνήσιου HEAVY METAL και ο ορισμός του Metal God και για ποίο λόγο τον αποκαλούν έτσι τον μέγα Φαλακρό Θεό που βγάζει κορώνες και τσιρίδες σαν να κρατάει μετρονόμο και απλά μας αφήνει άναυδους....Ο καλύτερος δίσκος της χρονιάς, ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ απο τον Μάρτιο!

FIREPOWER, TAKING LIVES,FIREPOWER NEYTRALIZE!” (Βαθμολογία: 95/100)

 

Φέτος ήταν μία χρονιά που είχε τα καλά της αλλά και τα κακά της μαντάτα. Πολύ ωραίες συναυλίες, πολύ καλούς δίσκους και πολλά συμβάντα δυσάρεστα όμως δυστυχώς έτσι είναι η ζωή...Ας γιορτάσουμε λοιπόν τις εορταστικές μέρες με τους ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν... Αναμένουμε για δισκάρες όπως και για λαϊβάρες!!!

 

Απο μένα και όλο το MusicFestival.gr, Καλή Χρονιά να’χουμε και ευτυχισμένο το 2019!!!

 

Για το MusicFestival.gr,

Φαν Βαλ Νουέβο

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Συνέντευξη Θεόδωρος Δημητρίου, Λευκή Συμφωνία

MusicFestival: Γεια σας και καλώς ήρθατε στο MusicFestival……Εύχομαι όλοι να είστε καλά......35 χρόνια ζωής κλείνετε τον Φλεβάρη.....Τι θα σας έχει μείνει από εκείνα τα πρώτα χρόνια; H δίψα για π...

George Constantine Kratsas - Overture Omega

“Ο πόλεμος είναι για τους πλούσιους και για τους φτωχούς η μάχη.” Η μάχη των θεών είναι ένα ζήτημα που προβληματίζει αρκετούς μουσικούς , το θέμα είναι όμως κατά πόσο αντιλαμβανόμαστε  ότι ακόμα...

Out Now Radar, INK - Disarm

Oι ΙΝΚ μας παρουσιάζουν το νέο τους video από τον δίσκο τους Whispers of Calliope, είναι η πρώτη συνεργασία του συγκροτήματος με σκηνοθέτη τον Κώστα Ορδουμποζάνη. Το Whispers of Calliope κυκλοφορεί...

Soilwork – Verkligheten Review

“Η Τέχνη δεν είναι ο καθρέπτης που αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα, αλλά η σφύρα που τη διαμορφώνει”   2η μέρα του Γενάρη και στην επιφάνεια βλέπω μία μπάντα που με γύρισε πολλά χρόνια πίσω ...

John Garcia and the Band of Gold -s/t

O νέος δίσκος της μεγάλης μορφής που ονομάζεται Johnny Garcia είναι και ο πρώτος που ακούω για αυτή τη χρονιά. Τον έχω στο repeat όλη την ημέρα και θα σας πω γρήγορα πως δεν είναι η στιγμή της καριέρα...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα