Οι Tea Party και το μαγικό Τρίπτυχο..

Οι Tea Party και το μαγικό Τρίπτυχο..

Τους Tea Party τους είχα αγαπήσει πολύ πριν το Triptych, ο Jeff Martin ήταν ήδη ένα από τα μουσικά μου ινδάλματα, δεν θυμάμαι ακριβώς πότε και ποιο μήνα είδα για πρώτη φορά το video του Messanger, πιθανολογώ πως ήταν άνοιξη του 2000, το τι έπαθα κράτησε για μια ζωή. Ήταν τόσο μεγάλο το εύρος της συγκεκριμένης παραγωγής και τόσο ανυπέρβλητη η ερμηνεία του Jeff που έκανε την αρχική έκδοση του Daniel LaNois να φαντάζει απλά όμορφη. 

 

Το περιβάλλον παίζει πάντα το ρόλο του, έτσι και εγώ όντας στο εξωτερικό με μια κοπέλα με την οποία περνούσα όλη την ημέρα μου μαζί της ήθελα το δικό μου soundtrack και αυτό μας έκατσε..

Θα μπορούσα να γράφω ώρες για την ομορφιά που πλέκει γύρω σου το Messanger, υπάρχουν όμως τόσο πολλά στο Triptych που θα με συγχωρέσετε αν σας πω, πως το θεωρώ την καλύτερη δουλειά των Tea Party. Aυτό είπα και στον ίδιο τον συνθέτη αν και ο ίδιος διαφώνησε λέγοντας μου πως το masterpiece της μπάντας είναι το Edges of Twilight. Δεν έχει σημασία όμως μιας και η δική μου είσοδος στη νέα χιλιετία στολίστηκε με αυτό το μεγαλούργημα τέχνης.

 

Το These Living Arms θα αποτελεί για πάντα μια από τις καλύτερες μπαλάντες που γράφτηκαν στην ιστορία της κιθαριστικής μουσικής, οι μοναδικοί στίχοι και η σπαρακτική ερμηνεία έχει να κάνει όπως μου εξομολογήθηκε ο Martin για ένα όνειρο που είχε..Είχε δει λοιπόν πως ήταν θύμα ενός τροχαίου και βρισκόταν λίγο πριν το τέλος του στην αγκαλιά της αγαπημένης του και πρώην συζύγου Niki Martin, φανταστείτε το μέγεθος της στιγμής όταν στο τραγουδά ο ίδιος μέσα στο αυτοκίνητο γυρνώντας στο ξενοδοχείο από μεγάλες βόλτες στα bar της Θεσσαλονίκης..


Όλα τα συναισθήματα είχαν βέβαια προκληθεί πολύ πριν παίξουμε τα live ως support του Jeff Martin, όπως ο παράδεισος του Heaven Coming Down, η μυσταγωγία του The Halcyon Days, εσωτερικά ταξίδια...αρώματα και εικόνες της Ανατολής. Πάντα μου θύμιζες Morrison ρε Jeff ακόμα και αν κάνεις πως παρεξηγείσαι όταν στο λένε, πως αλλιώς θα τραγουδούσες το Taking me Away και το Chimera..

 

Είναι τόσα πολλά τα χρώματα που έχει βάλει στους ουρανούς μου αυτό το album, επηρέασε βαθύτατα τόσο τη δική μου τέχνη όσο και το τι θεωρώ καλό και ποιοτικό rock, το Triptych στέκει ορόσημο και ευαγγέλιο, soundtrack ατέρμονα βαθύ σε πολλές στιγμές..

Αν μου ζητούσαν να χωρέσω σε μια λέξη όλα όσα σκέφτομαι για το Triptch θα τους έλεγα ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ..

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ:

Need - Hegaiamas a song for freedom

“If You Touch The Earth , Freedom Is Yours”     Όσοι διαβάσετε τον τίτλο του δίσκου, θα σας έρθει στο μυαλό κάτι περίεργο. Έλα όμως που προέρχεται από την βάση της ελληνικής γραφής “Η Γαί...

Our Lady Peace - Somethingness

Οι Οur Lady Peace έχουν ένα από τα καλύτερα ντεμπούτα των 90, ονομάζεται Naveed και κυκλοφόρησε το 1994, υπήρξε μια εκπληκτική διασταύρωση επιρροών όπως οι Pearl Jam, Smashing Pumpkins, Doors με πολύ ...

Poem - Unique

Οι Poem είναι μια πολύ αξιόλογη μπάντα, ειδικά με τον δεύτερο της δίσκο και τις Ευρωπαικές περιοδείες έδειξε πως βάζει τις βάσεις για κάτι μεγάλο. Ομολογώ πως το Skein Syndrome μου άρεσε πολύ και η ηρ...

Siamase Dream μια ωδή στα όνειρα της εφηβείας..

Ο Corgan σε όλες του τις προσωπικές προσπάθειες να επαναφέρει το όνομα των Smashing Pumpkins απέτυχε, απέτυχε εμπορικά και στις σόλο προσπάθειες επίσης, στο μυαλό των οπαδών η μπάντα είχε άλλα τρία πρ...

Flashback - Girls Vs Boys

Τους Girls VS Boys αν τους ακούσεις τους λατρεύεις δεν έχεις δεύτερη επιλογή, θυμάμαι να κοιτώ κάποιο Σαββατιάτικο απόγευμα της εφηβείας μου αποσβολωμένος την τηλεόραση και την εκπομπή που έκανε τότε ...
ΣΧΟΛΙΑ:



Διαβάστηκαν περισσότερο αυτόν τον μήνα