LIVE REPORT: Alexandroupolis Open Air Vol. III (Defision,Voidnaut,Victim Iced, Lost In Neverland), Κηποθέατρο, Αλεξανδρούπολη (08/09/2018)

LIVE REPORT: Alexandroupolis Open Air Vol. III (Defision,Voidnaut,Victim Iced, Lost In Neverland), Κηποθέατρο, Αλεξανδρούπολη (08/09/2018)

Τρείς μέρες πρίν ξεκινήσει η σχολική χρονιά, είχαμε δύο ιστορικές στιγμές για τα τελευταία χρόνια απο την μία το 5ο Φεστιβάλ Μπύρας Κομοτηνής και απο την άλλη το Alexandroupolis Open Air που πραγματοποιήθηκε για 3η συνεχόμενη χρονιά. Φέτος συναντήθηκαν μαζί με τους Defision , οι Voidnaut απο την Αθήνα, οι Victim Iced απο την Ξάνθη και οι ντόπιοι Lost In Neverland αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή.

 

Φτάνοντας στην Αλεξανδρούπολη το μεσημέρι, διαπίστωσα πως υπήρξε συννεφιά κατά τις δύο η ώρα αλλά μετά απο περίπου μιάμιση ώρα άρχισε να βρέχει με αποτέλεσμα να επικρατεί σίγουρα άγχος & προβληματισμός για το εάν αναβληθεί το Metal φεστιβάλ της πόλης, παρόλα αυτά το αποτέλεσμα ήταν πως υπήρχε μεγάλη καθυστέρηση περίπου στην μία ώρα....Μαζεύτηκε αρκετός κόσμος ο οποίος περίμενε στην αναμονή, για να ξεκινήσει το live show έχοντας ως συντροφιά την μπύρα.

Η ώρα 21:35 και στην σκηνή ανεβαίνουν οι ντόπιοι Lost In Neverland, μία τετράδα σχετικά καινούργια στον χώρο της μουσικής και αρκετά επηρεασμένη απο μπάντες όπως Three Days Grace, Seether, Alice In Chains κτλ.

Παίξανε δικά τους κομμάτια κυρίως τα οποία είχαν και κάποια φωνητικά πιο Harsh κάτι που προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ,δείχνοντας πρός την νοημοσύνη ότι δείχνει παιδιά που έχουν όρεξη να κάνουν πολλάκαι αν το κυνηγήσουν θα καταφέρουν αρκετά πράγματα.

 

Επόμενοι στην σκηνή ανεβαίνουν οι ξανθιώτες Θρασάδες Victim Iced, για τους οποίους απο ότι φαίνεται παρευρέθηκαν κάποιοι οπαδοί έστω και λίγοι που τους παρακολούθησαν..Προσωπικά η δεύτερη φορά που τους παρακολουθώ και οφείλω να ομολογήσω πως όσο περνάει ο καιρός επικρατεί και περισσότερο δέσιμο με την μπάντα. Τα κοφτά ρίφς  του Μάκη & Άγγελου σε κάνουν να κοπανιέσαι σαν να ακούς το “Bloodbath” των Suicidal Angels η σου θυμίζει τους Havok η ακόμη τους θρυλικούς Slayer της εποχής 80, μπάσο θρασάδικο και ντράμς σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο.

Παίξανε κομμάτια κυρίως απο το ομώνυμο EP τους και στο τέλος παίξανε διασκευή World Painted Blood απο Slayer. Γενικότερα διαπίστωσα πως κέρδισαν πολύ κόσμο και ήταν η μπάντα όπου ξεκίνησε τις πρώτες προσπάθειες για να γίνουν κάποια μικρά Mosh Pit, παρόλα αυτά ο κόσμος και η ατμόσφαιρα είχε κάπως ηλεκτριστεί.

 

Victim Iced’s Setlist:

 

1.  Encased In Ice

2. Victimized

3. Under The Lights

4. It Ends Now

5. 3rd p.p

6. Ghost

7. Desecrate

8. Sinners Plead

9. Scorn

10. World Painted Blood (Slayer Cover)

 

Δέκα λεπτά πρίν τις έντεκα, σειρά έχουν οι Voidnaut, συγκρότημα αποτελούμενο απο μέλη που έχουν προϊστορία σε διάφορα σχήματα. Ο Σταύρος Γιαννακόπουλος , πέρα απο τα γνωστά φωνητικά που σαγήνευσαν πέρσι μαζί με τους Silent Rage απέδειξε και την τεχνική του στα Breakdown. Απο όλες τις απόψεις οι Αθηναίοι Metallers ήταν η έκπληξη της βραδιάς και το αναφέρω αυτό διότι μετά απο τόσες ώρες ταξιδιού και ταλαιπώριας ήρθαν στο Φεστιβάλ και τα έδωσαν όλα αυτό φάνηκε απο τον κόσμο που άρχισε να πραγματοποιεί τα πρώτα πίτ και ας ήταν ελάχιστα. Επιβλητικός Frontman,άψογο δέσιμο,ωραίο μπάσο,ήχος θαυμάσιος με μία μίξη μεταξύ Lamb Of God,Machine Head & Pantera και γενικότερα απο τον χώρο του Groove Metal ήχου. Ο κιθαρίστας εξαιρετικός και ένας ντράμερ που έχει δυναμικό χαρακτήρα και αυτό φάνηκε απο τον τρόπο που έπαιζε! Προσωπικά εύχομαι να ξαναδώ την μπάντα αυτήν live ξανά σύντομα και καλή αρχή στα παιδιά.

 

 

Voidnaut’s List:

 

1.  Nadir

2. Back From The Grave

3. Hunted

4. This Pain Of Mine

5. Control

6. Porcelain Lady

7. Damage Done

8. Scarred For Life

9. Road To Nowhere

10. Savage World

 

24:00 η ώρα και σειρά έχουν οι Defision για να κλείσουν την βραδιά. Ξεκίνησαν με το The Fallen Demon κλασικά και γενικώς αυτό το φεστιβάλ ναί μεν πήγε εξαιρετικά αλλά υπήρχαν ένα εκατομμύριο επιπλοκές και ατυχίες. Σίγουρα αυτά παντού μπορεί να συμβούν αλλά όπως και να’ναι όταν παίζεις και διακόπτεται ένα τόσο ωραίο φεστιβάλ λόγο όριο χρόνου είναι εντελώς αστείο θεωρώ προσωπικά στις επαρχίες.

Όταν όμως παίζουν τσιφτετέλια, κλαμπάδικα κτλ. Δεν υπάρχει όριο ώρας έτσι; Αυτό νομίζω είναι κάτι το οποίο πρέπει να σταματήσει γιατί δείχνει υποβίβαση και διαχωρισμός στην μουσική έκφραση κάτι που δεν πρέπει να υπάρχει κατά την γνώμη μου στην Metal & Rock μουσική..

Παρόλα αυτά μπορεί ο κόσμος που ήρθε μπροστά να ξενέρωσε με την διάρκεια που έπαιξαν οι Αλεξανδρουπολίτες οι οποίοι είναι και διοργανωτές του φεστιβάλ με νέο τραγουδιστή και ντράμερ πλέον στο Line Up τους, Ο Κώστας να δείχνει δυναμικό χαρακτήρα αλλά θέλει κάπως δουλίτσα στα σκληρά φωνητικά ενώ είχε δώσει πολύ καλές εντυπώσεις πρός εμένα με τα καθαρά φωνητικά του...

Να αναφερθεί το γεγονός πως οι διοργανωτές πάλεψαν  τίμια και παλικαρίσια για να πραγματοποιηθεί για Τρίτη συνεχή χρονιά το Alexandroupolis Open Air ....Ένα θα πώ και του χρόνου παιδιά με το καλό για τον 4ο χρόνο και καλό φθινόπωρο με το 2019 να βρεί το φεστιβάλ πιο δυναμικό!

 

Defision’s List:

 

1. The Fallen Demon

2. Paragon Of Misery

3. World In Chains

4. Medal Of Honor

 

 

Συνολικά η διοργάνωση όσο περνάει ο καιρός καλυτερεύει, δείχνει περιθώρια βελτίωσης και ότι αρχίζει σιγά,σιγά να οδεύει πρός μία πολύ τίμια θα έλεγα εγώ πλεύση και εύχομαι να γνωστοποιηθεί πρός όλη την Ελλάδα και με το καλό περισσότερη μπύρα!

Απο άποψη μέρους,ήχου, προσωπικού όλα πήγαν άψογα το μόνο παράπονο για μένα θα έλεγα πως ήταν ο φωτισμός που ήταν πολύ χαμηλά στην σκηνή...Αλλά αυτά πιστεύω είναι λεπτομέρειες, το συγκεκριμένο φεστιβάλ πέρα απο μία διοργάνωση φιλανθρωπίας είναι και μία διοργάνωση που έχει στόχο την στήριξη πρός την Ελληνική σκηνή και φυσικά για να ξεσηκώσει το επαρχιακό κοινό οπότε θα πώ πρός όλους τους οπαδούς ότι απλά πρέπει να στηρίζουν την Ελληνική σκηνή και την μουσική γιατί είναι το μόνο που μας έχει απομείνει!

 

Για το MusicFestival.gr,

Φαν Βαλ Νουέβο

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Συνέντευξη με τους Doomocracy

Λίγο καιρό μετά τις 2 τιμητικές τους live εμφανίσεις οι Κρητικοί Doom Metallers Doomocracy μίλησαν στο MusicFestival και απάντησαν στις ερωτήσεις του Φαν Βαλ Νουέβο ...

Tremonti - A Dying Machine

To ταλέντο του Tremonti ήταν εδώ και πολλά χρόνια αδιαπραγμάτευτο γνωρίζοντας την κορυφή εδώ και 20+ χρόνια και από την εποχή των αδικοχαμένων Creed τους οποίους όμως συχνά πυκνά αναφέρει στις τελευτα...

Λίγο πριν σβήσει η φλόγα..23 χρόνια, από το σκοτεινότερο album των Alice in Chains

Πότε πέρασαν  23 χρόνια....θυμάμαι τον ξάδερφο μου  Δημήτρη να κατεβαίνει Αθήνα και να μου λέει θα σου φέρω εγώ το cd, είχαμε μιλήσει τηλεφωνικά και μου  έχει  αναφέρει για ένα τρα...

Lenny Kravitz - Raise Vibration

Πάντα μου άρεσε αυτό που πρεσβεύει ο Lenny Kravitz, όλη αυτή η γκλαμουριά σε συνδυασμό με τα ωραία χιτάκια που βγάζει κατά περιόδους και το πακέτο γενικά με ξεκουράζει από μια ζωή που έχει γίνει αγχωτ...

Dave Mathews Band - Come Tomorrow

Ο Dave Mathews είναι ένας πολύ πλατινενιος καλλιτέχνης στην Αμερική, στην Ευρώπη βέβαια πέρα από κάποια παρουσία κατά περιόδους δεν έκανε το αναμενόμενο γκελ στο κοινό για λόγους που εξηγούνται εύκολα...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα