Bush - Black and White Rainbows

Bush - Black and White Rainbows

Οι Bush ανήκουν στην κατηγορία των συγκροτημάτων - όσο καλύτερη η παραγωγή τόσο φθίνουσα η πορεία τους, μετά το λασπώδες ηχητικά 16teen Stone που τους έκανε παγκόσμιους αστέρες με τα grunge άσματα έπεσε πολύ χρήμα τόσο στις παραγωγές όσο και στην εικόνα που κακά τα ψέματα στηρίχτηκε στο ομορφόπαιδο της μπάντας Gavin Rossdale. Εκεί κάπου λοιπόν πήρε την κάτω βόλτα και η σύνθεση μιας που αυτό λάνσαρε πλέον το συγκρότημα ήταν περισσότερο κοιλιακοί, ζυγωματικά και λιγότερο κιθάρες¨και πάθος. Σε όλα τους τα album υπήρχαν βέβαια έως και πολύ καλές στιγμές και οι ίδιοι σάρωσαν για πολλά χρόνια τα charts.

To πρόσφατο Black and White Rainbows είναι ένας δίσκος γυαλισμένος, δεκαπέντε συνθέσεις που θα μπορούσαν να είναι πολύ λιγότερες για να έχουμε καλύτερο αποτέλεσμα αφού η μπάντα λογικό είναι να επαναλαμβάνεται και σε στιγμές να πλατιάζει. Παρόλα αυτά μου κίνησε το ενδιαφέρον σε αρκετές στιγμές, το Mad Love σε βάζει καλά στο mood του ερωτιάρη για άλλη μια φορά Gavin που δεν είναι τυχαίος εραστής έχοντας για χρόνια δίπλα του την Gwen Stefani..το Peace-s το έχεις ακούσει πάρα πολλές φορές από τους ίδιους και σε κάθε δίσκο, το Water με πιο βρώμικο ήχο θα μου έκανε περισσότερο ενώ τα Lost in You και Sky turns to glo είναι από τις αξιοσημείωτες στιγμές τους. Το Toma mi Corazon με τα υποχθόνια ριφάκια μου αρέσει επίσης και το προτιμώ σαν καλλιτεχνική προσέγγιση, κάπου εκεί γύρω ανήκουν και τα Nothing but a car chase, Dystopia ενώ το The beat of your Heart φαίνεται να θέλει να τους πάει σε πιο U2 μονοπάτια. Συμπαθητικά Ray of Light, Ravens. Tα δύο τελευταία τραγούδια και να μην υπήρχαν δε θα χαλούσαν και κανέναν μιας και είναι άχρωμα και άοσμα αφήνοντας χασμουρητό και όχι πραγματικό συναίσθημα..

 

Οι Bush και κυρίως ο Gavin εξακολουθούν να γράφουν ωραίες μελωδίες, το θέμα είναι πως τα πολλά φώτα τους έχουν κλέψει κατά κάποιον τρόπο την ψυχή και το Feeling που είχαν κάποτε, αν και διαβλέπω μια τάση στο να προσπαθούν να βρουν και πάλι τη χρυσή τομή του λαμπρού παρελθόντος με την ύστερη καριέρα..

Εν κατακλείδι η τελευταία δουλειά των Bush θέλει ακροάσεις για να την συμπαθήσεις αρχικά και να σου αρέσει αρκετά στην πορεία, αντιλαμβάνεσαι πως το παλεύουν καλά αλλά και πάλι χάνονται και ξαναπαλεύουν κάπου μεταξύ καλλιτέχνη και αστέρα του holywood.  Gavin μιας και διαβάζω πως θα ασχοληθείς με τη μόδα το μαλλί που έχεις στο video του Mad Love έχει πολύ χάλι..το λέει και ο φίλος μου ο Σαμαράς..

 

 

70%
MUSIC FESTIVAL
10
20
30
40
50
60
70
80
90
100
ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Anathema - The Optimist

Ακούγοντας τις πρώτες φορές τον νέο δίσκο των Anathema η αλήθεια είναι πως τον θεώρησα μέτριο, δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος, το συγκρότημα αδιαμφισβήτητα είναι ένα από τα μεγαλύτερα της γεν...

INK - Hunger Strike

In memory of Chris Cornell  

Συνέντευξη με τον Γιώργο Κόμπα των Jaw Bones

Δώσε μας ένα μικρό βιογραφικό της μπάντας.   Είμαστε μία Heavy Rock / Stoner μπάντα με Grunge επιρροές από τη Θεσσαλονίκη. Ηχογραφήσαμε το πρώτο ομότιτλο EP/Demo στο "Mix Studio" με τον Γιώργο ...

Fell on Black Days..

H οδύνη τεράστια όταν φεύγει ένας παιδικός ήρωας, τα συναισθήματα  βαριά  συγκεχυμένα, ένα πελώριο γιατί για κάθε όμορφο που σβήνει..Ο Cornell θα είναι μια συμβολική περσόνα για όλους μας. Ο...

Flashback, Depeche Mode - Ultra

Το Ultra το άκουσα αρχές του 1998 και λίγο μετά την κυκλοφορία του, έως τότε για να πω την αλήθεια δεν ήμουν και ο μεγαλύτερος οπαδός των Depeche Mode, είχε κυκλοφορήσει ήδη το μνημειώδες Songs of Fai...
ΣΧΟΛΙΑ: