LIVE REPORT: MORGANA LEFAY – SACRED STEEL – DOOMOCRACY@EIGHTBALL, THESSALONIKI (20/10/2018)

LIVE REPORT: MORGANA LEFAY – SACRED STEEL – DOOMOCRACY@EIGHTBALL, THESSALONIKI (20/10/2018)

 

Πάνε οκτώ χρόνια που άκουσα για πρώτη φορά το μαγεμένο αυτό συγκρότημα, που ακούει στο όνομα Morgana Lefay και από τότε ονειρεύομαι να τους δω ζωντανά σε κάποια από τις σχετικά αρκετές συναυλίες που έχω παρευρεθεί.

20/10/2018, μία νύχτα των μαγισσών συνοδευόμενη από Ατσάλι & ταξίδια Ανατολής την οποία ζήσαμε στο Eightball της Θεσσαλονίκης.Ας γυρίσω τον χρόνο πίσω δύο μέρες πριν γιατί αυτές οι αναμνήσεις είναι παγιδευμένες κάπου στον χρόνο κοινώς, Caught Somewhere In Time όπως λένε και οι Iron Maiden.

Το ταξίδι μου ξεκίνησε το πρωινό του Σαββάτου, με το τρένο να μην καθυστερεί σχεδόν καθόλου φτάνοντας στην Θεσσαλονίκη στις 14:00 η ώρα. Μετά από αρκετές ώρες ταλαιπωρίας και αναμονής φτάνω στο Eightball, τον χώρο στον οποίο θα βιώναμε γνήσιο και ατόφιο Heavy Metal. Η ώρα 20:00 και σχετικά αρκετός κόσμος βρίσκεται ήδη έξω από το Οκτάμπαλο για να περιμένει να ανοίξουν οι πόρτες.

Εφόσον άνοιξαν οι πόρτες, ένα τέταρτο μετά την άφιξη του κοινού, στην σκηνή ανεβαίνουν πρώτοι οι Κρητικοί από το Ηράκλειο Doomocracy οι οποίοι τελευταία ακούγονται πάρα πολύ στον χώρο της Ελληνικής Doom Metal σκηνής. Επί την ευκαιρία παρουσίασαν, την δεύτερη ολοκληρωμένη τους δουλειά με τίτλο “Visions And Creatures Of Imagination”.

Ανανεωμένοι και σε πολύ μεγάλη φόρμα, οι κρητικοί Doom Metallers αμέσως μετά το Crete Doom Festival της Κρήτης στο οποίο μοιράστηκαν την σκηνή μαζί με τους τεράστιους Sorcerer

Προσωπικά είναι η πρώτη συναυλιακή επαφή που έχω με το συγκεκριμένο σχήμα, ομολογώ πως εντυπωσιάστηκα με την φωνή του Μιχάλη Σταυρακάκη του οποίου η χροιά μόνο που την ακούς σε ταξιδεύει σε διάφορους πολιτισμούς. 

Στον υπόλοιπο χρόνο που τους απέμεινε, αφιέρωσαν στον Drummer των Wardrum, Στέργιο Κούρου το κομμάτι One With Pain , το οποίο από ότι φαίνεται ξεσήκωσε λίγο το κοινό, όπως το Faceless και το Trinity Of Fates που ήταν και αυτό που ξεχώρισα από όλη την εμφάνιση τους παρεμπιπτόντως αυτό που θα ήθελα να συμπληρώσω είναι “ΦΕΡΤΕ ΜΙΑ ΡΑΚΙ ΕΠΑΕ!!!”

Πολύ καλή εμφάνιση,δεμένοι αρκετά σαν συγκρότημα,ωραίες κιθάρες,καλός ρυθμός , υπέροχα drums πολύ καλός ο ήχος τους και προσωπικά εύχομαι να τους ξαναδώ σύντομα σε καμία Headline συναυλία τους. Μπράβο σε όσους ήρθαν από το Ηράκλειο στην Θεσσαλονίκη για να στηρίξουν το συγκρότημα!


Doomocracy List:

 

1. Ghosts Of The Past

2. The End Is Written

3. Guardian Within

4. A Taste Of Absinthe

5. One With Pain

6. Faceless

7. Trinity Of Fates

8. Doormacht

Η ώρα περίπου 21:30, σειρά επί σκηνής έχουν οι Γερμανοί Sacred Steel, Επτά χρόνια πέρασαν μετά την τελευταία τους επίσκεψη στην πρωτεύουσα μας. Ηγέτης τους, ο Gerrit P. Mutz τον οποίο γνωρίσαμε μαζί με τους Battleroar πριν 3 χρόνια στο ίδιο ακριβώς μέρος.

Ατσάλι,ψηλά περικάρπια με καρφιά, Ορκάδες με μακριά μαλλιά,Γιλέκα με ραφτά και γνήσιο Χέβι μέταλ!!! 

Επιβλητική η παρουσία του συγκροτήματος, επικοινωνιακοί αρκετά με το κοινό, σόλο κιθάρας που σε κάνουν να νιώθεις ότι βλέπεις συναυλία του 80, γκάζια και δώσε πόνο!

Νομίζω πως αυτές είναι οι φράσεις που πρέπει να χρησιμοποιήσω στην παρούσα μπάντα. Χιούμορ,σκληρά φωνητικά και μία γεύση αποτελούμενη από Heavy και Thrash Metal προς το κοινό συνοδευόμενο από μία δόση χύμα μεταλιάς μέσα από τα επιθετικά ρίφς του Jonas Khalil και τα σόλο κιθάρας του Jens Sonnenberg που από το βλέμμα του μόνο μας έδινε τάσεις για άφθονο Headbanging , ο χαρακτηρισμός που θα έδινα είναι ένας, Κτήνος!

H μια ώρα που είχαν στην διάθεση τους ήταν υπεραρκετή για να ξεσηκώσουν το κοινό που ανταποκρίθηκε προς το κάλεσμα τους και τα τύμπανα του πολέμου να χτυπούν με μανία από τον Mathias Straub και γενικότερα από τις κινήσεις όλων των μελών της μπάντας δεξιά-αριστερά στην σκηνή.

“Wargods Of Metal, Rule The Fight. Die In Blood, Die In Fire!”

Δεύτερα φωνητικά μαζί με τα φωνητικά του Gerrit έδεσαν άψογα, όπως και τα Brutal. Υπήρξαν κάποια προβλήματα στην φωνή από τεχνικής άποψης αλλά αυτό δεν τους επηρέασε να συνεχίσουν , την αρκετά δυναμική τους παρουσία, για να ζεστάνουν την αυλαία των Headliners Morgana Lefay.

Έχω μία ένσταση την οποία θα αναφέρω: Υπήρξε σχετικά αρκετός κόσμος, ήταν καλά αλλά σε μία συναυλία και ειδικά όταν πρόκειται για Heavy Metal αν δεν κάνεις λίγο Headbanging η αν δεν κουνηθείς δεν το ευχαριστιέσαι κάποτε σε συναυλίες γίνονταν χαμός αλλά πλέον όχι απαραίτητα. Παρόλα αυτά θεωρώ πως ο κόσμος κάπως ξεσηκώθηκε.


Sacred Steel List:

1. Heavy Metal Sacrifice

2. Battle Angel

3. Open Wide The Gates

4. Dethrone The Tyrant King

5. No God And No Religion

6. The Sign Of The Skull

7. Maniacs Of Speed

8. Sword Of The King

9. Metal Reigns Supreme

10. Let There Be Steel

11. Metal Is War

12. Wargods Of Metal

Encore:

13. Heavy Metal To The End

 

Η ώρα 22:43 και έφτασε η μεγάλη στιγμή για αρκετούς οπαδούς προφανώς αναφέρομαι στην πανίσχυρη μάγισσα της Σουηδίας η οποία έχει σκοπό να μας μαγέψει με το κάλεσμα της. Οι Morgana Lefay μετράνε σχεδόν 30 χρόνια ζωής μετά την ίδρυση τους και για πρώτη φορά είχα την τιμή να τους δω. Πρώτη φορά για το Ελληνικό κοινό και σίγουρα ακόμα θα παραμιλάνε μετά από αυτήν την κολασμένη βραδιά. 

Η μπάντα ανεβαίνει στην σκηνή με τον Charles Rytkonen ως αρχηγό και ξεκίνημα με το I Roam από το “Grand Materia” του 2005.

Αίσθηση σαν να ακούς Nevermore επί σκηνής αλλά με διαφορετικά φωνητικά και αυτό είναι κάτι καλό για μένα. ‘

Έπαιξαν κομμάτια γενικά από τις παλιές τους κυκλοφορίες κυρίως, κάνοντας ένα ταξίδι προς όλο το παρελθόν τους. Φύγαμε για την Isengard και ο Tolkin μαζί μας, Its Time For War!

Πρόκειται για ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια και αναφέρομαι ασφαλώς για το To Isengard. Στα καπάκια ο Charles μας λέει πως θεότητα είναι ο ίδιος ο χρόνος, ο οποίος και θα ανεβάσει εμάς στα ουράνια. Master Of The Masquerade και κάπως έτσι ο αφέντης αποκαλύπτεται γιατί ποτέ ένας άνθρωπος δεν θα μπορέσει να κρύψει την μάσκα από τα ίδια του τα μάτια. Τι να πούμε τώρα για αυτό το άσμα; Headbanging μέχρι το τέλος και φωνές!

Χαλάρωση,ατμόσφαιρα και Sculptures Of Pain δίνοντας ελπίδες για την ελευθερία του ανθρώπου...Συνέχεια με το εξαιρετικό Rooms Of Sleep που μας υπνωτίζει μέσα από τα δωμάτια του υποσυνείδητου, χωρίς να σκεφτόμαστε την πραγματικότητα παρά μόνο να βιώνουμε το όνειρο που ζήσαμε το βράδυ του Σαββάτου. 

From The Shadow Zone, They’re Crawling Into Rooms Of Sleep

Καθώς περνούσε η ώρα και τα κομμάτια συνέχιζαν να παίζουν..Μπήκε το Hollow από το πουθενά, εντάξει απλά παίδες πάρτε μου την ψυχή όπως και πολλών άλλων που είχαν παρευρεθεί.

Κάπως έτσι προς το τέλος της βραδιάς,κάνοντας μία συμφωνία μαζί με τους καταραμένους έρχεται Symphony Of The Damned για να μας καταραστεί , στο καπάκι ήρθε η στιγμή που πολλοί οπαδοί περίμεναν και φώναζαν να ακουστεί το δαιμονικό είδος μαγείας που μας έκανε να χάσουμε κάθε πίστη και ηθική ο λόγος ασφαλώς για το Maleficium. MALE-MALE-FICIUM, MALE! MALE-MALE-FICIUM! Απλά η τρέλα δεν πάει στα βουνά, αλλά στο κοινό της Θεσσαλονίκης.

Φωνές,κεφάλια πάνω-κάτω, ο κακός χαμός και ένα σχήμα αρκετά δεμένο έκανε το κοινό να ξετρελαθεί. Προς το φινάλε του Maleficium , η μπάντα άφησε το κοινό να ερμηνεύσει, Acapella το τελευταίο σημείο του κομματιού με τον Frontman της μπάντας να είναι συγκινημένος και να φωνάζει THIS FUCKING AMAZING, I LOVE YOU ALL και προς το φινάλε να κάνει χειραψία με τον κάθε οπαδό φωνάζοντας You Are Fucking Amazing, Fucking Amazing,Fucking Amazingσχεδόν έτοιμος να δακρύσει. 

Νομίζω πως ήταν το κομμάτι στο οποίο έγινε πανικός και στα καπάκια μας αποτέλειωσε το Save Our Souls από το “SOSτου 2000 ως Lefay. Peter Grehn & Tony Eriksson πάρτε μας τα μυαλά με την κιθάρα σας, Fredrik Lundberg κοπάνα μπάσα & Pelle Akerlind απλά δίνε πόνο στα Drums!!

Εντυπωσιακότατοι, τρομερή σκηνική παρουσία, μεγάλη χημεία με τον κόσμο, τρομερή ανταπόκριση και τέλος να πω ένα τεράστιο μπράβο σε  όλη την μπάντα που για πρώτη φορά ήρθε στην Ελλάδα και απλά σάρωσε στην σκηνή της Θεσσαλονίκης. Θρίαμβος!

 

Morgana Lefay List:

1. Intro/I Roam

2. Angels Deceit

3. To Isengard

4. Time Is God

5. Master Of The Masquerade

6. Sculptures Of Pain

7. Rooms Of Sleep

8. In The Court Of The Crimson King

9. The Source Of Pain

10. Hollow

11. Face Of Fear

12. Symphony Of The Damned

13. Maleficium

14. Save Our Souls

 

Επιτέλους ομολογώ πως συμπλήρωσα άλλη μία συναυλιακή εμπειρία την οποία περίμενα πως και πως όχι απλά μήνες αλλά χρόνια βίωσα αυτήν την στιγμή βλέποντας τους Morgana Lefay και άκουσα κομμάτια τα οποία δεν είχα την τιμή να ακούσω καλά αλλά τα λάτρεψα ταυτόχρονα.

Συνολικά η μόνη μου ένσταση είναι η ανταπόκριση του κόσμου που οι περισσότεροι απλά ήταν στάσιμοι σε ένα μέρος, με ένα ποτήρι μπύρα αντί να ανταποκριθούν προς την ροή της συναυλίας, κατά τα άλλα ήταν μία πολύ όμορφη και κολασμένη βραδιά στο Eightball.

Ένα μεγάλο μπράβο στον Γρηγόρη Βαρσάμη ,σε όλη την Eat Metal Records και σε όλη την διοργάνωση που κατάφερε να φέρει άλλη μία μεγάλη μπάντα στην χώρα μας. Εύχομαι γενικότερα να υπάρξουν τέτοιες ευκαιρίες και μεγάλα live να τα βλέπουμε πιο συχνά για να δοθεί βήμα όχι μόνο σε μεγάλες μπάντες αλλά και στον πιο Underground χώρο του Heavy Metal.

 

Για το MusicFestival.gr,

Φαν Βαλ Νουέβο

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Συνέντευξη με τους Doomocracy

Λίγο καιρό μετά τις 2 τιμητικές τους live εμφανίσεις οι Κρητικοί Doom Metallers Doomocracy μίλησαν στο MusicFestival και απάντησαν στις ερωτήσεις του Φαν Βαλ Νουέβο ...

Tremonti - A Dying Machine

To ταλέντο του Tremonti ήταν εδώ και πολλά χρόνια αδιαπραγμάτευτο γνωρίζοντας την κορυφή εδώ και 20+ χρόνια και από την εποχή των αδικοχαμένων Creed τους οποίους όμως συχνά πυκνά αναφέρει στις τελευτα...

Λίγο πριν σβήσει η φλόγα..23 χρόνια, από το σκοτεινότερο album των Alice in Chains

Πότε πέρασαν  23 χρόνια....θυμάμαι τον ξάδερφο μου  Δημήτρη να κατεβαίνει Αθήνα και να μου λέει θα σου φέρω εγώ το cd, είχαμε μιλήσει τηλεφωνικά και μου  έχει  αναφέρει για ένα τρα...

Lenny Kravitz - Raise Vibration

Πάντα μου άρεσε αυτό που πρεσβεύει ο Lenny Kravitz, όλη αυτή η γκλαμουριά σε συνδυασμό με τα ωραία χιτάκια που βγάζει κατά περιόδους και το πακέτο γενικά με ξεκουράζει από μια ζωή που έχει γίνει αγχωτ...

Dave Mathews Band - Come Tomorrow

Ο Dave Mathews είναι ένας πολύ πλατινενιος καλλιτέχνης στην Αμερική, στην Ευρώπη βέβαια πέρα από κάποια παρουσία κατά περιόδους δεν έκανε το αναμενόμενο γκελ στο κοινό για λόγους που εξηγούνται εύκολα...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα