Alice in Chains - Rainier Fog

Alice in Chains - Rainier Fog

Σχεδόν τρεις δεκαετίες από την κυκλοφορία του μαγικού ντεμπούτου τους οι Alice in Chains παρουσιάζουν τον έκτο ολοκληρωμένο τους δίσκο και τον τρίτο της δεύτερης εποχής.

Για την παραγωγή του έχουν γυρίσει στα γνωστά λημέρια του Seattle και στο Bad Animals Studios όπου έγιναν οι  ηχογραφήσεις του τελευταίου album με τον Layne Staley. Το Rainier Fog είναι όπως λένε οι ίδιοι μια επιστροφή στις ρίζες και στο παρελθόν τους. Φυσικά δεν περιμένει κανείς μια μπάντα όπως αυτοί να αλλάξει πολύ την ήχο που η ίδια έχει δημιουργήσει και με αυτόν έχει επηρεάσει εκατομμύρια άλλους..

Το Rainier Fog ξεκινά με το ήδη γνωστό The one you know που κυκλοφόρησε εδώ και καιρό ως πρώτο single και αποτελεί ένα κλασσικό Alice in Chains τραγούδι με τον Cantrell παντού μπροστά και όχι άδικα. Προσωπικά δεν μου άρεσε ποτέ η φωνή του William ιδιαίτερα αλλά οφείλω να αναγνωρίσω πως έχει δέσει πολύ στα διπλά μαζί με τον Jerry. Το ομώνυμο Rainier Fog με ένα riff δανεισμένο από την εποχή του Dirt και αρκετά γκάζια μπορείς να το πεις και διασκεδαστικό ενώ κατά πάσα πιθανότητα θα παίξει και στα ραδιόφωνα. Το Red Giant είναι ένα κομμάτι που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στα Boggy Depot και Degradation Trip με πολύ ωραίες κιθάρες και μελωδικές φωνές. Στο Fly παίζουν με τις ακουστικές και ακούω τις χιλιάδες μπάντες ala Days if the New..που έχουν επηρεάσει..

Τα Maybe, Deaf Ears δεν μ άρεσαν ιδιαίτερα με πολλούς μανιερισμούς καταλήγουν εύκολα στην κατηγορία του b side, ενώ το Drone χάνεται κάπου μέσα στην αχρείαστα μεγάλη του διάρκεια.

Never Fade και So Far Under ήδη γνωστά και καλώς μπροστά από τα υπόλοιπα ως κυκλοφορίες προετοιμασίας του εδάφους, με το δεύτερο να γίνεται από τα αγαπημένα μου μέσω επαναλήψεων. Το All I Am είναι μια από τις πολύ καλές συνθέσεις του Cantrell και ο δίσκος κλείνει όπως ακριβώς θα έπρεπε.

Το Rainier Fog δεν με ενθουσίασε και οι λόγοι είναι προφανείς, είναι ένας δίσκος με πολύ καλή παραγωγή όπως όλοι οι τελευταίοι των Alice in Chains αλλά στην τριλογία αυτή, επειδή φυσικά η πρώτη τους περίοδος δεν μπαίνει σε σύγκριση φαντάζει ο πιο αδύναμος. Μου έλειψε αρκετά το ένστικτο και το πηγαίο της υποθέσεως και μου βγήκε αρκετά το στήσιμο των τραγουδιών τα οποία δέκα τον αριθμό σε άλλες εποχές θα ήταν όλα πολύ καλύτερα.

Η κουβέντα σηκώνει πολύ ανάλυση αλλά βλέποντας την πορεία της παρέας εδώ και τριάντα χρόνια περίπου δεν μπορείς να ζητάς και πολλά. Είναι τίμιοι τουλάχιστον για άλλη μια φορά.

70%
MUSIC FESTIVAL
10
20
30
40
50
60
70
80
90
100
ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Συνέντευξη Θεόδωρος Δημητρίου, Λευκή Συμφωνία

MusicFestival: Γεια σας και καλώς ήρθατε στο MusicFestival……Εύχομαι όλοι να είστε καλά......35 χρόνια ζωής κλείνετε τον Φλεβάρη.....Τι θα σας έχει μείνει από εκείνα τα πρώτα χρόνια; H δίψα για π...

George Constantine Kratsas - Overture Omega

“Ο πόλεμος είναι για τους πλούσιους και για τους φτωχούς η μάχη.” Η μάχη των θεών είναι ένα ζήτημα που προβληματίζει αρκετούς μουσικούς , το θέμα είναι όμως κατά πόσο αντιλαμβανόμαστε  ότι ακόμα...

Out Now Radar, INK - Disarm

Oι ΙΝΚ μας παρουσιάζουν το νέο τους video από τον δίσκο τους Whispers of Calliope, είναι η πρώτη συνεργασία του συγκροτήματος με σκηνοθέτη τον Κώστα Ορδουμποζάνη. Το Whispers of Calliope κυκλοφορεί...

Soilwork – Verkligheten Review

“Η Τέχνη δεν είναι ο καθρέπτης που αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα, αλλά η σφύρα που τη διαμορφώνει”   2η μέρα του Γενάρη και στην επιφάνεια βλέπω μία μπάντα που με γύρισε πολλά χρόνια πίσω ...

John Garcia and the Band of Gold -s/t

O νέος δίσκος της μεγάλης μορφής που ονομάζεται Johnny Garcia είναι και ο πρώτος που ακούω για αυτή τη χρονιά. Τον έχω στο repeat όλη την ημέρα και θα σας πω γρήγορα πως δεν είναι η στιγμή της καριέρα...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα