LIVE REPORT: HILLS OF ROCK (21/07 – 22/07)@Plovdiv , Bulgaria

LIVE REPORT: HILLS OF ROCK (21/07 – 22/07)@Plovdiv , Bulgaria

Όλα άρχισαν τον Νοέμβριο του 2017, όταν έμαθα ότι θα εμφανιστούν οι Iron Maiden στο Rockwave ενώ μετά από λίγο καιρό μαθαίνω για την εκδρομή που διοργάνωσε το Rock Tours κλείνοντας ταυτόχρονα τα 10 χρόνια ζωής που μετράει το δίδυμο Τάσος Τσελεμπής & Μιχάλης Λαζαρίδης που συμμετέχει δυναμικά στις εκδρομές για διάφορες συναυλίες. Εκδρομή στην Φιλιππούπολη με διήμερο εισιτήριο (Judas Priest & Iron Maiden) παρακαλώ, ξενοδοχείο 4 αστέρων & επιστροφή με λεωφορείο 140€. Ξεφτίλα για όποιον είναι λάτρης των συγκεκριμένων συγκροτημάτων, εν ολίγοις τεράστια ευκαιρία για την εκπλήρωση ονείρου ζωής κάθε οπαδού της Metal μουσικής.

Δύο μέρες μετά το συγκλονιστικό Rockwave (το οποίο φεστιβάλ έκλεισε 30 χρόνια ζωής, ενώ ταυτόχρονα συμπληρώθηκαν 30 χρόνια μετά την πρώτη φορά όπου εμφανίστηκαν στην Αθήνα οι Βρετανοί βετεράνοι Iron Maiden), επόμενος προορισμός το Hills Of Rock για το Βρετανικό Heavy Metal δίδυμο, από την μία η ελκυστική χροιά του Bruce Dickinson και από την άλλη η μεγαλύτερη κορώνα σε όλο το στερέωμα της Metal σκηνής, ο λόγος για τον Rob Halford, ο οποίος σαγηνεύει το κοινό του με την τσιρίδα του. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το ταξίδι μου ξεκινάει στις 20/07, με πρώτη στάση την Θεσσαλονίκη και πιο συγκεκριμένα το Stay Hydrid Hostel που με φιλοξένησε. Εγερτήριο επόμενης μέρας: 04:50. Τύφλα να’χει το γερμανικό νούμερο στο στρατό, αλλά χαλάλι.

Έπρεπε να δηλώσουμε παρόν στις 06:00 η ώρα τα χαράματα στον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης. Η καθυστέρηση μεγάλη με αποτέλεσμα να ξεκινήσουμε στις 09:30....Μετά από μία κουραστική μέρα μέσα στο λεωφορείο, η ώρα 19:30 και βρίσκομαι στο στάδιο. Δυστυχώς έχασα τους εξαίρετους Βούλγαρους Odd Crew, τους υπέρτατους Jinjer και τους Battle Beast...

Ο κόσμος από νωρίς να έχει παρευρεθεί για να βρίσκεται στην αναμονή κατά την άφιξη της παρέας του “καραφλού Metal God”, κάτω από την αφόρητη ζέστη. Φτάνει η ώρα 20:20 και έρχεται η ώρα για τους Αμερικανούς Dope. Ωραίο ξεκίνημα με το κομμάτι Violence από τον προτελευταίο τους δίσκο με τίτλο “No Regrets”, με τους τρομερούς Αμερικανούς Nu Metallers να δίνουν τεράστια βάση στις τελευταίες τους κυκλοφορίες, κάτι που το χάρηκε ο κόσμος και τους υποδέχτηκε εξαιρετικά.

Οι Αμερικανοί Nu Metallers φύλαγαν προς τον κόσμο μία μεγάλη έκπληξη, ο λόγος για την διασκευή Rebel Yell του Billy Idol , ο Frontman της μπάντας σε κάποια στιγμή έπιασε την κιθάρα και έπαιζε αυτός το σόλο για λίγο ενώ ταυτόχρονα την πέταξε στον αέρα για να την πιάσει ο κιθαρίστας Sick. Επιβλητική παρουσία, τρομερή χημεία, ειδικά όταν είπαν κομμάτια όπως Die MotherFucker Die & Im Back άρχισε ο κόσμος για τα καλά να ζεσταίνεται. Ξεσήκωσαν το κοινό παρόλα αυτά, με τον Edsel Dope να δίνει υποσχέσεις και ελπίδες για την επόμενη επίσκεψη τους προς τα Βουλγάρικα εδάφη πως δεν θα αργήσει πολύ.

Προς το τέλος ο Frontman της μπάντας λέει “We Have Another Two Tracks I wanna see chaos FOR JUDAS FUCKING PRIEST!!! I WANNA HEAR YOUR SCREAMS!!!”Απλά ΠΑΡΤΥ! Δεν θα μπορούσε να λείψει το εμβληματικό για μένα Bitch από το “American Apathy” του 2003 & το 1999 από τον τελευταίο τους δίσκο με τίτλο “Blood Money”. Μπάντα με 21 χρόνια ζωής και ακόμη κρατάνε γερά με νέο κιθαρίστα και ντράμερ. Μπορώ να πω πως προσωπικά με το να βλέπω live το εν λόγω συγκρότημα, ξαφνικά ένιωσα ξανά έφηβος και εύχομαι να τους ξαναδώ live!!



Dope Setlist:

1. X-Hale/Violence

2. Blood Money

3. Six,Six,Sick

4. Bring It On

5. No Way Out

6. Debonaire

7. Motivation

8. Now Or Never/ What About../Now Or Never

9. Addiction

10. You Spin Me Around (Dead Or Alive Cover)

11. Rebel Yell (Billy Idol Cover)

12. Die Mother Fucker Die/I’m Back/ Boom,Boom,Boom Motherfucker/Fuck The Police

Encore:

13. Bitch

14. 1999


Η ώρα είναι 21:40 και ξεκινάει η όλη προετοιμασία με τον κόσμο να κινείται για τα καλά προς το Stage για να αποθεώσει τους Άγγλους βετεράνους. 22:30 η ώρα ανέβαινε ένα πανό, το οποίο έγραφε στίχους από ένα κομμάτι τους του νέου τους δίσκου με τίτλο “Firepower”. Το πανό υψωμένο, το Intro ξεκινάει και ήρθε η τεράστια ώρα για τους εξαίρετους Judas Priest.

Πόλεμος στο ίσιωμα και μία υποδοχή τεράστια έχοντας τον Andy Sneap στην κιθάρα ως αντικαταστάτη του καπετάνιου Glenn. Κάτι που παρατήρησα στον ήχο τους είναι ότι στην αρχή υπήρχε μία βαβούρα, η οποία βέβαια κράτησε λίγο χρονικό διάστημα, έως μηδαμινό. Αυτό προφανώς δεν εμπόδισε με τίποτα την πορεία τους αυτή, με αποτέλεσμα να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλά.

Κάποια στιγμή σιωπή και ξαφνικά ακούγεται ο ήχος από μία Harley Davidson, την οποία καβαλούσε ο Rob επί σκηνής με ένα μαστίγιο στο στόμα και ταυτόχρονα καθιστός τραγουδούσε το συγκεκριμένο κομμάτι HELL BENT FOR LEATHER. Ritchie Faulkner Ε-ΞΑΙ-ΡΕ-ΤΙ-ΚΟΣ , Rob Halford απλά ΚΟΡΩΝΑ GOD, ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΑΛΛΟ!!! Scott Travis απλά ένας μάχιμος ντράμερ που απέδειξε πως βρίσκεται επάξια σε αυτήν την μπάντα τα τελευταία 29 χρόνια. Δεν μπορούσαν να λείψουν κομμάτια όπως Grinder,Sinner,Tyrant, Lightning Strike, Firepower, Rising From Ruins, The Ripper, Turbo Love, Freewheel Burning, το θρυλικό You’ve Got Another Thing Coming κτλ.

Η ώρα κοντεύει 12 και φινάλε φυσικά το κομμάτι που άπαντες ενώνει, “THIS IS THE PAINKILLER, HE IS THE PAINKILLER!” Απλά η τσιρίδα, η ανατριχίλα του κόσμου και η αδρεναλίνη στα ύψη. Τελειώνει το κομμάτι και ήρθε η ώρα για το Encore. Ξεκίνημα με το Metal Gods, σόλο κιθάρα και απλά το πλήθος από κάτω να τους αποθεώνει για τα καλά. Στα καπάκια Breaking The Law και φυσικά τους τίτλους τέλους έδωσε το Living After Midnight και… LIVING AFTER MIDNIGHT, ROCKIN TO THE DAWN, LOVIN’ TILL THE MORNING THEN I’M GONE, I’M GONE!”

Συνολικά ο ήχος ήταν κρυστάλλινος, η αποθέωση τεράστια αλλά θέλω να γκρινιάξω κάπως... θα το πω όμως: δεν έπαιξε ο μέγας Glenn Tipton, κάτι για το οποίο είμαι σίγουρος πως περίμενε πολύς κόσμος που παρευρέθηκε σύμφωνα με προηγούμενες live συναυλίες για την παρουσίαση του “Firepower”, έστω και για τα κομμάτια του Encore. Θεωρώ πως ήθελε ΛΙΓΟ ακόμα, συν να έπαιζαν το A Touch Of Evil η το προσωπικό αγαπημένο μου Victim Of Changes η το Heading Out The Highway. Επίσης πιστεύω πως έλειπαν πάρα πολλά κομμάτια που αγαπάει ο κόσμος, όπως επίσης έλειψε το Blood Red Skies. Αυτά κυρίως ήταν τα παράπονα μου, ας είμαστε όμως δίκαιοι και ειλικρινείς, έχουν τόσα διαμάντια που δεν ξέρεις από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις στα 40 φεύγα χρόνια ζωής και τα 50 χρόνια ζωής που κοντεύουν να συμπληρώσουν σαν συγκρότημα... Εύχομαι προσωπικά να τους ξαναδώ όπου και να είναι, άλλωστε δεν είναι τυχαίο πως στο Hills Of Rock πέρα από ντόπιους της Βουλγαρίας, παρευρέθηκαν οπαδοί από Βρετανία, Ισπανία, Γαλλία, Τουρκία, Ιταλία και άλλες πολλές χώρες παγκοσμίως, κοινώς θρίαμβος η βραδιά του Σαββάτου...


Judas Priest List:

1. Intro/Firepower

2. Grinder

3. Sinner

4. The Ripper

5. Lightning Strike

6. Bloodstone

7. Saints In Hell

8. Turbo Lover

9. Prelude/Tyrant

10. Night Comes Down

11. Freewheel Burning

12. Guardians/Rising From Ruins

13. You’ve Got Another Thing Comin’

14. Hell Bent For Leather

15. Painkiller

Encore:

16. Metal Gods

17. Breaking The Law

18. Living After Midnight/Outro(Queen - We Are The Champions)


22/07/2018, μία μέρα όπου ξεκίνησε άψογα, τρώγοντας πρωινό στο ξενοδοχείο Imperia Hotel. Υπήρξαν κάποιες φήμες πως όλες οι μπάντες ήταν φιλοξενούμενες στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο, τώρα κατά πόσο ισχύει δεν ξέρω. Η ώρα 16:40, φτάνω βολίδα μπροστά, φυσικά για να περιμένω τους εξαιρετικούς Planet Of Zeus να ανοίγουν την αυλαία της τρίτης και τελευταίας μέρας του φεστιβάλ.

17:10 ακριβώς, ανεβαίνουν στην σκηνή οι Αθηναίοι Rockers, οι οποίοι έχουν κάνει πάταγο με τις ζωντανές εμφανίσεις τους μετρώντας μεγάλο αριθμό συναυλιών Sold Out εντός και εκτός Ελλάδας. Τι μπορείς να πεις για τον Μπάμπη; Τι μπορείς να πεις για τον Στέλιο; τον Jay; και τον Σεραφείμ; Μία τετράδα τόσο ενωμένη και δυναμική, αλλά δυστυχώς για πολύ λίγη διάρκεια εμφάνισης. Ξεσηκώθηκε κάπως το κοινό με το Leftovers να ακούγεται στα αυτιά του κόσμου όπου παρευρέθηκε μπροστά για να ανταποκριθεί προς αυτούς. Αυτό κράτησε ένα μισάωρο βέβαια αλλά δεν πειράζει “SEX ΚΑΙ ΒΙΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΔΙΑ!”, ήταν μία αρκετά καλή εμφάνιση και ιδιαίτερη τιμή για αυτούς που άνοιξαν την αυλαία των Άγγλων βετεράνων.

 

Planet Of Zeus List:

1. Macho Libre

2. You make me love but I hate myself

3. Vanity Suit

4. Leftovers

5. A Girl Named Creed

6. Vigilante


Μετά από περίπου 20 λεπτά και χωρίς πολλές καθυστερήσεις στην σκηνή ανεβαίνουν οι Βρετανοί Metalcorers The Raven Age οι οποίοι από ότι φαίνεται κέρδισαν τις εντυπώσεις του βουλγάρικου εδάφους. Μπορεί να μην είμαι φαν του είδους που παίζουν, αλλά εκτιμώ ιδιαίτερα το πάθος που έδειξαν επί σκηνής. Έπαιξαν κομμάτια από την πρώτη τους ολοκληρωμένη δουλειά, την οποία και παρουσίασαν ασφαλώς με τίτλο “Darkness Will Rise”, όπως και από το ομώνυμο EP τους που κυκλοφόρησε το 2014. Μπάντα με πολύ καλό ήχο και τον κόσμο να ανταποκρίνεται θετικά ενώ στο τέλος ανέβηκαν στην σκηνή, κάποιοι οπαδοί για να βγούν φωτογραφία μαζί με το συγκρότημα.

 

The Raven Age List:

1. Betrayal Of The Mind

2. The Merciful One

3. Promised Land

4. The Death March

5. Eye Among The Blind

6. Salem’s Fate

7. Surrogate

8. My Revenge

9. Angel In Disgrace


Ξαφνικά ΤΣΟΥΠ!!! Με το που γίνονται τα τελευταία δοκιμαστικά για την άφιξη των τρομερών για μένα Tremonti, απο το πουθενά ξεκινά να βρέχει δυνατά. Προσπαθούσαν οι περισσότεροι να κρυφτούν κάτω από τα δέντρα, άλλοι κάτω από την στέγη του σταδίου και άλλοι με οτιδήποτε εύκαιρο είχαν μαζί τους...

Αυτό κράτησε για περίπου ένα μισάωρο. Τα δοκιμαστικά συνεχίζονται, η ώρα φτάνει 19:20 και σειρά έχουν οι Αμερικανοί heavy Metallers οι οποίοι μας παρουσίασαν την νέα τους ολοκληρωμένη δουλειά με τίτλο “A Dying Machine”.

Απίστευτη ενέργεια επί σκηνής, αλήτικο στυλ με κάποιες Southern πινελιές και με μία επιρροή προς το Country συνδυάζοντας το με τον ήχο τους ο οποίος προσωπικά μου θύμισε έντονα τους επίσης αγαπημένους μου Trivium.

Αυτό που μου κίνησε πολύ το ενδιαφέρον είναι τα σόλο τους, ήταν πολύ καλά και μετρημένα. Έπαιξαν και από προηγούμενες δουλειές τους όπως Dust” , “Cauterize”, “All I Wasκαι από ότι φαίνεται κέρδισαν τον κόσμο της Βουλγαρίας. Ας ελπίσουμε να τους ξαναδούμε κάπου εδώ κοντά στο μέλλον. Ο ήχος πολύ καλός με την μία ώρα στην διάθεση τους που είχαν να τους δικαιώνει.


Tremonti's Setlist: 

1. Another Heart

2. You Waste Your Time

3. My Last Mistake

4. So You're Afraid

5. Catching Fire

6. Flying Monkeys

7. Radical Change

8. The Things I've Been

9. Throw Them To The Lions

10. A Dying Machine

11. Cauterize

12. Wish You Well


Η ώρα 20:20 και ξεκινάνε οι τελευταίες ετοιμασίες για την άφιξη της παρέας του Bruce Dickinson στην σκηνή. 

Καθυστέρηση περίπου 5 λεπτά, ο κόσμος να περιμένει με ανυπομονησία για να βιώσει την μεγαλύτερη συναυλιακή εμπειρία του κάθε οπαδού. Για χάρη τους ήρθαν λεωφορεία από πόλεις, όπως: Σέρρες, Θεσσαλονίκη, Ξάνθη, Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή, Αθήνα και από χώρες, όπως: Ιταλία, Ελβετία, Τουρκία, Σουηδία, Νορβηγία, Αγγλία, μόνο και μόνο για τους Iron Maiden.

Ήρθε λοιπόν η μεγάλη ώρα για το σήμα κατατεθέν και ο λόγος για το κομμάτι των UFO Doctor-Doctor Please!!! Χαμηλώνουν τα φώτα, η σκηνή στημένη, το ριφ του Dave Murray να ακούγεται και ο Nicko mcbrain να δίνει το σήμα στα ντραμς για να ξεκινήσει η έκρηξη υποδοχής για τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ Bruce Dickinson, ο οποίος βγήκε από ένα πολεμικό αεροπλάνο. Πρώτο κομμάτι Aces High. Εντάξει, όπως είπε και ένας Έλληνας πολύ σωστά “και μόνο που θα ακουστεί το συγκεκριμένο κομμάτι. Το καπνογόνο θα ανάψει από μόνο του”.

Η αποθέωση μεγάλη, στα καπάκια έρχεται το πολυαγαπημένο μου Where Eagles Dare, πραγματικά από που να αρχίσω δεν ξέρω. Από τις αμφιέσεις του Bruce; Από τα σκηνικά, τα Background που άλλαζαν σε κάθε κομμάτι σαν να μας διάβαζε ένα βιβλίο ο Eddie; δεν ξέρω... Ότι και να πω θα’ ναι λίγο για αυτήν την μπάντα....

Τεράστια ενέργεια επί σκηνής από όλο το Line-Up, ο Steve Harris να τρέχει από δω και από κει, ο Bruce με την επιβλητική του παρουσία, ενώ αυτό που τον ξεχώρισε είναι ο προσωπικός χορός που προσέφερε και χιουμοριστικό χαρακτήρα επίσης με τον τρελάρα θα έλεγα εγώ Janick Gers που έτρεχε και ταυτόχρονα χόρευε δεξιά και αριστερά παίζοντας κιθάρα και δίνοντας σόλο κιθάρας στο λαό. Καθώς περνούσε η ώρα, απλά THE TROOPER και η ξιφασκία με τον Eddie ξεκινά FIGHT FOR VICTORY ανυψώνοντας την Βρετανική όπως και την Βουλγάρικη σημαία.

Κάτι που πραγματικά κάνουν πολύ λίγα συγκροτήματα είναι ο σεβασμός και η ψυχαγωγία που προσφέρουν στον κόσμο χρόνια τώρα. Επομένως, είναι και ένας λόγος επιπλέον που λατρεύουμε εμείς οι Έλληνες τους Maiden, όπως και τον χαρακτήρα που έχουν. Αυτό που ιδιαίτερα με κέρδισε ήταν το Background για το κομμάτι “The Sign Of The Cross”, με τον Bruce να ερμηνεύει άψογα όπως και στο Clansman.

Περνάει η ώρα και έφτασε η τεράστια προσωπική μου στιγμή, “I AM THE MAN WHO WALKS ALONE AND WHEN I WALKING A DARK LORD AT NIGHT OR STROLLING THROUGH THE PARK!” κοινώς Fear Of The Dark.

Η αμφίεση άψογη, με το φανάρι να συνοδεύει όλο αυτό το Concept γύρω από ένα νεκροταφείο. Καθώς βρισκόμαστε προς το τέλος, δεν μπορούσαν να λείψουν τα Number Of The Beast & Iron Maiden και ακούς ένα κάρο κόσμο να φωνάζει ή να τραγουδά τους στίχους με ψυχή και σώμα. Σειρά έχει το Encore… The Evil That Men Do και ανατριχίλα. Συνέχεια με το De Facto Hallowed Be thy Name

Έχοντας τον Bruce να βρίσκεται σε ένα κλουβί και να παριστάνει τον φυλακισμένο, επίσης φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει η μάχη του Eddie με τον Εωσφόρο, τον οποίο κερδίζει σύμφωνα με την κληρονομιά του θηρίου με το “RUN TO THE HILLS, RUN FOR YOUR LIVES…”

Τέλος ο Bruce φεύγει τριγύρω από βόμβες που τον καταδιώκουν και στο τέλος πατάει το TNT για να δώσει τίτλους τέλους σε αυτήν την εξαιρετική παράσταση που έδωσαν, η οποία δεν ήταν μόνο μουσική αλλά και θεατρική.

Ένα μεγάλο μπράβο στους Βρετανούς βετεράνους του Heavy Metal. Τα προσωπικά παράπονα, θα τα πω. Έχουμε και λέμε: χαμηλό μπάσο από τον Steve Harris, πολλές απουσίες κομματιών, όπως: Wrathchild, Lord Of The Files, Blood Brothers, Caught Somewhere In Time, Wasted years, Wasting love κ. ά. Επίσης πιστεύω πως θα μπορούσαν να παίξουν λίγο παραπάνω, βέβαια ας είμαστε ειλικρινείς, αυτό που επηρέασε την ροή τους ήταν και το ότι ήταν Κυριακή, που αυτό σημαίνει πως έπρεπε να δώσουν όσο πιο νωρίς μπορούσαν φινάλε, λόγω συνθηκών. 

Παραδόξως, είμαι κατενθουσιασμένος καθώς επιτέλους μετά από 13 χρόνια που τους ακούω, κατάφερα να δω την μπάντα που ονειρεύομαι! Απλά δάκρυα χαράς και UP THE IRONS! Προσωπική μου υπόσχεση είναι ότι στην επόμενη συναυλία τους θα βρίσκομαι στην Μαλακάσα και θα τους περιμένω με ανοιχτές αγκάλες...


Iron Maiden List:

1. Doctor-Doctor/Intro/Aces High

2. Where Eagles Dare

3. 2 Minutes To Midnight

4. The Clansman

5. The Trooper

6. Revelations

7. For The Greater Good Of God

8. The Wicker Man

9. The Sign Of The Cross

10. Flight Of Icarus

11. Fear Of The Dark

12. Number Of The Beast

13. Iron Maiden

Encore:

14. The Evil That Men Do

15. Hallowed Be Thy Name

16. Run To The Hills/Outro

 

Ένα μεγάλο μπράβο στο Rock Tours για άλλη μία φορά, καθώς πάρα όλες τις δυσκολίες καταφέρνει πάντα να ικανοποιεί τους πάντες που τους στηρίζουν. Μπορεί να πέρασαν δύσκολες καταστάσεις, αλλά όλα κύλησαν εξαιρετικά. Επίσης μπράβο στο Nephilim και το Eightball για αυτήν την πολύ ωραία εκδρομή, όπως και σε όλους όσους οργάνωσαν εκδρομή για την τελευταία μέρα του Φεστιβάλ.

Τέλος, ένα τεράστιο Respect στην όλη οργάνωση του Hills Of Rock, πρώτα από όλα για την υπευθυνότητα που έδειξε, τον σεβασμό προς τον κόσμο, την μεγαλύτερη διευκόλυνση και άνεση και φυσικά εύχομαι να είναι όλα τα φεστιβάλ έτσι όπως ήταν το συγκεκριμένο στο Plovdiv.

Εύχομαι από καρδιάς να είμαστε εκεί και του χρόνου για να τα σπάσουμε, διότι ζήσαμε ένα απίστευτο διήμερο και για μένα το καλύτερο συναυλιακό διήμερο της ζωής μου, στο οποίο γνώρισα υπέροχους ανθρώπους, γίναμε όλοι μας μία γροθιά μικροί, μεγάλοι, ηλικιωμένοι, μωρά κτλ.

Εύχομαι να είναι έτσι όλες οι συναυλίες και να μην βάζουμε ταβάνια και προδιαγραφές, γιατί στην μουσική δεν υπάρχουν αυτά, η μουσική είναι για όλους.


Υ.Σ: Φήμες & πολλές ελπίδες για Big Four στο Hills Of Rock της επόμενης χρονιάς. Με το καλό,με το καλό!!!

Για το MusicFestival.gr,

Φαν Βαλ Νουέβο

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Συνέντευξη στους Meden Agan

Πέρασε αρκετός καιρός απο τότε που κυκλοφόρησε ο 4ος ολοκληρωμένος δίσκος των Meden Agan με τίτλο “Catharsis” και με αφορμή την περιοδεία που πραγματοποίησαν και τις επικείμενες εμφανίσεις τους ο Dima...

Serpent Lord - Towards The Damned Review

“Serpent Dominus”   Band: Serpent Lord Title: Towards The Damned Label: Alcyone Music Release Date: 14 September 2018   Το 2016 ιδρύθηκε μία μπάντα στην Θεσσαλονίκη, ο λόγος για τους ...

Dave Mathews Band - Come Tomorrow

Ο Dave Mathews είναι ένας πολύ πλατινενιος καλλιτέχνης στην Αμερική, στην Ευρώπη βέβαια πέρα από κάποια παρουσία κατά περιόδους δεν έκανε το αναμενόμενο γκελ στο κοινό για λόγους που εξηγούνται εύκολα...

LIVE REPORT: Q5 - Emerald@Stage LIve Komotini, Κομοτηνή (09/09/2018)

Πάνε μερικοί μήνες απο τότε που έμαθα ότι οι Αμερικανοί Rockers Q5 επιστρέφουν μετά απο σχεδόν ένα χρόνο απουσίας απο το ελληνικό έδαφος, κοινώς αυτό δείχνει μεγάλη αγάπη απο όσους ακούνε αυτήν την μπ...

LIVE REPORT: Alexandroupolis Open Air Vol. III (Defision,Voidnaut,Victim Iced, Lost In Neverland), Κηποθέατρο, Αλεξανδρούπολη (08/09/2018)

Τρείς μέρες πρίν ξεκινήσει η σχολική χρονιά, είχαμε δύο ιστορικές στιγμές για τα τελευταία χρόνια απο την μία το 5ο Φεστιβάλ Μπύρας Κομοτηνής και απο την άλλη το Alexandroupolis Open Air που πραγματοπ...
ΣΧΟΛΙΑ: