Top 20 για το 2017 από τον Φαν Βαν Νουέβα

Top 20 για το 2017 από τον Φαν Βαν Νουέβα

Τα τελευταία 3 χρόνια που ασχολούμαι με τις δισκοκριτικές, ζορίστηκα πάρα πολύ στο να βγάλω το top 10 της χρονιάς, φέτος όμως ήταν πολύ δύσκολο με αποτέλεσμα αντί για top 10, να βγει top 20  για το έτος 2017.

H 20άδα πάει ως εξής.

 

20.

Την εικοσάδα φέτος ξεκινάνε οι Ελβετοί Samael με το δίσκο “Hegemony”. Σκοτεινός αρκετά με πολύ μυστήριο, ωραίο εξώφυλλο με όραμα και γενικότερα μία όμορφη επιστροφή μετά απο περίπου 6 χρόνια. Το μόνο που θα πώ ότι με χάλασε είναι η υπερβολή στο Synthesizer.

 

19.

Μέσα στην λίστα επίσης μπαίνουν ,οι Γάλλοι απο το Marseille Dagoba οι οποίοι φέτος συμπλήρωσαν 20 χρόνια ζωής και το γιόρτασαν με το δίσκο “Black Nova”. Θεωρώ ότι είναι μία απο τις καλύτερες κυκλοφορίες για να μας αποχαιρετήσει το καλοκαίρι θριαμβευτικά, μετά το εμβληματικό “Tales Of The Black Dawn” στο οποίο η μπάντα έδωσε δείγματα νέας πλεύσης πρός την σύνθεση τους και πράγματι έτσι έγινε. Το Synthersizer με το Groove και τον μοντέρνο ήχο είχε ως αποτέλεσμα να δώσει μία ωραία ποικιλία και ότι δεν είναι μπάντα που θα μείνει στάσιμη. Τα λέμε τον Γενάρη απο κοντά παιδιά και BREAK IT ALL!!!

Frozen River, Silent Waves Stone Ocean You’re diving in, you’re diving in…”

 

18.

Σκότος και πειραματισμός ένωσαν τις δυνάμεις τους απο την Αμερική για να φτιάξουν ένα μυστήριο & αρκετά σκοτεινό ολοκληρωμένο album και ο τίτλος της “Woven Thrice” των Wolves In The Throne Room. Μελωδία,συναίσθημα και σύνολο πάνε μαζί συμπληρώνοντας το ένα πάνω στο άλλο με πολύ σωστό ρυθμό καταφέρνοντας να κυκλοφορήσουν μία αρκετά συζητημένη δουλειά.

 

17.

Δεν νομίζω να χρειάζονται πολλές συστάσεις για τον δίσκο στον οποίο αναφέρομαι, εφόσον έχει συζητηθεί και σχολιαστεί σε πολύ θετικό επίπεδο όπως και επαγγελματικό. Πιο πειραματικό και Rock στυλάκι στο “The Optimist” των Anathema, το οποίο και παραδόξως συμπλήρωσε συνολικά την 12η ολοκληρωμένη τους κυκλοφορία και κλείνοντας έτσι τα 28 χρόνια ζωής που μετράνε οι Άγγλοι Rockers. Αυτό που εκτίμησα πολύ είναι η παραγωγή και φυσικά την επιμέλεια των γυναικείων φωνητικών για άλλη μία φορά απο την Lee Douglas , η οποία θεωρώ πως σε σχέση με την Anna Livingstone στον δίσκο “A Natural Disaster” του 2003, είναι η καλύτερη επιλογή που έχουν κάνει όλα αυτά τα χρόνια.

 

16.

Οργή,Επανάσταση και πείσμα είναι τα τρία συναισθήματα που συναντάμε στους Σουηδούς Arch Enemy και στο δίσκο “Will To Power”. Ο Michael Amott και η παρέα του επέστρεψαν με έναν δίσκο αρκετά αποδεχούμενο απο τον κόσμο και με το δίκιο τους θαρρώ να ομολογήσω. Δεν περίμενα να βγάλουν έναν τόσο δυνατό δίσκο απο τότε που έφυγε η Angela Gossow αλλά τελικά οι στίχοι της Alissa White-Gluz νομίζω ότι έπιασαν τόπο και έδειξαν την διάθεση και το πάθος για επανάσταση! Μπράβο τους!

 

15.

Νορβηγία και στην επόμενη θέση ανεβαίνουν οι Vultures Industries και τον Τέταρτο δίσκο τους με τίτλο “Stranger Times”. Με διαφορετικό στύλ σε σχέση με τα υπόλοιπα 3 albums και με πιο Avant-Garde στοιχεία φτάνουν στα καλύτερα albums της χρονιάς. Δίκαιο αποτέλεσμα και μάλιστα πολύ πειραματικό ομολογώ με μία πιο μυστήρια – σκοτεινή μεριά σε πιο ώριμο επίπεδο.

 

14.

Οι Σκανδιναβοί Enslaved μετράνε στην πλάτη τους 3/3 πετυχημένα albums με πιο Progressive σύνθεση. Ο δίσκος “E” θεωρώ πως έφερε μία πιο μελωδική χροιά στα φωνητικά της μπάντας και κάπως έτσι ο 4ος συνεχόμενος δίσκος το απέδειξε αυτό.

 

13.

Μεσόγειος και πιο συγκεκριμένα στην Αθήνα σκαρφαλώνουν οι Kawir. Πιο τελετουργικό και πολύ κοντά σε αυτό που θέλουν να δείξουν με τον δίσκο “Εξιλασμός” , το αποτέλεσμα αυτού έδειξε κάτι τελείως ξεχωριστό και δύσκολο να το κατανοήσει ο κόσμος αλλά αυτό που έχει σημασία πως στο αυτί του κάθε οπαδού του Black/Pagan Metal ήχου θα τον κάνει να αντιληφθεί για μία απο τις καλύτερες δουλειές τους.

 

12.

Η Πολωνία είναι μία χώρα αρκετά καταπιεσμένη στο θέμα θρησκείας και όχι μόνο. Θεωρώ πως τα τελευταία χρόνια έχει αποδείξει πολλές προοπτικές και ασφαλώς μιλάω για τον δίσκο που μου έμεινε πίσω απο τα ντράμς του Inferno ο οποίος έφτιαξε κάτι πολύ διαφορετικό μαζί με τα υπόλοιπα μέλη στο δίσκο “In Extremis”. Κοινώς 3/3, μπράβο μάγκες συνεχίστε έτσι!

 

11.

Πάμε πρός Ωκεανία και πιο συγκεκριμένα Αυστραλία όπου εκεί συναντάμε μία αρκετά αδικημένη μπάντα. Ο λόγος για τους Thy Art Is Murder , οι οποίοι κυκλοφόρησαν φέτος έναν δίσκο ο οποίος απο ότι κατάλαβα συνεχίζει το “μήνυμα” που θέλουν να περάσουν στα αυτιά του κόσμου απο την προηγούμενη δουλειά τους, “Holy War”, μέσω του νέου δίσκου “Dear Desolation”.

 

10.

Πάμε στην μεγάλη δεκάδα όπου ξεκινάει με τους Γερμανούς Βετεράνους Kreator , οι οποίοι στο δίσκο τους “Gods Of Violence”, το Occult στοιχείο το παρουσιάζουν εξαιρετικά σε σχέση με το “Phantom Antichrist”. Ξεχωριστά σαφώς και τα 2 albums μεταξύ τους αλλά παρόμοια σε θέμα Motivo. Για άλλη μία φορά ο Mile Petrozza το έκανε το θαύμα του μαζί με τον Ventor να τον ακολουθεί πιστά και σταθερά μαζί με την παρέα του. Σας περιμένουμε για να τα σπάσουμε στην Θεσσαλονίκη παίδες. 20 Γενάρη, μία μέρα που θα θυμόμαστε πάρα πολύ καιρό και σίγουρα θα την περνάμε και στους απογόνους μας.

 

9.

Συναντάμε την πλέον γνωστοποιημένη σκοτεινή κυρία απο την Αμερική και το όνομα της Myrkur μαζί με τον δίσκο “Mareridt”. Όμορφο πολύ και με σκοτεινές επηρροές.

 

8.

Τα λόγια είναι περιττά για έναν απο τους πιο δυνατούς δίσκους της χρονιάς. Αναφέρομαι στους Hate και τον δίσκο “Tremendum”. Πιστεύω πως ο στόχος του Adam The First, σε αυτό το album είναι η ψυχανάλυση και η αντίληψη της σκοτεινής μεριάς του ανθρώπου μέσω του αποκρυφισμού και πιστεύω το πέτυχε δέοντος με τους πειραματισμούς και τις μελωδίες να συνοδεύουν αυτό το εξαίρετο αποτέλεσμα.

 

7.

Αμερική και πιο συγκεκριμένα Φλόριντα. Εκεί σκαρφαλώνουν οι ογκόλιθοι Immolation με τον δίσκο “Atonement”. Πάει πολύς καιρός που άκουσα τον δίσκο μετά την κυκλοφορία του. Αλλά όπως λέει και ο λαός “Αγάλι-Αγάλι γίνεται, η αγορίδα μέλι....” τολμώ να ομολογήσω πως με εντυπωσίασαν σε σχέση με την προηγούμενη κυκλοφορία για την οποία δηλώνω πως ο Ross Dolan , με απογοήτευσε ταμάλα αλλά δεν πειράζει πιστεύω πήρε την εκδίκηση και μας αποστόμωσε όλους μέσω του δίσκου που κυκλοφόρησε τον Γενάρη του 2017.

 

6.

Sinister, δεν μιλάω σαφώς για την ταινία αλλά για την μπαντάρα που για άλλη μία χρονιά έκανε την έκπληξη να βάλει κάτω όλα τα μεγαθηρία της χρονιάς σχεδόν. Θρίαμβος ο δίσκος “Syntherism” με άλλη μία βλασφημική ιστορία να ανεβαίνει στην επιφάνεια μέσω της υπογραφής του Aad Kloosterwaard.

 

5.

Κάπως έτσι φτάνουμε αισίως κοντά στο τέλος του top 20 και στην 5η θέση βρίσκονται οι Amenra με τον δίσκο “Mass VI” , με βάση την φήμη τους νομίζω πως ήταν αληθή και ο λόγος; Διότι δεν αστειεύονται με την σοβαρότητα που επικρατεί στο συγκεκριμένο δίσκο. Doom,Expernimental και σκότος είναι τα συστατικά που επικρατούν στο συγκεκριμένο Full-Length μιλώντας για μία πάρα πολύ σοβαρή και επαγγελματική δουλειά με έντονο μέλλον.

 

4.

Στην 4η Θέση έρχονται οι εξαίρετοι Αθηναίοι W.E.B , οι οποίοι ήθελαν σχεδόν 3,5 χρόνια για να φέρουν στην επιφάνεια την νέα τους κυκλοφορία με τίτλο “Tartarus”. Σκότος και τα Τάρταρα φέρνουν την γαλήνη πρός την συγκεκριμένη δουλειά συνοδευόμενο εμπράκτως απο την ενορχήστρωση για ακόμη μία φορά μέσω της Επιμέλειας του Χρήστου Αντωνίου. Εύγε Σάκη!

 

3.

Αγγλία μία χώρα που φημίζεται όχι μόνο για το Heavy Metal,το NWOBHM η για τον Death Metal ήχο αλλά και για τον Gothic/Doom ήχο της αναφέρομαι ασφαλώς στους Βασιλιάδες του Doom/Gothic Metal ήχου Paradise Lost. Ο Nick Holmes μαζί με τον Gregor Mackintosh και την παρέα του επιστρέφουν με τον νέο τους δίσκο και ο τίτλος αυτού “Medusa”. Αν κανείς δεί τον τίτλο στο μυαλό θα του έρθει το σκάλωμα που θα φάει με το μυστήριο που επικρατεί μέσω της σύνθεσης τους.

 

2.

Δεύτερη θέση καταλαμβάνουν οι εξαιρετικοί Cradle Of Filth. Μία μπάντα και μία κατηγορία απο μόνοι τους τι να πούμε τώρα για τον μέγα σκοτεινό ποιητή που κρούει στο όνομα Dani Filth, ο οποίος μαζί με το συγκρότημα του μετράει στην πλάτη του 2/2 πετυχημένους δίσκους μαζί με το “Hammer Of The Witches” και φυσικά δηλώνω παρόν υπέρ του δέοντος για να ταξιδέψω σε μία πολύ μυστήρια και Horror βραδιά. Δώσε αγάπη Dani!

 

1.

Κάτι που είχα σφραγίσει απο τον Σεπτέμβριο είναι ο δίσκος των SepticFlesh. Μπορεί να μην είναι Great Mass αλλά είναι μία δουλειά η οποία συνεχίζει την παράδοση των αθηναίων Symphonic Death Metallers , βγάζοντας για άλλη μία φορά ΔΙΣΚΑΡΑ! Συναίσθημα, Πάθος, Μυστήριο, Μελέτη, Σκληρή δουλειά και πάνω απο όλα ψυχή! ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΑ παίρνουν την πρωτιά του καλύτερου δίσκου της χρονιάς για μένα!

 

Cry, I Am Crying In The Portrait Of A Headless Man, Laugh, I Am Laughing In The Portrait Of A Headless Man….”

 

 

Οφείλω να ομολογήσω πως έχω παραμελήσει πολλούς δίσκους για φέτος, αλλά ήταν μία πολύ δύσκολη χρονιά και του χρόνου να λέμε για τα live του 2018. Καλή χρονιά σε όλους και να αγαπάτε την μουσική.

 

Για το MusicFestival.gr,

Φάν Βάν Νουέβα

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Rare Flowers Δικτυοφώνου, Tenth Planet

Oι Tenth Planet είναι μια Καναδική μπάντα η οποία είχε κάνει την παραγωγή του πρώτου της δίσκου με τον αγαπημένο Jeff Martin, εκεί υπήρχε και μια έκδοση του Life in the sand που βρέθηκε και στον προσω...

Flashback, Candlebox

Candlebox 25 χρόνια, μια από τις μπάντες που ανέβηκαν το 1993 στο άρμα του grunge και πούλησαν με το ντεμπούτο τους κάποια εκατομμύρια. Αποτέλεσαν για χρόνια αντικείμενο χλεύης από τους πιο γνήσιους ρ...

Συνέντευξη με τον Gaz , Personality Crisis

Ποια είναι τα αγαπημένα σου συγκροτήματα; Πλέον πάρα πολλά, αλλά ας αναφέρω τις παλιές μου μανίες..Stooges, Ramones, Dead Boys, New York Dolls, DMZ, Wipers, Velvet Underground…τελευταία μου κόλλημα ε...

Black Rebel Motorcycle Club - Wrong Creatures

Ένας δίσκος που έχει το Haunt μέσα δε μπορεί να είναι άσχημος, πόσο μάλλον αν αυτό ακολουθείται από το Echo και κλείνει με το All Rise υπογεγραμμένα από ποιους άλλους πέρα από τους ultra cool εδώ και ...

Συνέντευξη με τον Αργύρη Βρέττα, Five Star Slaughter House

Ποια είναι τα αγαπημένα σου συγκροτήματα; Μεγάλωσα με κλασσικά Μetal σχήματα. Μια φορά μεταλάς για πάντα μεταλάς. Από εκεί και πέρα είχα το προνόμιο να ανακαλύψω αργότερα μουσικούς και σχήματα που...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα