The Tea Party - Transmission 20 years..

The Tea Party - Transmission 20 years..

Οι Tea Party είναι μια από τις πιο αδικημένες μπάντες του πλανήτη, είναι τόσο μεγάλη η αξία τους που πάντα απορούσα γιατί αυτός ο απίστευτος ήχος δεν κατάφερε να περάσει και στην αμερικάνικη αγορά που κακά τα ψέματα είναι αυτή που δημιουργεί mega stars. Αυτό βέβαια ήταν πολύ κοντά στο να αλλάξει το 1997, 20 χρόνια λοιπόν από τον δίσκο που έμελλε να είναι και ο πλέον εμπορικός τους πουλώντας έως σήμερα κοντά στα 2, 5 εκατομμύρια παγκοσμίως. Γνωρίζοντας τον Jeff και την αγάπη που τρέφει για το επίτευγμα του The Edges of Twilight το οποίο και θεωρεί ως το αριστούργημά τους, δεν μπορείς παρά να νιώσεις την περηφάνια που εκπέμπει όταν μιλά και για το Transmission που έβγαλε μερικά από τα πλέον κλασσικά τους κομμάτια.

 

 Ένας δίσκος που ξεκινά με το Temptation που έκανε ακόμα και τον Dez Fafara των Coal Chamber να το τραγουδά σε συνεντεύξεις καταλαβαίνεις πως μόνο απαρατήρητος δε θα περάσει. Ο Jeff και οι υπόλοιποι Τea Party πλέκουν εδώ και πάλι το εγκώμιο στην ανατολή αλλά με περισσότερο ηλεκτρονικούς πειραματισμούς, μιξάροντας τους Led Zeppelin και τους Doors με τη σκοτεινή αισθητική των Nine Inch Nails και όλου του βιομηχανικού ήχου που τότε ήταν στα ντουζένια του.

 

Στον δίσκο βρίσκονται οι συγκλονιστικές στιγμές Psychopomp που ίσως είναι και η κορυφαία στιγμή του μαζί με το εύθραυστο Release. Το album στα Gyroscope και Alarum προκαλεί μια υπόγεια πόρωση ενώ  στο ομώνυμο τραγούδι στρώνει το χαλί για τις ελεγείες του Triptych που θα ακολουθούσαν μετά από δύο χρόνια. Το Babylon που επιλέχθηκε ως single είναι ίσως η πιο μπερδεμένη ιστορία της καριέρας τους, ενώ το album θα κλείσει με τα διακριτικά μα πάντα αγαπημένα Emerald και Aftermath τελειώνοντας με το δραματικό τόνο και την εκφραστικότητα του μεγάλου Jeff Martin. H αλήθεια είναι πως το Triptych ήταν ακόμα καλύτερος δίσκος ως προς τα προσωπικά μου γούστα αλλά δεν κατάφερε να πιάσει τις ίδιες πωλήσεις και κάπως έτσι οι Tea Party έχασαν τη δυναμική που είχαν δημιουργήσει με το σκοτεινό αριστούργημα του Transmission. Σήμερα περιοδεύουν και γιορτάζουν τα 20 χρόνια του σε Καναδά και Αυστραλία για ακόμη μια φορά και όμως το 1997 ο κόσμος ήταν έτοιμος να τους αγκαλιάσει ολοκληρωτικά  μια για πάντα..

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Anathema - The Optimist

Ακούγοντας τις πρώτες φορές τον νέο δίσκο των Anathema η αλήθεια είναι πως τον θεώρησα μέτριο, δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος, το συγκρότημα αδιαμφισβήτητα είναι ένα από τα μεγαλύτερα της γεν...

INK - Hunger Strike

In memory of Chris Cornell  

Συνέντευξη με τον Γιώργο Κόμπα των Jaw Bones

Δώσε μας ένα μικρό βιογραφικό της μπάντας.   Είμαστε μία Heavy Rock / Stoner μπάντα με Grunge επιρροές από τη Θεσσαλονίκη. Ηχογραφήσαμε το πρώτο ομότιτλο EP/Demo στο "Mix Studio" με τον Γιώργο ...

Fell on Black Days..

H οδύνη τεράστια όταν φεύγει ένας παιδικός ήρωας, τα συναισθήματα  βαριά  συγκεχυμένα, ένα πελώριο γιατί για κάθε όμορφο που σβήνει..Ο Cornell θα είναι μια συμβολική περσόνα για όλους μας. Ο...

Flashback, Depeche Mode - Ultra

Το Ultra το άκουσα αρχές του 1998 και λίγο μετά την κυκλοφορία του, έως τότε για να πω την αλήθεια δεν ήμουν και ο μεγαλύτερος οπαδός των Depeche Mode, είχε κυκλοφορήσει ήδη το μνημειώδες Songs of Fai...
ΣΧΟΛΙΑ: