Τι άκουσα το 2017

Τι άκουσα το 2017

Οι δίσκοι που έχω να προτείνω και έκρινα ως καλούς για τη χρονιά που φεύγει είναι αρκετοί

O Marilyn Μanson και η Chelsea Wolfe μέσα από τα σκοτάδια τους επέστρεψαν και πάλι με ωραίες δουλειές όπως έκαναν  ο Morrissey και ο Robert Plant σταθερές αξίες αμφότεροι που τιμούν τις μεγάλες καριέρες τους,  η ψυχεδελική Pop της Lana Del Rey  αποτελεί μια από τις σοβαρές εμπορικές προτάσεις της Αμερικής του σήμερα.

Μεγάλη εντύπωση μου έκαναν οι The Eden House με τον goth μυστικισμό τους και τις αιθέριες φωνές..υπάρξεις.


Το τραγούδι της χρονιάς είναι το Drunk tο Destruction  του φοβερού Gargoyle από τον θρύλο Mark Lanegan. Οι μεγάλοι εδώ και χρόνια The National και  Queens of the Stone Age με πολύ αξιόλογα albums, η συμπεριφορά βέβαια του Homme με την κλωτσιά στη δημοσιογράφο ήταν από τα μελανά σημεία της καριέρας του και ξενέρωσε πολύ κόσμο...

 

Αυτό που ξενέρωσε ακόμη περισσότερο ήταν ένας ακόμη μέτριος δίσκος από τους Paradise Lost που δείχνουν πλέον πολύ χαμένοι στη μετάφραση, οι Anathema κινήθηκαν με το Optimist σε πτωτική πορεία. Στις Αμερικανιές οι Αrt of Anarchy με τον Scott Stapp μου άρεσαν αλλά θέλουν δουλειά ακόμη, το comeback των Life of Agony δεν ξετρέλανε πολλούς, οι Foo Fighters συνεχίζουν δυναμικά και ορεξάτα ενώ πολύ ωραίοι οι Projected αλλά και το Incubus 8 που άκουσα αρκετά. 


Το Depeche Mode δε το λες άσχημο και ακούγεται ευχάριστα ενώ η νέα δουλειά των U2 θέλει πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια...


Οι Afghan Whigs παίζουν ακόμη με πολύ πάθος αλλά ο δίσκος επισκιάστηκε από το θάνατο του κιθαρίστα τους David Rosser..

Aπό τη Βρετανία αλλά με αμερικάνικο ήχο οι Order of Voices έχουν ποιότητα, ο Paul Draper που ήταν η κινητήρια δύναμη των Mansun κυκλοφόρησε ένα πολύ όμορφο album και οι πολύ αγαπημένοι Stereophonics δε με ενθουσίασαν αυτή τη φορά..Οι Starsailor επέστρεψαν επίσης αλλά δεν πρόλαβα να βγάλω συμπέρασμα, έχουν όμως μερικά καλά τραγούδια και πάλι..

 

 

To 2017 σημαδεύτηκε από το χαμό του λατρεμένου Chris Cornell που βύθισε όλους εμάς τους οπαδούς του ποιητή από το Seattle σε μεγάλη θλίψη, οι θεωρίες δίνουν και παίρνουν για το αν είναι αυτόχειρας ή αν  τελικά δολοφονήθηκε πριν βγάλει μια λίστα με παιδόφιλους στη φόρα...

Για όσους παρακολούθησαν την ιστορία οι σκιές είναι πάρα πολλές αλλά σημασία έχει πως ένας από τους τελευταίους μεγάλους χάθηκε για πάντα...χωρίς να χαθεί η απίστευτη μουσική που άφησε πίσω του..Legends Never Die

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Rare Flowers Δικτυοφώνου, Tenth Planet

Oι Tenth Planet είναι μια Καναδική μπάντα η οποία είχε κάνει την παραγωγή του πρώτου της δίσκου με τον αγαπημένο Jeff Martin, εκεί υπήρχε και μια έκδοση του Life in the sand που βρέθηκε και στον προσω...

Flashback, Candlebox

Candlebox 25 χρόνια, μια από τις μπάντες που ανέβηκαν το 1993 στο άρμα του grunge και πούλησαν με το ντεμπούτο τους κάποια εκατομμύρια. Αποτέλεσαν για χρόνια αντικείμενο χλεύης από τους πιο γνήσιους ρ...

Συνέντευξη με τον Gaz , Personality Crisis

Ποια είναι τα αγαπημένα σου συγκροτήματα; Πλέον πάρα πολλά, αλλά ας αναφέρω τις παλιές μου μανίες..Stooges, Ramones, Dead Boys, New York Dolls, DMZ, Wipers, Velvet Underground…τελευταία μου κόλλημα ε...

Black Rebel Motorcycle Club - Wrong Creatures

Ένας δίσκος που έχει το Haunt μέσα δε μπορεί να είναι άσχημος, πόσο μάλλον αν αυτό ακολουθείται από το Echo και κλείνει με το All Rise υπογεγραμμένα από ποιους άλλους πέρα από τους ultra cool εδώ και ...

Συνέντευξη με τον Αργύρη Βρέττα, Five Star Slaughter House

Ποια είναι τα αγαπημένα σου συγκροτήματα; Μεγάλωσα με κλασσικά Μetal σχήματα. Μια φορά μεταλάς για πάντα μεταλάς. Από εκεί και πέρα είχα το προνόμιο να ανακαλύψω αργότερα μουσικούς και σχήματα που...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα