The Tea Party - Transmission 20 years..

The Tea Party - Transmission 20 years..

Οι Tea Party είναι μια από τις πιο αδικημένες μπάντες του πλανήτη, είναι τόσο μεγάλη η αξία τους που πάντα απορούσα γιατί αυτός ο απίστευτος ήχος δεν κατάφερε να περάσει και στην αμερικάνικη αγορά που κακά τα ψέματα είναι αυτή που δημιουργεί mega stars. Αυτό βέβαια ήταν πολύ κοντά στο να αλλάξει το 1997, 20 χρόνια λοιπόν από τον δίσκο που έμελλε να είναι και ο πλέον εμπορικός τους πουλώντας έως σήμερα κοντά στα 2, 5 εκατομμύρια παγκοσμίως. Γνωρίζοντας τον Jeff και την αγάπη που τρέφει για το επίτευγμα του The Edges of Twilight το οποίο και θεωρεί ως το αριστούργημά τους, δεν μπορείς παρά να νιώσεις την περηφάνια που εκπέμπει όταν μιλά και για το Transmission που έβγαλε μερικά από τα πλέον κλασσικά τους κομμάτια.

 

 Ένας δίσκος που ξεκινά με το Temptation που έκανε ακόμα και τον Dez Fafara των Coal Chamber να το τραγουδά σε συνεντεύξεις καταλαβαίνεις πως μόνο απαρατήρητος δε θα περάσει. Ο Jeff και οι υπόλοιποι Τea Party πλέκουν εδώ και πάλι το εγκώμιο στην ανατολή αλλά με περισσότερο ηλεκτρονικούς πειραματισμούς, μιξάροντας τους Led Zeppelin και τους Doors με τη σκοτεινή αισθητική των Nine Inch Nails και όλου του βιομηχανικού ήχου που τότε ήταν στα ντουζένια του.

 

Στον δίσκο βρίσκονται οι συγκλονιστικές στιγμές Psychopomp που ίσως είναι και η κορυφαία στιγμή του μαζί με το εύθραυστο Release. Το album στα Gyroscope και Alarum προκαλεί μια υπόγεια πόρωση ενώ  στο ομώνυμο τραγούδι στρώνει το χαλί για τις ελεγείες του Triptych που θα ακολουθούσαν μετά από δύο χρόνια. Το Babylon που επιλέχθηκε ως single είναι ίσως η πιο μπερδεμένη ιστορία της καριέρας τους, ενώ το album θα κλείσει με τα διακριτικά μα πάντα αγαπημένα Emerald και Aftermath τελειώνοντας με το δραματικό τόνο και την εκφραστικότητα του μεγάλου Jeff Martin. H αλήθεια είναι πως το Triptych ήταν ακόμα καλύτερος δίσκος ως προς τα προσωπικά μου γούστα αλλά δεν κατάφερε να πιάσει τις ίδιες πωλήσεις και κάπως έτσι οι Tea Party έχασαν τη δυναμική που είχαν δημιουργήσει με το σκοτεινό αριστούργημα του Transmission. Σήμερα περιοδεύουν και γιορτάζουν τα 20 χρόνια του σε Καναδά και Αυστραλία για ακόμη μια φορά και όμως το 1997 ο κόσμος ήταν έτοιμος να τους αγκαλιάσει ολοκληρωτικά  μια για πάντα..

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Συνέντευξη με τον Monsieur Minimal

Kαλώς όρισες στο Music Festival, συγχαρητήρια για το Εrotica, τι σημαίνει ερωτισμός για τον Monsieur Minimal...Είναι ο έρωτας η μγαλύτερη έμπνευση για έναν καλλιτέχνη..   Καλώς σας βρήκα και ευ...

Marilyn Manson - Heaven Upside Down

O Marilyn Manson έχει αποδείξει εδώ και πολλά χρόνια την καλλιτεχνική του αξία, στον δίσκο νούμερο δέκα παίζοντας με τις λέξεις για μια ακόμη φορά Say10 όπως Satan νομίζω πως πηγαίνει στο 1996 και στη...

Foo Fighters - Concrete and Gold

To ότι ο νέος δίσκος των Foo Fighters έχει ενδιαφέρον κρίνεται γρήγορα και εύκολα από τις πρώτες νότες του T-Shirt που θα μπορούσε να βρίσκεται σε οποιοδήποτε δίσκο των Queen για να μπει πολύ γρήγορα ...

William Patrick Corgan - Ogilala

Κακά τα ψέματα οι Smashing Pumpkins στη δεύτερη θητεία τους ήταν σκιά του μεγαλαειώδους εαυτού τους της πρώτης λαμπρής πορείας και σύνθεσης, είναι γνωστό βέβαια πως όπου συγκρότημα από πίσω εξ ολοκλήρ...

Chelsea Wolfe - Hiss Spun

Εκτιμώ απεριόριστα την Chelsea Wolfe, είναι ιέρεια, μάγισσα, μαινάδα, ποιήτρια, δράκαινα, φρικιό και γυναίκα, είναι μια πολύ μεγάλη καλλιτέχνιδα ανήκει στις εξαιρέσεις της εποχής μας όπου κάθε νούμερο...
ΣΧΟΛΙΑ: