Alice in Chains - Rainier Fog

Alice in Chains - Rainier Fog

Σχεδόν τρεις δεκαετίες από την κυκλοφορία του μαγικού ντεμπούτου τους οι Alice in Chains παρουσιάζουν τον έκτο ολοκληρωμένο τους δίσκο και τον τρίτο της δεύτερης εποχής.

Για την παραγωγή του έχουν γυρίσει στα γνωστά λημέρια του Seattle και στο Bad Animals Studios όπου έγιναν οι  ηχογραφήσεις του τελευταίου album με τον Layne Staley. Το Rainier Fog είναι όπως λένε οι ίδιοι μια επιστροφή στις ρίζες και στο παρελθόν τους. Φυσικά δεν περιμένει κανείς μια μπάντα όπως αυτοί να αλλάξει πολύ την ήχο που η ίδια έχει δημιουργήσει και με αυτόν έχει επηρεάσει εκατομμύρια άλλους..

Το Rainier Fog ξεκινά με το ήδη γνωστό The one you know που κυκλοφόρησε εδώ και καιρό ως πρώτο single και αποτελεί ένα κλασσικό Alice in Chains τραγούδι με τον Cantrell παντού μπροστά και όχι άδικα. Προσωπικά δεν μου άρεσε ποτέ η φωνή του William ιδιαίτερα αλλά οφείλω να αναγνωρίσω πως έχει δέσει πολύ στα διπλά μαζί με τον Jerry. Το ομώνυμο Rainier Fog με ένα riff δανεισμένο από την εποχή του Dirt και αρκετά γκάζια μπορείς να το πεις και διασκεδαστικό ενώ κατά πάσα πιθανότητα θα παίξει και στα ραδιόφωνα. Το Red Giant είναι ένα κομμάτι που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στα Boggy Depot και Degradation Trip με πολύ ωραίες κιθάρες και μελωδικές φωνές. Στο Fly παίζουν με τις ακουστικές και ακούω τις χιλιάδες μπάντες ala Days if the New..που έχουν επηρεάσει..

Τα Maybe, Deaf Ears δεν μ άρεσαν ιδιαίτερα με πολλούς μανιερισμούς καταλήγουν εύκολα στην κατηγορία του b side, ενώ το Drone χάνεται κάπου μέσα στην αχρείαστα μεγάλη του διάρκεια.

Never Fade και So Far Under ήδη γνωστά και καλώς μπροστά από τα υπόλοιπα ως κυκλοφορίες προετοιμασίας του εδάφους, με το δεύτερο να γίνεται από τα αγαπημένα μου μέσω επαναλήψεων. Το All I Am είναι μια από τις πολύ καλές συνθέσεις του Cantrell και ο δίσκος κλείνει όπως ακριβώς θα έπρεπε.

Το Rainier Fog δεν με ενθουσίασε και οι λόγοι είναι προφανείς, είναι ένας δίσκος με πολύ καλή παραγωγή όπως όλοι οι τελευταίοι των Alice in Chains αλλά στην τριλογία αυτή, επειδή φυσικά η πρώτη τους περίοδος δεν μπαίνει σε σύγκριση φαντάζει ο πιο αδύναμος. Μου έλειψε αρκετά το ένστικτο και το πηγαίο της υποθέσεως και μου βγήκε αρκετά το στήσιμο των τραγουδιών τα οποία δέκα τον αριθμό σε άλλες εποχές θα ήταν όλα πολύ καλύτερα.

Η κουβέντα σηκώνει πολύ ανάλυση αλλά βλέποντας την πορεία της παρέας εδώ και τριάντα χρόνια περίπου δεν μπορείς να ζητάς και πολλά. Είναι τίμιοι τουλάχιστον για άλλη μια φορά.

70%
MUSIC FESTIVAL
10
20
30
40
50
60
70
80
90
100
ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Συνέντευξη στους Meden Agan

Πέρασε αρκετός καιρός απο τότε που κυκλοφόρησε ο 4ος ολοκληρωμένος δίσκος των Meden Agan με τίτλο “Catharsis” και με αφορμή την περιοδεία που πραγματοποίησαν και τις επικείμενες εμφανίσεις τους ο Dima...

Serpent Lord - Towards The Damned Review

“Serpent Dominus”   Band: Serpent Lord Title: Towards The Damned Label: Alcyone Music Release Date: 14 September 2018   Το 2016 ιδρύθηκε μία μπάντα στην Θεσσαλονίκη, ο λόγος για τους ...

Dave Mathews Band - Come Tomorrow

Ο Dave Mathews είναι ένας πολύ πλατινενιος καλλιτέχνης στην Αμερική, στην Ευρώπη βέβαια πέρα από κάποια παρουσία κατά περιόδους δεν έκανε το αναμενόμενο γκελ στο κοινό για λόγους που εξηγούνται εύκολα...

LIVE REPORT: Q5 - Emerald@Stage LIve Komotini, Κομοτηνή (09/09/2018)

Πάνε μερικοί μήνες απο τότε που έμαθα ότι οι Αμερικανοί Rockers Q5 επιστρέφουν μετά απο σχεδόν ένα χρόνο απουσίας απο το ελληνικό έδαφος, κοινώς αυτό δείχνει μεγάλη αγάπη απο όσους ακούνε αυτήν την μπ...

LIVE REPORT: Alexandroupolis Open Air Vol. III (Defision,Voidnaut,Victim Iced, Lost In Neverland), Κηποθέατρο, Αλεξανδρούπολη (08/09/2018)

Τρείς μέρες πρίν ξεκινήσει η σχολική χρονιά, είχαμε δύο ιστορικές στιγμές για τα τελευταία χρόνια απο την μία το 5ο Φεστιβάλ Μπύρας Κομοτηνής και απο την άλλη το Alexandroupolis Open Air που πραγματοπ...
ΣΧΟΛΙΑ: