Bewized - Ad Astrae

Bewized - Ad Astrae

Type: Full Length

Title: Ad Astrae

Release Date: 15 Ιουνίου 2018

Label: 7Hard Records

Albums Time: 45:15

 

Εκεί που οι μύθοι ,συμβιβάζονται με τους αστερισμούς...”

 

Θυμάμαι τον εαυτό μου πριν 5 χρόνια να συζητάω μαζί με τον Πασχάλη Θεοτόκη σχετικά με το νέο τους δίσκο, ανυπομονούσα σαν τρελός, σαν μία λυσσασμένη ύαινα πεινασμένη, αλλά λένε πως... “αγάλι,αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι”. Έφτασε λοιπόν η ώρα να κυκλοφορήσει ο τρίτος συνολικά ολοκληρωμένος δίσκος των Θεσσαλονικιών Groove Metallers Bewized με τίτλο “Ad Astra μέσω της 7Lab Records.

 

Ακούγοντας λοιπόν τον δίσκο και βλέποντας τον τίτλο του, μου έφερε έντονα στο μυαλό ένα ταξίδι στους αστερισμούς της αρχαίας Ελλάδας και πράγματι έτσι έγινε. Βλέποντας την κουκουβάγια και τον τίτλο ενθουσιάστηκα, αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

 

Το ταξίδι λοιπόν ξεκινάει με το κομμάτι Astera Polaris με μία ορχηστρική εισαγωγή, η οποία είναι βασισμένη στον Πολικό αστέρα και την πυξίδα του βορρά. Δυνατή συνέχεια με γκαζάτα ντράμς, ωραία breakdowns και μελωδικά ριφς που πάντρεψαν εξαιρετικά την εναλλαγή αυτήν. Για να είμαι ειλικρινής βέβαια, υπήρξαν κάποια progressives που παρατήρησα, τα οποία έχουν ως αφετηρία θα πώ τον μοντέρνο ήχο, αλλά αυτό δεν θα έλεγα πως έχει απαραίτητη σημασία και είναι απλώς μία παρατήρηση από την μεριά μου. Το μόνο σίγουρο είναι πως το κομμάτι σου προκαλεί τάσεις να παθιαστείς και να σκεφτείς άπειρα πράγματα ως προς τον αστρονομικό τομέα και να νιώθεις σαν να βρίσκεσαι στο πλανητάριο.

Η συνέχεια φέρνει το Cassiopeia, εκεί που ο Πτολεμαίος γνωστοποιεί εκτός από την σημασία της στην αρχαία Ελλάδα, αλλά και την ουσία της Κασσιόπης ως αστερισμός. Υποδοχή με έναν πιο μοντέρνο χαρακτήρα που φέρνει τον Πασχάλη σε καθαρά φωνητικά και στην συνέχεια σε πιο γκρουβάτο ήχο, ο οποίος βασίζεται προφανώς στην βασική από κοινού επιρροή της μπάντας. Ο λόγος; Φυσικά για τους αξιέπαινους Trivium. Εδώ υπάρχουν κάποιες εναλλαγές οι οποίες θα πω πως μου φέρνουν στο μυαλό κάτι σε πιο hardcore. Γενικότερα μπορώ να πω πως στο κομμάτι αυτό υπάρχει μία ποικιλία ήχων, η οποία έχει ως αποτέλεσμα να μην σε κάνει να βαριέσαι καθόλου. Πιστεύω πως το συγκεκριμένο κομμάτι θα αρέσει στους λάτρεις του συγκεκριμένου ήχου.

 

Από την Κασσιόπη πάμε στον Πήγασο (Pegasus), ο οποίος αρχίζει με τον επιβλητικό αυτόν χαρακτήρα και συνεχίζει με έναν πιο Rapcore, θα έλεγα, χαρακτήρα που μου έφερε στο μυαλό πάρα πολύ έντονα το From This Day των Machine head. Συνεχίζεται με πιο δυναμικό ήχο ο οποίος δείχνει πως το σχήμα είναι πιο δεμένο όσο περνάει ο καιρός.

 

Αμέσως μετά τον Πήγασο πάμε στον αστερισμό της Ανδρομέδας (Andromeda), για μένα ίσως το πιο παράξενο κομμάτι του δίσκου. Πολλά γνωστά σημεία στο αυτί μου, μελωδίες εξαιρετικές, σολάρα από τον Ορέστη και ένα μοτίβο που μου θύμισε πάρα πολύ την ερμηνεία της Madonna στο ρεφραίν του La Isla Bonita.

 

Επόμενο κομμάτι το Ophiuchus-Serpens, εκεί που ο Οφιούχος εμφανίζεται με μία πιο ανατολίτικη μελωδία, συνεχίζει με έναν πιο As I lay dying ήχο και καταλήγει σε πιο Gojira χαρακτήρα, οι οποίοι σίγουρα επηρέασαν τους Θεσσαλονικιούς Groove Metallers.

 

Από τον Οφιούχο στον αστερισμό Corona Borealis όπου ο Βόρειος Στέφανος ξεκινάει με έναν μυστήριο ήχο που σε φέρνει πιο κοντά στο κλίμα της αστρονομίας. Πλήκτρα, synthesizer και φωνή σε αρκετά επαγγελματικό επίπεδο. Για μένα ίσως το καλύτερο κομμάτι του δίσκου.

 

Συνέχεια με το κομμάτι Corvus ή αλλιώς Κόραξ. Είναι ο αστερισμός που συνορεύει με την Παρθένο, τον Κρατήρα και την Ύδρα. Πιο χαλαρός ήχος με καθαρά φωνητικά αλλά και με τσαμπουκά στην φωνή. Θεωρώ πως ναι μεν υπάρχει επανάληψη συνθετικά, αλλά τα πράγματα γίνονται πιο διαφορετικά με την προσθήκη των πλήκτρων στην συνέχεια.

 

Εισαγωγή ανατολίτικη και η συνέχεια “THIS IS AD ASTRA NOW!” με το κομμάτι Lepus. Ο Λαγωός, είναι ο αστερισμός που συνορεύει με τον Ωρίωνα. Αυτό δείχνει πως επικρατεί μία οργή που οδηγεί σε έναν πιο μαχητικό χαρακτήρα στο κομμάτι αυτό και κάπως πιο Meshuggah χαρακτήρα θα έλεγα εγώ.

 

Προχωράμε στο Pyxis Nautica η αλλιώς στην Πυξίδα του Ναυτικού. Στο πιο ξεσηκωτικό ίσως κομμάτι του δίσκου, το οποίο συνεχίζει με έναν γκρουβάτο χαρακτήρα και παράλληλα μελωδικό. Στο συγκεκριμένο κομμάτι guest παρουσία η φωνή της Χριστίνας Βασιλακάκη, η οποία από ότι φαίνεται έδεσε εξαιρετικά στο συγκεκριμένο κομμάτι μαζί με τον ήχο του συγκροτήματος. “From North To South, From Sails to the keel you can’t break a mariner’s will, in pelagic depth we shall roam. From West to east, from stern to the stern. With odds even will we return, a leap of faith to reach our home.”

 

Centauri και στο μυαλό μου έρχεται, η αναφορά στο Άλφα Κενταύρου. Πιο djent χαρακτήρας σε κάποια σημεία που ανταμώνουν σε καλό επίπεδο με τον groove ήχο να θυμίζει ελάχιστα τους Lamb Of God μουσικά.

 

Ταξιδιάρικο ήχο και τη συνέχεια δίνει το απίστευτο Aurora Australis. Μουσικά με φέρνει πιο κοντά σε ένα από τα μεγαλύτερα φαινόμενα του πλανήτη. Προφανώς αναφέρομαι στο ουράνιο φαινόμενο Σέλας. Μελωδικό, ήρεμο, θυμίζει Post Metal στοιχεία και φυσικά μία κιθάρα εξαιρετικής παραμόρφωσης και τους τίτλους τέλους δίνει το Noctuae η αλλιώς κουκουβάγιες στα λατινικά για όσους δεν γνωρίζουν. Ανατολίτικο τέλος σε στυλ Outro το οποίο τελειώνει ένα ταξίδι στα άστρα όπως λέει και ο τίτλος.

 

Κάπου εδώ έφτασε στο τέλος ένα πλανητικό ταξίδι. Σίγουρα όσοι ακούσετε το album θα σας κινήσει αμέσως το ενδιαφέρον γιατί μουσικά έχει πειραματισμό, ενδιαφέρουσα θεματολογία, τρομερό δέσιμο σαν συγκρότημα, ωραίος ρυθμός στα ντραμς, μπασάρα από τον Πανταζή, σολάρες από τον Ορέστη που βρίσκεται στην κιθάρα και φυσικά η δυνατή παρουσία του Πασχάλη που, για μένα, αποδείχθηκε αρκετά καλή. Παραγωγή δυναμική, ήχος συνθετικά αρκετά καλός που έχει κάποια σημεία από τον χαρακτήρα του προηγούμενου δίσκου τους. Καλή προσπάθεια, ωστόσο το μόνο παράπονο που έχω είναι η επανάληψη των κομματιών και της σύνθεσης. Παρόλα αυτά είναι μία συμπαθητική προς πολύ καλή δουλειά. Επάξια για τα 10 χρόνια ζωής των Bewized που συμπληρώθηκαν πέρσι και ελπίζω να συνεχίσουν την προσπάθεια που κάνουν στον Groove Metal ήχο τον οποίο και κατέχουν. Το εξώφυλλο αρκετά μυστήριο και θα έλεγα εγώ κοντά σε αυτό που θέλουν να δείξουν.

 


Για το MusicFestival.gr,

Φάν Βάν Νουέβα

80%
MUSIC FESTIVAL
10
20
30
40
50
60
70
80
90
100
ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Συνέντευξη με τους Doomocracy

Λίγο καιρό μετά τις 2 τιμητικές τους live εμφανίσεις οι Κρητικοί Doom Metallers Doomocracy μίλησαν στο MusicFestival και απάντησαν στις ερωτήσεις του Φαν Βαλ Νουέβο ...

Tremonti - A Dying Machine

To ταλέντο του Tremonti ήταν εδώ και πολλά χρόνια αδιαπραγμάτευτο γνωρίζοντας την κορυφή εδώ και 20+ χρόνια και από την εποχή των αδικοχαμένων Creed τους οποίους όμως συχνά πυκνά αναφέρει στις τελευτα...

Λίγο πριν σβήσει η φλόγα..23 χρόνια, από το σκοτεινότερο album των Alice in Chains

Πότε πέρασαν  23 χρόνια....θυμάμαι τον ξάδερφο μου  Δημήτρη να κατεβαίνει Αθήνα και να μου λέει θα σου φέρω εγώ το cd, είχαμε μιλήσει τηλεφωνικά και μου  έχει  αναφέρει για ένα τρα...

Lenny Kravitz - Raise Vibration

Πάντα μου άρεσε αυτό που πρεσβεύει ο Lenny Kravitz, όλη αυτή η γκλαμουριά σε συνδυασμό με τα ωραία χιτάκια που βγάζει κατά περιόδους και το πακέτο γενικά με ξεκουράζει από μια ζωή που έχει γίνει αγχωτ...

Dave Mathews Band - Come Tomorrow

Ο Dave Mathews είναι ένας πολύ πλατινενιος καλλιτέχνης στην Αμερική, στην Ευρώπη βέβαια πέρα από κάποια παρουσία κατά περιόδους δεν έκανε το αναμενόμενο γκελ στο κοινό για λόγους που εξηγούνται εύκολα...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα